هزارسال گورگردی (...)

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم

روزنامه ابتکار (متعلق به داعشی های داخلی) در مطلب صفحه اول خود مطالب موهنی را پیرامون زیارت اهل قبور چاپ کرده است:

زهرا داستانی
قبرستان در نگاه اغلب انسان‌ها سیاه و غم‌انگیز و گاهی خوف‌انگیز و ترسناک است اما هستند کسانی که دیدی متفاوت به قبرستان‌ها دارند، افرادی که هر روز بر شمارشان افزوده می‌شود. این روزها اگر سری به بهشت‌زهرا، ظهیر‌الدوله، ابن‌بابویه، گورستان لهستانی‌ها، تخت پولاد و ... زده باشید افرادی را بر سر مزارها می‌بینید که نسبت خونی با فرد متوفی ندارند. اما چه چیز آنها را به آنجا کشانده است؟
کسانی که قبرستان‌گردی را انتخاب می‌کنند به دنبال نوشیدن یک فنجان چای در یک فضای آرام نیستند. آنها به دلایل مختلفی به سراغ قبرها می‌روند، دلایلی که مورخان، نسب‌شناسان و باستان‌شناسان و ... به دنبال آن نیستند. هیجان و ماجراجویی یا شاید جست‌وجوی یافتن هویت از دست رفته گذشته یا ... از جمله دلایلی هستند که می‌تواند پای انسان را به گورگردی باز کند. اما کارشناسان درباره علت افزایش گردشگرانی که به این نوع گردشگری می‌پیوندد می‌گوید: «یکی از دلایلی که محبوبیت این سرگرمی روز به روز در حال افزایش است را مرگ و میر افراد مشهور در چند سال گذشته عنوان کرده‌اند.» این موضوع به راستی که حقیقت دارد. اگر این موضوع را در کشور خودمان جست‌و‌جو کنیم قطعه هنرمندان بهشت زهرا گرچه از نظر نمادشناسی و معماری چندان چشمگیر نیست اما در سال‌های اخیر به واسطه مرگ هنرمندان جوان مورد بازدید قرار می‌گیرد. گرچه چند سالی می‌شود که از مرگ مرتضی پاشایی خواننده جوان موسیقی پاپ می‌گذرد اما مزار او همچنان پر از گل‌های سرخ است.
گورگردی‌ از کجا آمد؟
گورگردی شاید عنوان تازه‌ای از گردشگری باشد که در سال‌های اخیر به گوش رسیده است اما این نوع گردشگری پیشینه و تاریخ دارد. قربستان‌گردان معتقدند که این نوع گردشگری گذشته و پیشینه‌ای دور دارد. به اعتقاد آنها گورگردان از هزاران سال پیش وجود داشته‌اند. در چین، پرستش اجداد از سال‌ها در بین مردم مرسوم بوده است. هنوز هم در چین اعضای خانواده از گورهای اجدادی بازدید می‌کنند، آنها را تزئین می‌کنند. در کشورهای متعدد، زیارتگاه‌ها هنوز به محل دفن مردگان و دیگر افراد دینی تعلق دارد و مورد بازدید اقوام مردگان قرار می‌گیرند. گورستان‌گردی اصلاحی است که بعد از انتشار کتابی توسط اسکات استنون (ScotStanton‌) با نام گورستان‌گردی (Tombstone‌tourist) در سال 2003 رایج شد. این کتاب درباره موسیقی نوازندگان محبوب و جایی که آنها دفن شده‌اند، به رشته تحریر در آمده است. تا قبل از این به کسانی که از قبرها بازدید می‌کردند با عنوان «taphophile»‌ شناخته می‌شدند. آنها کسانی هستند که علاقه‌مند به بازدید قبرستان هستند و از دیدن آنها لذت می‌برند. البته اصطلاحات دیگری وجود دارند که تلاش می‌کند کسانی را که علاقه‌مند به جستجو ی سنگ قبر، بازدید از معابد و گورستان‌ها هستند را توصیف کند. اما عمومی‌ترین اصطلاحاتی که برای توصیف این افراد به کار برده می‌شود شکارچی قبر، علاقه‌مندان به قبرستان و ... هستند که اغلب اصطلاحاتی هستند که کمی پرماجرا هستند. با این حال اما گورگرد عنوان بهتری برای آنها است چرا که گورگردها گردشگرانی هستند که سفر می‌کنند، کشف می‌کنند، از دیدن قبرهای لذت می‌برند و این سفر را بارها و بارها تکرار می‌کنند.
ویژگی گورگردی
وقتی که از گورگردان می‌پرسند در این نوع گردشگری چه کاری انجام می‌دهید، پاسخ می‌دهند که «گورگردی می‌کنیم» بهترین جمله در توضیح گورگردی این است که آنها واقعا رفتن به قبرستان را دوست دارند. وقتی از قبرستان‌گردی از گورگردان پرسیده می‌شود، آنها می‌توانند از گورستان‌هایی که دیده‌اند، از معماری بی‌نظیر آرامگاه‌ها، شجره‌نامه‌ها، مجسمه‌های باشکوه روی مقبره‌ها، نمادهای گیج‌کننده، تاریخ چمشگیری که فرد متوفی در آن می‌زیسته است و خاطرات عجیب و غریبی که گاه‌گداری برای شان رخ داده، صحبت کنند.
ظهور اینترنت و تحول گورگردی
اما ظهور اینترنت در این نوع گردشگری تحولات زیادی به وجود آورد. تحولاتی از جنس بازدید مجازی و آنلاین از قبرستان‌ها و دیدن تصاویر متعدد از زوایای مختلف گورستان‌ها. تصاویری که البته به اندازه قدم زدن در یک گورستان در پاییز نمی‌تواند مخوف و هیجان‌انگیز باشد اما می‌تواند به اقتصاد شما کمک کند و از هزینه‌های سفر شما به گورستان‌های دنیا بکاهد. شما امروز به واسطه فضای مجازی می‌توانید تصاویری از گورستان‌های محل سکونت‌تان یا گورستان‌هایی که اقوامتان به خاک سپرده شده‌اند را برای دیگران به اشتراک بگذارید یا از وب سایت‌های برخی از معروف‌ترین گورستان‌ها در جهان ‌بازدید کنید و به ماجراجویی مجازی بپردازید. اما یک گردشگر واقعی قبرستان معتقد است که باید در میان سنگ قبرهای احاطه شده در طبیعت و عناصر دیگر پیاده‌روی کند و با دستانش سنگ‌ها را لمس کند و چیزهای جدید را کشف کند.
اما 5 یا 6 سالی می‌شود که در ایران نیز این نوع گردشگری در میان مردم باب شده است. آرامستان خاندان هدایت، آرامستان باغ سفارت انگلستان، مسگرآباد، ابن بابویه، ظهیرالدوله و چندین و چند گورستان دیگر از جمله مکان‌های دیدنی این نوع گردشگری سیاه است. با این حال گورستان گردی، گردشگران خاص خود را دارد، گردشگرانی که سبب شده‌اند آژانس‌های گردشگری بر روی این نوع از گردشگری سرمایه گذاری نکنند چرا که پیدا کردن جامعه هدف خاص برای آنها بسیار دشوار است. تهران گورستان‌های بسیاری دارد اما آنچه که گردشگری را جذاب‌تر می‌کند، مرموز
بود ن و سحرآمیز تر بودن آنهاست. گورستان‌هایی اقلیت‌های مذهبی و گورستان‌های معروف اتباع خارجی از جمله گورستان‌هایی مورد علاقه این نوع گردشگران است که ورود به آن دردسر‌های بسیاری دارد.

