هلوکاست:(عکس+فیلم+بحث و گفتگو)

[777]

اهداف صهيونيسم از جعل و بزرگ نمايي هولوكاست




اكنون به سؤال اساسي برگرديم كه صهيونيسم از جعل و بزرگنمايي هولوكاست چه اهدافي را دنبال مي كند؟
شايد بتوان اين مسئله را مهم ترين بخش از تحقيقات پيرامون وقوع هولوكاست دانست.
اما در جواب اين پرسش مي توان به مواردي اشاره كرد از جمله:
1- زمينه سازي رواني در سطح جهان براي استقرار و تثبيت دولت صهيونيستي
صهيونيست ها در اين بخش دو هدف اساسي را پيگيري مي كنند: اوّل آنكه با مظلوم نمايي وسيعي كه در ميان مردم دنيا بر اثر بزرگنمايي جريان هولوكاست و ديگر وقايع تاريخي ايجاد شده بود، تشكيل دولت اسرائيل را موجه نشان دهند و اين طور وانمود كنند كه تشكيل دولت توسط يهوديها حق آنان است چرا كه همواره در طول تاريخ مورد ظلم و ستم قرار گرفته اند.
دوم آنكه صهيونيست ها براي تشكيل دولت اسرائيل در منطقه فلسطين، با كشور بدون ملّت مواجه نبودند. بلكه آنها مي بايست دست به عمليات قتل عام و كشتار جمعي بزنند تا با كم كردن جمعيت عرب هاي مسلمان به وسيل كشتار و مهاجرت اجباري آنان، توازن جمعيتي را به نفع خود تغيير دهند.
و امروز نتيجه بزرگنمايي كشتار يهوديان در جنگ جهاني دوم را در فلسطين مي بينيم كه گويي به خاطر ظلم و ستمي كه ادعا مي كنند در جنگ جهاني دوم بر هم كيشانشان رفته، بزرگ ترين بي رحمي ها و خون ريزي ها را نيز توجيه مي كنند. فقط در جنگ اول اعراب و اسرائيل كه به جنگ 1948 معروف شده است، بيش از 500 آبادي، روستا و شهر با نظاره گري آمريكا و اروپا با خاك يكسان شدند. يعني حدود يك ميليون نفر از فلسطيني ها در مدت كوتاه جنگ اول اعراب و اسرائيل، قتل عام و يا آواره شدند.
در راستاي تبليغات و دروغ پردازي هاي صهيونيست ها، «آبراهام هرشل»74 در كتاب خود تحت عنوان «اسرائيل، انعكاسي از جاودانگي»75 چنين مي نويسد:
«دولت اسرائيل، پاسخ خدا به آشويتس است.»
و يا پروفسور «موشه زيمرمن» رئيس گروه مطالعات آلماني در دانشگاه عبري اورشليم و كارشناس مطالعات نازيسم، در روزنامه اورشليم مورخه 28 آوريل 1995 اين گونه آورده است:
«بهتر است بگوئيم كه هولوكاست، توجيه اصلي تأسيس دولت اسرائيل است.»76
2- فراهم آوردن امكان مهاجرت وسيع يهوديان اروپا و بلكه يهوديان جهان به سرزمين اشغالي
پس از پايان جنگ جهاني اوّل استقلال فلسطين از امپراطوري عثماني اعلام شد و سرزمين فلسطين رسماً به مستعمر انگليس تبديل شد. اندكي بعد استعمار انگليس با تشكيل دولت يهودي در فلسطين موافقت كرد. از اين به بعد سياست هماهنگ استعمارگران و صهيونيست ها اين گونه شكل گرفت كه با اجراي برنامه هاي تبليغي و برانگيختن يهوديان، آنان را از سراسر جهان به اسرائيل بكشانند تا از يك سو با انتقال يهوديان جهان به فلسطين و از طرف ديگر با كشتار و بيرون راندن اعراب مسلمان فلسطيني از وطن آباء و اجدادي خود، در راه حفظ سلطه خويش بر دنيا و همچنين تحكيم و تثبيت پايه هاي دولت اسرائيل قدم بردارند. اما گذشت زمان نشان داد كه كار به اين سادگي ها هم نبود چرا كه يهوديان كشورهاي مختلف ريشه در آن كشورها داشتند و به سادگي حاضر نبودند از وطن خود دل كنده و به كشوري ديگر مهاجرت كنند. پس در اين مرحله تبليغات بر روي مسائلي همچون هولوكاست، يهودآزاري و يهودستيزي و در بعضي از مواقع حتّي اقدام براي اين امور در دستور كار مهره گردانان اصلي قرار گرفت.
به اين تعبير «ديويد بن گوريون» اولين نخست وزير رژيم صهيونيستي توجه كنيد: «اگر قدرت داشتم؛ عده اي يهودي را به كشورهاي مختلف مي فرستادم تا يهودآزاري را تعمّداً به وجود آورند.»77

