چرا محرم ؟ چرا امام حسين ؟" گفتگو محور،ويژه"

[جانثار مهدی]

حجت الاسلام اسماعیل رفیعی - حفظه الله - فرمودن که :

طبق مطالعات این حقیر در این هفت سال مطالعه ی اختصاصی مهدویّت (جدای از تحصیل و تدریس های دانشگاهی و حوزویه ایشان) ، برداشت این طور کردم که وقتی حضرت حجّت - عجّل الله فرجه - ظهور کنن ، عالم رو خواهند کرد یک حسینیه ی جهانی ...

(بعد از اثبات ها و ادلّه که در یکی از جلسات در یکی از مساجد نزدیک به حرم گذشت)

...

در هنگام ظهور هم ایشان چند جمله دارند ؛

دو سه مورد (اگه بنده درست یادم باشه) مربوط به امام حسین - علیه السلام هست ؛

یکی از اون ها اینه :

ای اهل عالم ، من فرزند حسینی هستم که استخوانهاش رو کوبیدن (و له کردن) ...

------------------------------------------------------

ما در این زمان ، امام زمانمون - عجّل الله فرجه - رو باید بشناسیم و از ایشون پیروی کنیم ؛ وقتی ایشون خودشون می فرمایند :

شب و روز برای جدّشون خون گریه می کنن ، انتقام از کشته شده های کربلا و نینوا می گیرن ، به آثار امام حسین - علیه السلام - اون قدر توجه می کنن که کتابی به همین نام نوشته می شه
(عنایات حضرت بقیّة الله – عجّل الله فرجه – به آثار امام حسین – علیه السلام) .

و نیز جریان شیخ علّامه امینی - رحمة الله علیه - که نقل شده که در بیابون های اطراف کربلا می رفتن ، به یک باره اطرافیا دیدن که کفش ها رو در آوردن و به سر و صورت می زنن و حالت عزا گرفتن ؛ پرسیدن چرا این چنین می کنین ؟

گفتن : مگه حضرت حجّت - عجّل الله فرجه - رو نمی بینین که این چنین عزاداری می کنن ؟! (یادم نیست روز تاسوعا بوده یا روز عاشورا ولی به احتمال قوی روز عاشورا - = دهم محرّم - بوده)

و نیز خود مرحوم علّامه امینی فرمودن که :

در شب و روز عاشورا ، صدقه برای سلامتی امام زمان - عجّل الله فرجه - زیاد بدین ، چون قلب نازنینشون در معرض خطر است و فشار زیادی بر جسم و روح ایشون وارد می شه .

خوب ما که می گیم : امام مهدی - عجّل الله فرجه ؛ یعنی ایشون امام و ولی بر جسم و جان ما هستن و الگو .

الگو در عزاداری هم باید باشند .

از طرفی هم ، امامی که قیام کرد ، امام حسین - علیه السلام بود .

قآئم آل محمّد - اللهمّ صلّی علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم - هم از القاب مهدی جانمونه - عجّل الله فرجه .

از طرف دیگه ، این مصیبت با عظمت هایی که داشته ، خودش باعث قیام های اساسی ای در تاریخ شده و می شه و خواهد شد .

جمله ی : این محرّم و صفر است که اسلام رو نگاه داشته است ، از دیگر جملات حکیمانه ی مرحوم امام - عجّل الله رجعته فی یومه - بوده .

این حرکت عظیم از جهتی هم با این نگاهی که استاد رائفی پور - حفظه الله - گفتن هم می خونه :

ایشون فرمودن (در مورد لعن کردن ها در زیارت عآشورا) :

وقتی یکی دزدی می کنه ، برای این که شناخته نشه چی کار می کنه ؟!

می ره لای مردم خودش داد می زنه آی دزد آی دزد !

در بحث فعلی هم این صادقه ، مردم جامعه ی ما همه ملعونن ، در خسران و زیانن و برای این که خودشون رو از فسّاد دیگه و گناه کاران و ملعونا خارج کنن ، با لعن و نفرین ها هست که خودشون اعلام می کنن : ما از ظالما جدایم و متنفّر و رازی به ظلم ها نیستیم و بی تفاوت هم نسبت به دوست و دشمن نیستیم ؛

(با کمی تغییر)

در زیادرت عاشورا هم اومده :

إنّی اتقرّب إلی الله و إلی رسوله و إلی امیر المؤمنین و إلی فاطمة و إلی الحسن و إلیک بموالاتک و بالبرائة { ... } ممّن اسّس اساس ذلک و بنی علیه بنیانه و جری فی ظلمه و جوره علیکم ...

اتقرّب إلی الله ، ثمّ إلیکم بموالاتک و موالاة ولیّکم و بالبرائة من اعدائهم ...
(اینجا برای دشمنای اون خاندان از هم استفاده شده ، از این نکات ظریف نباید ساده بگذریم)

فأسئل الله الذی اکرمنی بمعرفتکم ، و معرفة اولیآئکم و رزقنی البرآئة من اعدائکم ...

اللهمّ إنّی اتقرّب إلیک فی هذا الیوم و فی موقفی هذا و ایّام حیاتی بالبرائة منهم و الّعنة علیهم و بالموالات لنبیّک و آل نبیّک ...

در سه جا از این زیارتی که از جانب خداوند تنظیم شده برای بشر (شیعه) ، اعلام می کنیم که :

خدایا ! ما به سوی تو تقرّ می جوییم از بیزاری و لعنت کردن اونها (قوم ظالم جریان کربلا و شام و ...)

و در جایی (جمله ی سومی که ذکر شد) می گیم :

خدایا رزق و روزیم قرار بده برائت و دشمنی رو از دشمنان این خاندان .

جالبه که اکثر جاها ، به حضرت امام حسین - علیه السلام - که می رسه ، به جای « کَ » در زبان عربی به معنای « تو » ، « کُم » به معنی « شما » به کار می ره ؛ نه برای ادب - در زبان عربی این فرهنگ خیلی خیلی کمرنگه و مربوط به فارس هایی می شه که برای کار برد جهان اسلام از آثارشون ، آثارشون رو به زبان عربی می نوشتن و نه همشون تازه - بلکه برای معصومین بعد زا امام حسین - علیه السلام .

منظور از این ها این بود که ما با حسینی نشون دادن خودمون ، خودمون رو از بی تفاوت ها نسبت به امام زمان - عجّل الله فرجه - که باعث غیبت هم هستند - جدا می کنیم و ادعا می کنیم که ما غیرتی هستیم سر حجّت خدا تا خدا ما رو جزء افراد رها کننده ی امام زمان - عجّل الله فرجه - از این نظر هم حساب نکنه .

(البته نه این که کلیّه ی مداحان و روضه خوان ها و عزادارن حسینی ، با این نیّت هستند ، این نیّت منه از شرکت در این مراسم)

حالا این جا جای زیاد توضیح دادن نیست و نظر این حقیره و نمی خوام تحمیل کنم .