صبح جمعه چرا دل امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را خون مي كنيم

[laanbar1-2-3]

كاربر جديد([/font][font=Tahoma]دغویه)

بهتر بود اين موضوع در قسمت خاص خودش مطرح شود، ولي اشكالي ندارد وجوابشو برايتان مي گذارم.در مورد آيه 3 سوره نور: الزَّانِي لَا يَنكِحُ إِلَّا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لَايَنكِحُهَا إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَحُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ"مرد زناكار جز با زن زناكار يا مشرك ازدواج نمى‏كند، و زن زناكار راجز مرد زناكار يا مشرك، به ازدواج خود در نمى‏آورد، و اين كار بر مؤمنان‏تحريم شده است."
كسي را مجبور به اين كار نكرده، بلكه مانند يك دستور الهي است كه خدا در قرآن مانند دستورات ديگر به انسانها داده است. مثلاً در خداوند در قرآن كريم فرموده است: غيبت نكنيد، حالا اگر در جامعه شما افرادي را ديديد كه غيبت مي كنند اين دليل آن نيست كه ديگر حكم قرآن زير سوال رفته، چون خداون انسان را مختار و داراي قوه ي تفكر آفريده و مي تواند راه درست و نادرست را تشخيص دهد، همچنين اگر ديديد كه شخص مومني با زن زناكاري ازدواج كرده، بدانيد كه هيچ كس او را وادار و مجبور به اين ازدواج نكرده بلكه خود اين ازدواج را انتخاب كرده اند.و در اين آيه خداوند براي اصلاح جامعه، هم از مومنان خواسته تا از ازدواج با زنان بدكاره خودداري كنند و هم خواسته يك تنبيه براي مردان و زنان بدكاره باشد، كه خدا خواسته تا از كارشان توبه نكرده و پاك نگشته، كسي به دنبال ازدواج با آنها نرود، مگر درصورتي كه از گذشته ي خود توبه كنند.
احاديث در مورد تفسير اين آيه شريفه:
- در صحيح زراره آمده است كه گفت از امام صادق‏عليه السلام پيرامون‏اين آيه قرآنى )الزَّانِي لَا يَنكِحُ إِلَّا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لَا يَنكِحُهَا إِلَّا زَانٍ‏أَوْ مُشْرِكٌ( پرسش كردم. حضرت‏عليه السلام فرمود: "اينان زنانى هستندمشهور به زنا، ومردانى مشهور به زنا، كه به )انجام فعل حرام( زناشهرت يافته‏اند وبدان شناخته شده‏اند، و )برخى از( مردم امروزاينگونه مى‏باشند، پس هر كس بر او حد زنا اقامه شود، يا به زناشهرت يافته است، سزاوار نيست كسى با او ازدواج كند مگر آن كه‏بداند توبه كرده‏است."

در (قرب الاسناد) آمده است كه از امام صادق‏عليه السلام پيرامون‏ زنى زناكار پرسش كردم كه آيا مرد مسلمان مى‏تواند با او ازدواج‏كند؟ حضرت‏ صادق عليه السلام فرمود: "آرى چه چيز مانع از اين كار مى‏شود؟ولى اگر چنين كرد بايد مواظب پاكدامنى همسرش باشد، تا فرزندش‏مورد شبهه قرار نگيرد."


- از زراره به نقل از ابو جعفرعليه السلام آمده است كه گفت ازحضرت‏عليه السلام پيرامون مردى پرسش شد كه از زنى خوشش آمده وپس‏از پرس وجو دريافت آن زن در زمينه اعمال زشت وفجور موردستايش است.
حضرت‏عليه السلام فرمود: "اشكالى ندارد با او ازدواج كند و پاكدامنش‏بدارد."

- در حديث از اسحاق بن حريز به نقل از امام صادق‏عليه السلام آمده است‏كه به حضرت‏عليه السلام عرض كردم؛ مردى با زنى عمل زشت زنا انجام‏مى‏دهد، وسپس ميل مى‏كند با او ازدواج كند آيا اين كار بر او رواست؟
حضرت‏عليه السلام فرمود: "آرى اگر از او دورى كند تا عده‏اش به پايان‏ رسد، و رحمش از آب ناپاك، پاك گردد، در اين هنگام مى‏تواند با او ازدواج كند، البته در صورتى جايز است با او ازدواج كند كه به توبه او آگاهى يابد."



نتيجه گيري از آِيه و احاديث:
براى مشاركت دين مبين اسلام در جهت از ميان بردن نمادهاى‏پليدى، پستى وفساد در جامعه، شريعت اسلامى به مردان اجازه‏داده است با زنانى كه متهم به زنا هستند ازدواج كنند، البته مشروط برآن كه توبه شان آشكار گردد، واز پليديهايى كه بدان دامن مى‏آلاينددست كشند. اين مسأله، فروع وتفصيلاتى دارد كه اينك به بيان آنهامى‏پردازيم:
- اشكالى ندارد زن زناكار پس از توبه به عقد مردى كه به او زناداده يا جز او در آيد، ولى بهتر واحتياط آن است كه ازدواج پس از(استبراء) باشد، يعنى زمانى كه رحم او به وسيله يك نوبت حيض‏ ديدن از آب مرد زناكار پاك گردد،
- احتياط آن است كه از ازدواج با زن مشهور به زنا خوددارى‏شود مگر پس از دانستن توبه او، بلكه نبايد اين احتياط را از دست دادكه نبايد با زن زناكار مطلقاً )يعنى چه مشهور به زنا باشد يا مشهورنباشد( ازدواج كرد مگر پس از دانستن توبه او، ونشانه آن هم اين‏است كه به بدكارى فراخوانده شود، پس اگر خويشتن دارى كرد،معلوم مى‏شود توبه كرده است.