گفتگوی منتظران

[135]

تا کي به تمناي وصال تو يگانه
اشکم شود از هر مژه چون سيل روانه

خواهد که سرآيد غم هجران تو يا نه
اي تيره غمت را دل عشاق نشانه

جمعي به تو مشغول و تو غايب ز ميانه

عاقل به قوانين خرد راه تو پويد
ديوانه برون از همه آئين تو جويد

تا غنچهء بشکفتهء اين باغ که بويد
هر کس به بهاني صفت حمد تو گويد

بلبل به غزل خواني و قُمري به ترانه

شیخ بهایی