پنج گوهر ناب، هدیه میلاد پنجمین گوهر اهلبیت

[ali.khm]

سلام
فضائلی از امام پنجم محمد ابن علی باقر العلوم (علیه السلام) :


جابر بن یزید جعفی در پوست خودش نمی گنجید. آخر این بار در سفر حج با امام باقر(علیه السلام) همسفر شده بود.


در بين راه، دو پرنده به سمت آنها آمدند و بالاى كجاوه ی امام محمّد باقر(علیه السلام) نشستند و مشغول سر و صدا شدند. جابر خواست تا پرندگان را بگیرد که ناگهان حضرت با صداى بلند، فرمودند: اى جابر! آرام باش و پرندگان را به حال خود واگذار، آن ها به ما اهل بيت عصمت و طهارت پناه آورده اند.

جابر گفت: مولاى من ! مشكل و ناراحتى آن ها چيست، كه اين چنين به شما پناهنده شده اند؟
حضرت(علیه السلام) فرمودند: آن ها مدّت سه سال است كه در اين حوالى لانه دارند و هرگاه تخم مى گذارند تا جوجه شود، مارى در اطراف آن ها هست كه مى آيد و جوجه هایشان را مى خورد. اكنون پرندگان به ما پناهنده شده اند تا از خداوند بخواهیم كه آن مار را به هلاكت رساند؛ و من نيز در حقّ آن مار نفرين كردم و به هلاكت رسيد؛ و پرندگان در امان قرار گرفتند.

سپس امام(علیه السلام) و همراهانشان به راه خود ادامه دادند تا نزديك سحر و اذان صبح به بيابانى رسيدند. چون امام باقر(علیه السلام) از روی شتر فرود آمدند، در گوشه اى خم شدند و مقدارى از شن ها را كنار زدند و در حال كنار زدن شن ها، دعائى را بر لب هاى خود زمزمه کردند: خداوندا! ما را سيراب و تطهير و پاك گردان .
ناگهان سنگ سفيدى نمايان شد و امام (علیه السلام) آن سنگ را كنار زدند و چشمه اى زلال و گوارا آشكار گرديد، و از آن آب آشاميدند و وضو گرفتند.

***

هوا گرگ و میش بود و نزدیک اذان صبح، امام باقر(علیه السلام) و دیگر مسافران به روستایی رسیدند که نخلستانی در کنارش بود. حضرت(علیه السلام) كنار نخل خرمائى، كه از مدّتها قبل خشك شده بود، رفتند و خطاب به آن فرمودند: اى درخت خرما! از آنچه خداوند متعال در درون شاخه هاى تو قرار داده است، ما را بهره مند ساز.
طولی نکشید که درخت خرما، سرسبز و پربار شد و خود را در مقابل امام باقر(علیه السلام) خم كرد تا کاروانیان بتوانند به راحتی خرما بچینند و بخورند.

در همين لحظه، مردی عرب با دشداشه ی سفید و نعلین به پا، از دیدن این معجزه چشمانش گرد شد و رو به حضرت(علیه السلام) گفت : شما سحر و جادو كرديد؟!

امام باقر(علیه السلام) با آن آرامش همیشگی شان در چهره، فرمودند: اى مرد! به ما نسبت ناروا مده، چون كه ما از اهل بيت رسالت هستيم و هيچ كدام از ما ساحر و جادوگر نبوده و نيستيم، بلكه خداوند متعال از اسامى مقدّسه خود كلماتى را به ما آموخته است كه هر موقع هر چه را بخواهيم و اراده كنيم ، به وسيله آن كلمات، خداوند متعال را مى خوانيم و تقاضا مي كنيم ، آن گاه دعاى ما به لطف او مستجاب خواهد شد.

منبع: بحارالا نوار: ج ، ص 248 و 38، به نقل از خرائج مرحوم راوندی.


از سایت وعده صادق http://www.alvadossadegh.com