---

---

وي در جاي ديگر مي گويد:
«من از اعتراف بدين نكته شرم ندارم كه اگر قدرت مي داشتم چنان كه آرزويش را دارم گروهي از جوانان كاري و پرانرژي را جدا مي كردم، جوانان هوشمند، شايسته و فداكار نسبت به آرمان ما و مشتاق و آرزومند كمك به رهايي يهوديان، آنوقت اين جوانان را به ممالكي مي فرستادم كه يهوديانشان غرق در خودخواهي گناه آلوده اند. وظيف اين جوانان اين بود كه خود را غير يهودي جلوه دهند... و يهوديان را با شعارهاي ضد يهود به ستوه آورند. شعارهايي مانند: يهودي قاتل، يهودي برگرد به فلسطين... من قول مي دهم كه نتيج كار، از لحاظ مهاجرت هزاران بار بيش از نتايج موعظ هزاران فرستاده اي مي بود كه در گوش هاي ناشنوا خوانده اند.»78
البته نبايد از اين سخنان تعجّب كرد چرا كه هدف، تحقق پروژه مشترك استعمار - صهيونيسم بود نه نجات جان يهودياني كه بنا به ادعاي آنها تحت آزار بودند.
با توجه به اين تحليل مي توان گفت؛ تبليغات بر روي هولوكاست يا همان كشتار 6 ميليون يهودي در اتاق هاي گاز اردوگاه هاي ارتش نازي، مي توانست كمك شاياني به تحقق اين هدف كند و همين طور هم شد و اين مسئله به عنوان بزرگ ترين حرب تبليغاتي همواره مورد تأكيد قرار گرفت تا بتواند اين احساس را در يهوديان كشورهاي اروپايي و ساير نقاط جهان ايجاد كند كه آنها همواره در معرض تهديد و فشار هستند و تنها راه نجاتشان مهاجرت به اسرائيل است.
پس استراتژي و سياست، مهاجرت يهوديان است به كشور جعلي اسرائيل؛ و مسايل ديگر بهانه اي بيش نيست و از اين روست كه سردمداران صهيونيسم، وظيفه خود را نجات جان يهودياني كه به اصطلاح تحت آزار و شكنجه بودند نمي دانند.
سخنان «بن گوريون» در هفتم دسامبر 1983 در جمع رهبران حزب كارگر رژيم صهيونيستي به خوبي گوياي اين مطلب است:
«اگر من بدانم كه تمام كودكان يهودي آلمان را از راه بردن آنها به انگليس مي توانم نجات دهم و يا اينكه تنها نيمي از آنان را مي توانم به سرزمين اسرائيل منتقل كنم، به يقين راه دوم را بر مي گزينم؛ زيرا ما نبايد تنها به فكر جان اين كودكان باشيم، بلكه بايد در انديش تاريخ ملّت يهود باشيم.»79
و يا به تعبير «يوري ايوانف» در كتاب صهيونيسم: «در جريان جنايات نازي ها بر ضد يهود، هدف اصلي صهيونيست ها، نجات جان هم كيشان خود نبود، بلكه هدف آنها تنها افزايش تعداد يهوديان مهاجر به فلسطين بوده است.»80
3- گرفتن غرامت هاي سنگين از آلمان از سال 1952 به انحاء مختلف و ادامه آن تا ...
پيش از اين در فصل سوم گفتاري از ناهوم گلدمن رئيس كنگره جهاني يهود كه روژه گارودي آن را نقل كرده بود آورديم. او در پاسخ سؤال گارودي دربار تعداد كشته شدگان واقعه هولوكاست گفته بود: هيچ سندي در مورد شش ميليون قرباني وجود ندارد، بلكه من اين رقم را براي آنكه مقدار بيشتري غرامت بگيرم، تعيين كردم.
در بحث غرامت دو مسئله مطرح است: 1- غرامت به بازماندگان قربانيان واقعه هولوكاست 2-غرامت به دولت اسرائيل
دومي اگر چه عجيب به نظر مي رسد ولي بسيار با اهميت تر و كلان تر از اولي است. اين غرامت ها آ ن قدر مهم و مورد نياز دولت صهيونيستي بود كه اهميت به چنگ آوردن آن براي سران صهيونيستي را مي توان در بيان «بن گوريون» خطاب به گلدمن (مجري طرح) دريافت. وي مي گويد:
«تو و من اين سعادت را داشته ايم كه دو معجزه را تجربه كنيم، ايجاد دولت اسرائيل و امضاي توافقنامه با آلمان. من مسئول اولي بودم و تو مسئول دومي»
گلدمن به عنوان فعال اصلي در تحقق اين طرح مي گويد:
«هدف از اين افسانه سازي ها و دروغ پردازي ها صرفاً گرفتن غرامت براي قربانيان جنگ نبود. بلكه هدف از آن تهيّه بودج لازم در جهت پايه ريزي حكومتي بود كه كوچك ترين حقي در اين رابطه نداشت زيرا زماني كه اين جنايات انجام شد چنين دولتي وجود خارجي نداشت. اما از اين مسئله براي فراهم آوردن تسليحات لازم براي جنايات جديد بهره گرفت.»
اكنون بپردازيم به غرامت هاي پرداختي آلمان:
اسرائيل به محض آن كه به عنوان يك دولت انسجام يافت خود را نمايند هم يهوديان جهان قلمداد كرد و با اين ادعا توانست قراردادهاي متعددي با دولت فدرال آلمان منعقد كند كه به قراردادهاي پرداخت غرامت به زيان ديدگان از حكومت نازي معروف است. نخستين اين قراردادها كه تحت فشار ايالات متحد آمريكا تنظيم گرديد (1952) دولت آلمان را متعهد مي كرد كه مبلغ 5/3 ميليارد مارك (معادل 288 ميليارد دلار) به اسرائيل بپردازد كه اين مبلغ مي بايست به مصرف خريد كالا و خدمات از آلمان برسد و به دنبال آن در سال 1954 قرارداد ديگري به امضاي طرفين رسيد كه به موجب آن دولت آلمان تعهد كرد كه غرامت شخصي به قربانيان حكومت نازي پرداخت كند. اين پرداخت ها همچنان ادامه دارد و مبلغ آن، تنها در فاصل سالهاي 1975 تا 1981 به 8/2 ميليارد دلار رسيد. گذشته از اين، دولت آلمان به اسرائيل اجازه داد تا اوراق مالي (اوراق قرضه) خود را در بازار پولي آلمان به فروش برساند و نيز اتباع و شركت هاي آلماني را به سرمايه گذاري در قلمرو اسرائيل تشويق نمود. در همين زمينه دولت اسرائيل مدّعي شد كه تمام سپرده هاي بانكي يهوديان در بانكهاي اروپا و به ويژه سوئيس، كه صاحبان آن ها فوت كرده و سپرده هايشان در بانك ها بدون مطالبه باقي مانده بود بايد به آن دولت پرداخت شود و از اين طريق نيز 900 ميليون دلار دريافت كرد و در مجموع، چنان كه «كلاوس كنيكل» وزير خارج آلمان در ماه مه 1996 اعلام نمود كه كمك هاي آلمان به اسرائيل تا سال 1996 بالغ بر 79 ميليارد مارك (معادل 60 ميليارد دلار) شده است81. حضرت آيت الله خامنه اي رهبر معظّم انقلاب در سخناني در همايش بين المللي «رسانه هاي جهان در حمايت از انتفاضه فلسطين»، مبلغ خسارت پرداختي دولت آلمان به يهوديها را تا آن تاريخ (بهمن ماه 1380) 150 ميليارد مارك برشمردند.
در همين زمان هم مشكل طلاهاي آلمان كه هزاران تن است و در بانك هاي انگليس نگهداري مي شود حل نشده است و سود آن به تشكلهاي يهودي پرداخت مي شود82.
بعضي از محققين دلايل و انگيزه هاي ديگري را هم براي بزرگنمايي هولوكاست مطرح كرده اند كه به دليل رعايت اختصار از برشمردن آنها صرف نظر كرده و به همين 83 مورد كه از اهميت بيشتري برخوردار بودند بسنده مي كنيم.
خاتمه
گنـــه كرد در بلخ آهنــگري به شوشتر زدند گردن مسگري
بعد از بيان ترديدها، اشكالات، تناقضات و ابهامات فراواني كه پيرامون هولوكاست وجود دارد، بايد گفت: «اگر آن ها (غربي ها) راست مي گويند كه در جنگ جهاني دوم شش ميليون يهودي را در كوره هاي آدم سوزي سوزانده اند و براين ادعاي خود اصرار دارند و هر كس را كه منكر اين ادعا شود محاكمه و زنداني و مجازات مي كنند، پس چرا مردم فلسطين بايد تقاص اين كار را پس دهند. چرا مي خواهند با جنگ و خونريزي حكومتي جعلي را در سرزمين فلسطين حاكم كنند. پيشنهاد ما اين است: اگر شما جنايت كرديد قطعه اي از خاك خودتان از اروپا و آمريكا و كانادا را در اختيار اين ها قرار دهيد تا براي خود كشور تشكيل دهند و ملّت ايران نيز در اين صورت ديگر هيچ اعتراضي نخواهد كرد و در روز قدس هيچ تظاهراتي نخواهد داشت و از تصميم شما حمايت مي كند.»84
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
.74 Abraham Herschel
.75 Israel An Echo Of Eternity
.76 روژه گارودي، محاكمه صهيونيسم اسرائيل، ص 941 و .150
.77 مرتضي شيرودي، فلسطين و صهيونيسم، ص .23
.78 بهاء الدين علم الهدي، نژادپرستي اسرائيل و آمريكا، ص .200
.79 احمد كريميان، يهود و صهيونيسم، ص .39
.80 همان، ص .53
.81 محمد ماضي، سياست و ديانت در اسرائيل ترجمه سيد غلامرضا تهامي، ص 74 و .84
.82 محمد تقي تقي پور، گفت و گو با كيهان، سه شنبه، 6/01/.1384
.83 خواننده مي تواند در اين زمينه به كتاب «بوي خون» اثر سيد محمدرضا واحدي مراجعه كند
.84 گزيده اي از سخنان دكتر احمدي نژاد رئيس جمهور ايران در جمع مردم زاهدان.


روزنامه كيهان، شماره 18476 به تاريخ 22/12/84، صفحه 8