نکته بسیار ساده این مقاله به هم بافتن "هزار سال*" و "پدیده گورگردی فعلی" ست که عملاً تناسبی با هم ندارند

آیا زیارت مزار شهدا نسبت خانوادگی می خواهد؟



*تاریخ (حدودی) گسترش اسلام در ایران و نه ورود آن

[yektasepas]

باسمه تعالی
بزارید آخرین دست وپاهاشون ر و هم بزنند روشون سیاه تر میشه .

نقل قول:

قبرستان در نگاه اغلب افراد غم انگیز و ...

نقل قول:

قبرستان درنگاه انسان های کثیف که اغلب گناهان زیادی کردندواز مرگ می ترسند غم انگیز و.. هست نه همه
چه راحت تعمیم داده
کافر همه را به کیش خود پندارد .

یکی نیست به این بدبخت بگه چه خوشت بیاد چه نیاد آخرش همین مکان که خیلی ازش وحشت داری جات هست ضمن اینکه در آن زمان آرزو می کنی کاش سر مزار یه شهید رفته بودی تا ذره ای از خوفت کم بشه

[MohammadSadra]

زیارت اهل قبور ضروریه. من خودم کمتر این کار رو می کنم ولی به دنبال تنظیم برنامه برای زیارت بیشتر اهل قبور هستم، به خصوص زیارت مزار پدر مرحومم.


