چرا محرم ؟ چرا امام حسين ؟" گفتگو محور،ويژه"

[سید ابراهیم]

با تشکر از مباحث فوق العاده ای که داری پیش می بری.... خیلی عالی است
و امادر مورد سوال سوم، البته مباحثی است که برخی از عرفای مورد تایید سخنانی در این رابطه داشته اند ،که خود من زیاد روی این مباحث تامل کرده ام. واقعا قابل بحث و بررسی است. فکر کنم مرحوم دولابی است که می فرماید اگر حد و اندازه عقول مردم اجازه می داد در روز عاشورا مراسم شادی انجام می دادیم، چون در این روز عبودیت کامل می شود و حسین بن علی در آزمایش بزرگ الهی سربلند و پیروز می گردد و لذا این روز نیز همچون اعیاد مقدس و الهی دیگر است. این روز، روز وصل است... روز پرده نمایی است از انسان کامل. از خلیفه حقیقی خداوند در عالم هستی.
ولی به قول شهید مطهری در این زمینه می توان دو نگاه داشت:
1- اینکه حادثه عاشورا جنایت است: خب بلاخره در این روز اتفاقات شومی رخ داده است که دل هر انسانی را به درد می آورد. در یک روز بسیاری از نیکان روزگار را با آن وضع فجیع به قتل رساندند و حتی به بچه های آن ها نیز رحم نکرده و خوی حیوانی شان را تا بالاترین حد پیش بردند. از این جنبه حقیقتا جز عزاداری و گریه و ماتم چیز دیگری نیست.
2- ولی از یک دید بالاتر و با یک افق وسیع تر اگر بنگریم می بینیم که نه این حادثه عین حماسه است. اگر گریه و اشک و آه حضرت زینب در غم عزیزانش را به علاوه سخنرانی های آتشینشان در کوفه و شام کنیم روبرو می شویم با یک رخداد حماسی بی نظیر در عالم. پس در همین گریه ها و عزاداری ها باید آن روح حماسی این جریان بزرگ نیز حفظ گردد.

حرف بسیار است. حقیر تنها میخواستم چند کلید واژه را در اختیار دوستان قرار دهم.
یا علی مدد.