در چه حالیم...؟

[Farzaneh]

(۲۱/اسفند/۹۰ ۱۶:۵۳)علی 110 نوشته است:  فرازی از خطبه 188 مولا امیرالمومنین در نهج البلاغه:



ای مردم... شما عيب‏هاى خود را آشكار كرديد و خداوندتان پوشاند، خود را در معرض كيفر او قرار داديد و او به شما مهلت داد.
...
شما را به ياد آورى مرگ، سفارش مى‏كنم،
...
چگونه مرگ را فراموش مى‏كنيد در حالى كه او شما را فراموش نمى‏كند؟

و چگونه طمع مى‏ورزيد در حالى كه به شما مهلت نمى‏دهد؟
مرگ گذشتگان براى عبرت شما كافى است،
آنها را به گورشان حمل مى‏كردند، بى آن كه بر مركبى سوار باشند،
آنان را در قبر فرود آوردند بى آن كه خود فرود آيند.
چنان از ياد رفتند گويا از آباد كنندگان دنيا نبودند و آخرت همواره خانه‏شان بود!

آنچه را وطن‏ خود مى‏دانستند از آن رميدند،
و در آنجا كه از آن رميدند، آرام گرفتند، ...
از چيزهايى كه با آنها مشغول بودند جدا شدند، و آنجا را كه سرانجامشان بود ضايع كردند.

اكنون نه قدرت دارند از اعمال زشت خود دورى كنند، و نه مى‏توانند عمل نيكى بر نيكى‏هاى خود بيفزايند.

خدا شما را رحمت كند!
پس بشتابيد به سوى آباد كردن خانه‏هايى كه شما را به آبادانى آن فرمان دادند،
و تشويقتان كرده، به سوى آن دعوت كرده‏اند، و با صبر و استقامت، نعمت‏هاى خدا را بر خود تمام گردانيد،
و از عصيان و نافرمانى كناره گيريد، [b]كه فردا به امروز نزديك است.

وه! چگونه ساعت‏ها در روز، و روزها در ماه، و ماه‏ها در سال، و سال‏ها در عمر آدمى شتابان مى‏گذرد؟!

در چه حالیم ؟!!!