در چه حالیم...؟

[در جستجوی سختی]

از حضرت صادق‏ (علیه السلام) روايت كرده‏اند كه فرمود هر كه از شماها چهار ركعت نماز اميرالمؤمنين‏ (علیه السلام) را بجا آورد از گناهان بيرون آيد مانند روزيكه از مادر متولّد شده باشد و حاجتهاى او برآورده شود :

بخواند در هر ركعت ‏حمد يك ‏مرتبه ‏و پنجاه مرتبه قُلْ هُوَ اللَّهُ أحَدٌ و چون فارغ شود اين دعا را بخواند كه تسبيح آن حضرت است:

سُبْحانَ مَنْ لاتَبيدُمَعالِمُهُ، سُبْحانَ مَنْ لاتَنْقُصُ خَزآئِنُهُ، سُبْحانَ مَنْ لاَاضْمِحْلالَ‏ لِفَخْرِهِ سُبْحانَ مَنْ لا يَنْفَدُ ما عِنْدَهُ، سُبحانَ مَنْ لاَ انْقِطاعَ لِمُدَّتِهِ سُبْحانَ‏ مَنْ لا يُشارِكُ اَحَداً فى‏ اَمْرِهِ، سُبْحانَ مَنْ لا اِلهَ غَيْرُهُ

منزه است آنكه ‏خزائنش‏ گم نگردد نشانه‏هايش ‏نابود نشود منزه ‏است ‏آنكه‏ هيچكس‏ را در كارش ‏مشاركت ‏ندهد منزه ‏است ‏آنكه فخرش‏ زوال نپذيرد منزه است آنكه دارائيش تمام نشود منزه است آنكه دورانش سپرى نشود منزه است آنكه كسى را در رياست و حكومت كارش شركت ندهد منزه است آنكه معبودى جز او نيست

پس دعا كند بعد از اين و بگويد:

دعا کمی طولانی هست تا جایی می رسه که نوشته "یا مُجْرِىَ‏ الدَّمِ فى‏ عُرُوقى‏"

وقتی برای اولین بار که این دعا رو می خوندم به این جمله که رسیدم قفل کردم!!!

بعد از کمی تفکر به اوج حقارت انسان پی بردم که حتی توانایی به جریان انداختن خون در رگهای خودش رو هم نداره چه برسه به مدیریت جهانی (شرمنده یه کمی سیاسی شد!!!)