حقوق زن در اسلام

[meshkat]

(۲۹/فروردین/۹۲ ۱۳:۴۷)آرین (الهه.ع) نوشته است:  وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُواْ النِّسَاء فِي الْمَحِيضِ وَلاَ تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىَ يَطْهُرْنَ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ﴿۲۲۲﴾
از تو در باره عادت ماهانه [زنان] مى‏پرسند بگو آن رنجى است پس هنگام عادت ماهانه از [آميزش با] زنان كناره گيرى كنيد و به آنان نزديك نشويد تا پاك شوند پس چون پاك شدند از همان جا كه خدا به شما فرمان داده است با آنان آميزش كنيد خداوند توبه‏كاران و پاكيزگان را دوست مى‏دارد (۲۲۲)

چرا باید همچین چیزی (به گفته ی خود خدا همچین رنجی) برای زنان وجود داشته باشه؟
که فقر آهن؛ درد زیاد، افسردگی، عصبانیت، پوکی استخوان و..... به همراه داشته باشه و دائم و دائم تکرار بشه؟
اگر بگن به خاطر تولید مثل هست... خب یک خانم در طول زندگیش مگه قراره چند تا بچه به دنیا بیاره؟؟؟ چرا این رنج باید مداوم باشه؟ و اصلاً خداوند که قادر مطلق هست چرا این فرایند آماده باش بدن برای نگهداری جنین احتمالی رو دردناک قرار داده؟ و چرا اینقدر عوارض برای خانمها قرار داده؟؟؟
و چرا تازه بعد از سالها درگیر بودن با این رنج و سختی یائسگی رو قرار داده؟
اگر بگن چون دیگه خانم در اون سن توانایی تولید مثل نداره... اولاً نهایت توانایی بارداری 40 سالگی هست... نهایت 45 سالگی(که بعیده) اون 5 و یا 10 سال باقی مانده برای چی هست؟ برای چی باید اون چند سال رو کاملاً بیهورده رنج کشید؟؟؟
و همونطور که حتماً اطلاع دارید یائسگی پوکی استخوان شدید (تکرار میکنم شدید) به همراه داره! و کلی درد و مرض دیگه! و جالبه که پوکی استخوانش با چیزی جبران نمیشه! و تا حد زیادی درمان نداره! افسردگی شدیدش هم هست...

واقعاً زن مستحق این همه درد و رنج و بیماری هست؟ چرا؟؟؟


مسائل جسمی به کنار...
چرا زن در این دوران ناپاک هست؟؟؟ چرا حق ورود به مسجد، لمس قرآن و نماز خوندن رو نداره؟؟؟ آیا مسته؟ گناهی مرتکب شده که باید اینقدر از خدا دور باشه و تقریبا مطرود بشه؟؟؟ چرا باید ناخواسته در این مسئله قرار بگیره؟؟؟
بقیه ی مسائل که نیازمند غسل هستند خواسته هستند... برای مثال لمس میت... اما خانم ها برای پاک شدن از این امر ناخواسته باید غسل بکنند... همینطور برای نفاس... که خودش شرایط فوق العاده سختی داره!!! مثلاً اگر کثیره باشه برای هر نماز باید غسل بشه و ....
چرا زن باید این همه بیماری جسمی و روحی بکشه؟ چرا ناخواسته باید ناپاک بشه صبر کنه تا مجدد مطهر بشه؟؟؟

عرض سلام خدمت دوستان عزیز و تشکر از جناب مهاجر بابت تاپیک خوبشون.
کم و بیش در طول زندگی یک خانم این سوالات برای همه مطرح میشه و اینکه به جواب متقنی برسه یا خیر شاید اثر مستقیمی بر سعادت ابدی او داشته باشه.

دوستان بنده خودم هم یک خانم هستم با تمام این رنج ها و روزی تمام اینها برای خودم هم جای سوال بوده.
بارها از اطرافیانم شنیدم که خوش به حال آقایون خدا تمام سختی ها رو گذاشته روی دوش خانوم ها.
اما فکر میکنم این آیه رو همه مون شنیده باشیم

لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا

خدا به هرکسی به اندازه ظرفیتش تکلیف میده.انسان ها همه با هم متفاوتن و در یک نگاه کلی زن و مرد دو جنس متفاوتن.این دو جنس متفاوت از راه های متفاوت به نتیجه میرسن،به سعادت و رستگاری میرسن.پس سیستم وجودیشون هم با هم متفاوته.
در روایات داریم زنان عصر پیامبر ناراحت بودند که چرا ما نمیتوانیم جهاد کنیم و از شهادت محرومیم.نماینده بانوان حرف های خودش رو این طور بیان کرد:

يا رسول الله! همة فضيلت ها ويژة مردان است و ما زنان از اين راه تکامل و سعادت محروم گشته ايم. يا رسول الله! در حالي که باب جهاد و شهادت به روي ما بسته شده است، چگونه مي توانيم از ثواب اين فضيلت عظما بهره مند شويم؟ آيا راه جبراني براي زنان وجود دارد؟! پيامبر(صلوات الله علیه و آله) پس از شنيدن دقيق سخنان اين بانو فرمودند: جهاد زن، همسرداري نيکوي اوست.
جِهادُ الْمَرْأةِ حُسْنُ التَّبَعُّلِ

بارها بارها و بارها این جمله رو شنیدیم.

