حلالتون نمیکنم

[*مهاجر*]

"بسم الله الرحمن الرحیم"

بزار منم یه کم از فراموش شدن ارزش هامون بگم
به امید زدودن غفلت و جهالت:

آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید
یک نفر در آب دارد می سپارد جان
یک نفر دارد که دست و پای دائم می زند
روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید

آن زمان که مست هستید
از خیال دست یابیدن به دشمن
آن زمان که پیش خود بیهوده می پندارید
که گرفته استید دست ناتوانی را
تا توانایی بهتر را پدید آرید

آن زمان که تنگ می بندید
بر کمرهاتان کمربند
در چه هنگامی بگویم من؟
یک نفر در آب دارد می کند بیهوده جان قربان!

آی آدم ها که بر ساحل بساط دلگشا دارید
نان به سفره
جامه تان بر تن
یک نفر در آب می خواند شما را

موج سنگین را به دست خسته می کوبد
باز می دارد دهان، با چشم از وحشت دریده
سایه هاتان را ز راه دور دیده
آب را بلعیده در گود کبود

و هر زمان بی تابیش افزون
می کند از این آب ها بیرون
گاه سر، گه پا

آی آدم ها!
او ز راه دور
این کهنه جهان را باز می پاید
می زند فریاد و امید کمک دارد

آی آدم ها که روی ساحل آرام در کار تماشایید
موج می کوبد به روی ساحل خاموش
پخش می گردد چنان مستی
به جای افتاده بس مدهوش

می رود نعره زنان
و این بانگ باز از دور می آید: آی آدمها!..
و صدای باد هر دم دلگزارتر
در صدای باد بانگ او رهاتر

از میان آبهای دور و نزدیک
باز در گوش این نداها... آی آدمها!...