تحقیقی پیرامون موسیقی (مقاله ای از گروه بیداری اندیشه)

[MAHDI59]

من یه سوال از شما می پرسم.
اون اجرای معروف یانی که توی چین هست رو حتما دیدی و گوش دادی
وقتی موسیقی به اوج خودش می رسه هیچ حسی بهت دست نمی ده؟
اگه دقت کنی می بینی که بعضی از تماشاچی ها ناخود آگاه بلند شدن و دارن توی سر و کله خودشون می زنن.
خیلی ببخشیدا ولی مو به بدن آدم سیخ میشه!!! حداقل برای من که اینطوره.
برادر عزیز من
صحبت سر این نیست که موسیقی به طور کلی مضر هست بلکه بحث بر سر اینه که هنوز که هنوزه کسی نمی تونه ادعا کنه که می تونه فرق بین موسیقی مفید و یا مضر رو به طور کامل تشخیص بده. ( اونجوری نگاه نکن من 10 سال نوازنده سه تار بودم. ) بنا براین من تصمیم گرفتم تا اونجایی که امکانش هست موسیقی رو از زندگیم حذف کنم.( منظورم از موسیقی موزیک سنتی و یا پاپ و راک و... هست) و حالا که خوب نگاه می کنم می بینم که این کار باعث شده به آرامشی برسم که قبل از اون فقط موقعی این احساس آرامش بهم دست می داد که پای سه تارم می نشستم.
یه حس آرامش زودگذر، گاهی اوقات اونقدر توی این حس خلسه غرق می شدم که ناخودآگاه به گریه می افتادم! فوق العاده لذت بخش بود.
شاید درست نباشه اینو بگم ولی دقیقا مثل اعتیاد.
تا وقتی سه تار باهام بود خوب بود ولی بعدش ...
به هر حال
کسی مجبور به کاری نیست.
امیدوارم خدا عاقبت هممون رو بخیر کنه.
یا علی