یک جمله دیگر رو هم هزاران بار در کنارش شنیدیم:

اصول دین تحقیقی است و فروع دین تقلیدی.

ما برعکس عمل میکنیم.
من شیعه ی مسلمان اصول دینم رو تقلیدی میپذیرم و بعد در فروع دینم تحقیق میکنم.تمام کسانی که از سایر ادیان به اسلام روی میارن اول یه جرقه میبینن که براشون جذابه بعد در مورد اصول تحقیق میکنن و بعد فروع دین رو میپذیرند چون توحید رو با تمام وجود پذیرفتن.چون باور دارند که خدا حکیم،عادل،عالم،لطیف،رحمان،رحیم و ... است.پس این خدا دریغ نمیکنه،ظلم نمیکنه،کم نمیذاره برای بنده هاش.

من خیلی در مورد مسائل مربوط به زنان و خانواده و همسرداری مطالعه کردم در آخر به یه نتیجه رسیدم:

دوستان مطالعه کردن در این مورد و هزار دلیل آوردن فایده ای نداره تا زمانی که موجودی به نام "من" داره خودنمایی میکنه.سخته عبد بودن ولی اگر کسی ذره ای شیرینی داشتن مولایی چون الله رو بچشه به "من" خودش نگاه هم نمیندازه که امثال بنده هرگز فکر نکنم بتونن از پس "من" خودشون بر بیان تا ببینن معبودشون چه گفته.


مشکل من زن بودن یا مرد بودن نبود.یه روز نشستم رو راست با خودم خلوت کردم دیدم مصداق این آیه م:
أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَن يَهْدِيهِ مِن بَعْدِ اللَّهِ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ.
آيا آن کس را که هوسش را چون خدای خود گرفت و خدا از روی علم گمراهش کرد، و بر گوش و دلش مهر نهاد و بر ديدگانش پرده افکند ، ديده ای ? اگر خدا هدايت نکند چه کسی او را هدايت خواهد کرد ? چرا پند نمی گيريد ?
مشکل انانیت و خود پرستیه منه.من دلم میخواست اونطوری خدا بپرستم که خودم میخوام نه اونطور که خدا گفته به همین دلیل بود که حس میکردم خدا به من ظلم کرده.
من دلم میخواد اونطوری جهاد کنم که خودم دلم میخواد دلم میخواد برم خون بدم،جون بدم وسط میدون که کارم مهم باشه بهم بگن شهید مهم نیست که خدا گفته جهاد زن نیکو همسرداری کردن است چون حس میکنم این کار بی ارزشه.دوستان جهاد از جهد میاد یعنی کاری که زحمت بسیاری داره،سختی بسیاری داره و چیزی که از یکک زن میتونه یک شهید بسازه اونیه که خدا گفته نه اون چیزی که من میخوام که البته شهادت در میدان جنگ هم در صورتی که حکم جهاد به زنان هم تعلق بگیره بسیار دوست داشتنی و زیباست.

دوستان بنده به عنوان یک زیست شناس خدمتتون عرض میکنم باروری جنس ماده در موجودات عالم یک خاصیت خارق العاده س مخصوصا در موجودات تکامل یافته و عالی مثل پستانداران که انسان هم از اون دسته است.بهترین راهی که براش میتونسته گذاشته بشه همین جریان سیکل ماهانه است.دوستان این دنیا باید با قائده و نظم پیش بره.اگر حس میکنیم بهتر از این میتوانست راهی وجود داشته باشه و خدا اون راه رو نگذاشته که خدای ما خدا نیست.ظلم کرده به مخلوقاتش.
هرکاری بکنیم برمیگردیم سر خونه ی اول یعنی توحید.بله در برابر تمام چیزهای ارزشمند دنیا باید بهای سنگینی رو پرداخت و چه ارزشی بالاتر از حس مادری و چه ارزشی بالاتر از قدرت خلق.خدا زن رو خالق قرار داده،خدا زن رو رب قرار داده و بهشت رو زیر پای مادران.اگر زندگی رو همین دنیای فانی و محدود در نظر بگیریم بله زن سختی میکشه و جسمش آسیب میبینه و این عین ظلمه.اما اگر جهانبینی توحیدی باشه خیر،رسول الله میفرمایند لحظات درد کشیدن لحظات گناهان را از بین میبرند و یا در جای دیگر روایت داریم هر رنجی به مومن برسد کفاره گناهان او می شود.
دوستان به تمام دنیای اطرافمون سعی کنیم توحیدی نگاه کنیم.

....................................................................

پ.ن:

(خدا شاهده که این متن و این تذکرات اول خطاب به خودم بود،اگر مدتیه کمتر در تالار مطلب میگذارم فقط به این دلیله که حس میکنم شدم عالم بی عمل و نزد خدا این مساله اصلا دوست داشتنی نیست.التماس دعا از همه عزیزان.)