استراتژی نفوذ و استحاله‏

[مجید املشی]

از جمله نظرياتى كه در طى اين مدت در حوزه‏ هاى فرهنگى، سياسى و اقتصادى مطرح شده و طرفدارانى را نيز به خود جذب نموده است، پلوراليسم می باشد.

پلوراليسم مكتبى است كه اصالت را به كثرت گرايى مى ‏دهد، اين انديشه خود به گرايش‏هاى متفاوتى چون پلوراليسم اخلاقى، سياسى، اجتماعى و دينى تقسيم شده است.

نظريه‏ پردازان محافل به اصطلاح علمى و آكادميك و ارتجاع روشنفكرى با ترويج و اشاعه اين نظريه خصوصاً پلوراليسم دينى سعى دارند در مبانى و معرفت دينى ايجاد تشكيك نموده و سپس دامنه آن را به حوزه‏ هاى سياسى و اجتماعى كشانيده و بدين ترتيب راه را براى ايجاد استحاله فرهنگى و سياسى هموار سازند.

پلوراليسم يا كثرت گرايى اساس انديشه سياسى ليبراليسم، در قرن بيستم مى ‏باشد، كه حقيقت مطلق، نجات و رستگارى را منحصر در يك دين و مذهب و پيروى از يك شريعت و آيين نمى ‏داند.

بنا به نظريه پلوراليسم آنچه از دين برداشت مى ‏شود، فهم‏ هاى افراد هستند و اين برداشت‏ها مى‏ تواند درست يا غلط باشد و معتقدند دين داراى قرائت‏هاى متفاوتى است و از دين بايد قرائت‏ هاى عصرى نمود.

يكى از اشاعه دهندگان پلوراليسم، دکتر سروش مى‏ باشد كه معتقد است:
كتاب الهى و سخن پيامبر، همواره تفسيرهاى متعدد بر مى ‏دارد.
كيان شماره 36، به نقل از كتاب صراطهاى مستقيم‏

با اين تفاسير و برابر اين نظريه دين حجيت خود را از دست مى‏ دهد و ايمان ملغى مى‏ گردد، چرا كه اين انديشه، همه را، حتى بى‏ دينان را اهل فلاح و نجات مى ‏داند، دين نقش هدايت‏گرى خود را از دست مى‏ دهد. در قرائت‏هاى متفاوت از دين، اجازه ی بدعت داده مى‏ شود و در يك كلام شريعت تعطيل مى ‏گردد.