|
گفتگوی منتظران
|
|
۱۹:۵۶, ۱۸/فروردین/۹۱
شماره ارسال: #702
|
|||
|
|||
|
بسم الله الرحمن الرحیم
انگار غریبی نسل به نسل ارثی است. وقتی مولایم از فرط غریبی سر در چاه میکرد و ناله ی بی همدمی اش را میزد شیعه از او یاد گرفت سر در چاه جمکران کند و شکایت از ندیدن تنها همراه و تنها مونسش . عریضه های شیعه از بی کسی است. خدایا او پس از تو همه کس ماست. تنهاییم و تنهایی بس طاقت فرساست. عریضه هایمان را دریاب. |
|||
|
|
|
|
|