فوائد زیارت‌ اهل‌ قبور و زمان‌ آن‌
در «أمالی‌» شیخ‌ طوسی‌ با سند متّصل‌ خود روایت‌ می كند از عبدالله‌ بن‌ سلیمان‌ از حضرت‌ امام‌ محمّد باقر علیه‌ السّلام‌:

"قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ زِیَارَةِ الْقُبُورِ.قَالَ: إذَا كَانَ یَوْمُ الْجُمُعَةِ فَزُرْهُمْ، فَإنَّهُ مَنْ كَانَ مِنْهُمْ فِی‌ ضَیْقٍ وُسِّعَ عَلَیْهِ مَا بَیْنَ طُلُوعِ الْفَجْرِ إلَی‌ طُلُوعِ الشَّمْسِ ؛ یَعْلَمُونَ بِمَنْ أَتَاهُمْ فِی‌ كُلِّ یَوْمٍ، فَإذَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ كَانُوا سُدًی‌.قُلْتُ: فَیَعْلَمُونَ بِمَنْ أَتَاهُمْ فَیَفْرَحُونَ بِهِ؟قَالَ: نَعَمْ، وَ یَسْتَوْحِشُونَ لَهُ إذَا انْصَرَفَ عَنْهُمْ."(1)

«می گوید: از حضرت‌ باقر علیه‌ السّلام‌ درباره زیارت‌ اهل‌ قبور پرسش‌ كردم‌.فرمود: چون‌ روز جمعه‌ باشد آنانرا زیارت‌ كن‌ ؛ چون‌ هر كس‌ از آنان‌ در ضیق‌ و تنگی‌ باشد در بین‌ طلوع‌ صبح‌ صادق‌ و طلوع‌ آفتاب‌ گشایش‌ می‌یابد، و لذا در این‌ موقع‌ در هر روز، از كسی‌ كه‌ به‌ زیارت‌ او رفته‌ باشد، علم‌ و اطّلاع‌ پیدا می كند، ولیكن‌ چون‌ آفتاب‌ طلوع‌ كند آنها رها می شوند و دیگر قادر بر جهت‌گیری‌ در امور دنیا و زیارت‌ اهل‌ خود نیستند.عرض‌ كردم‌: آیا آنها از افرادی‌ كه‌ به‌ زیارت‌ قبور آنها می روند علم‌ پیدا می‌كنند و خوشحال‌ می شوند؟ فرمود: آری‌، و نیز از بازگشت‌ زائرین‌ از قبور به‌ محلّهای‌ خود وحشت‌ می‌كنند.»

زیارت‌ اهل‌ قبور بسیار فائده‌ دارد، بالاخصّ زیارت‌ قبور علماء و شهداء و مقرّبان‌ درگاه‌ خدا.زیارت‌ قبور ائمّه‌ علیهم‌ السّلام‌ حكم‌ دخول‌ در آب‌ كرّ دارد كه‌ زائر را پاک‌ و از هر آلودگی‌ منزّه‌ می‌سازد.

رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمودند: «زُرِ القُبُورَ تُذَكّرُ بِهَا الآخرِةَ»(2) ؛ به قبرستان زیارت اهل قبور بروید تا یاد آخرت در شما زنده شود.

و در جمله دیگر فرمودند: « زُورُوا قُبُورَ مَوْتَاكُمْ‏ وَ سَلِّمُوا عَلَیْهِمْ فَإِنَّ لَكُمْ فِیهِمْ عِبْرَةً.»(3)؛ به زیارت مردگان بروید و بر آنان درود و سلام بفرستید، زیرا این كار درس عبرتى براى شما مى‏شود.

پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله فرمود: «مَنْ‏ زَارَ قَبْرَ أَبَوَیْهِ‏ أَوْ أَحَدِهِمَا فِی كُلِّ جُمُعَةٍ غُفِرَ لَهُ وَ كُتِبَ بَرّا » (4) ؛ كسى كه در هر جمعه به زیارت قبر پدر و مادرش یا یكى از آنان برود، هم گناهش بخشیده مى‏شود و هم نزد خداوند فرزند نیكوكار به حساب مى‏آید.

همچنین آمده است: دعا نزد قبر والدین مستجاب است.پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله فرمودند: هر كس قبر مرا زیارت كند، در قیامت، شفاعت از او بر من واجب مى‏شود.حضرت زهرا علیها السلام هفته‏اى یكبار به زیارت قبر حمزه و سایر شهدا مى‏رفت و براى آنها استغفار و طلب رحمت مى‏كرد.


چون‌ نتیجه زیارت‌ ،ارتباط‌ با روح‌ متوفّی‌ است‌ و زیارت‌ كننده‌ از آن‌ روح‌ مَدد می گیرد ؛ بنابراین‌ هر چه‌ روح‌ متوفّی‌ پاكتر و عالی‌تر باشد، زائر بهره‌ بیشتر و وافرتری‌ خواهد برد.

مشهور است‌ كه‌ در سر قبر علماء حاجت‌ بیشتر برآورده‌ است‌، و اصولاً در جاهائی‌ كه‌ اولیاء خدا دفن‌ شده‌اند نورانیّت‌ بیشتر است‌ ؛ و محسوس‌ است‌ كه‌ آن‌ اماكن‌ روشنی‌ و سعه خاصّی‌ دارد و گرفتگی‌ و تاریكی‌ ندارد، به‌ خلاف‌ قبور كفّار كه‌ تاریك‌ است‌ و خسته‌ كننده‌ و موجب‌ قبض‌ و تنگی‌ می گردد.