حاضرید برای خدا و دینش بمیرید؟

[سدرة المنتهی]

(۱۸/اردیبهشت/۹۰ ۲۳:۵۸)هانا نابغ نوشته است:  منظور من از شک این نیست که در حال حاضر به ظهور یا به خداوند شک داشته باشم.
در مورد سوال شما فکر کردم و دیدم اگر در آن حال بینش کافی برای تشخیص حق داشته باشم شاید نترسم در غیر اینصورت شاید وحشت مرگ به من غلبه کنه و به قول شما خدایی نکرده بشه!!
من کاملا سوال شما رو درک کردم و اولین تداعی ذهنم حادثه عاشورا بود که با وجود اینکه امام را دوست داشتند ولی در حساس ترین لحظه تنهاش گذاشتن.گاهی بد موقع مورد امتحان الهی قرار میگیریم.
بی صبرانه منتظر نتیجه گیری شما از بحث هستم.

نه نه سو تفاهم نشه من درباره قضیه ظهور باشما نبودم کلا واسه دوستانی گفتم که مشکلات سیاسی رو با نزدیک نشون دادن ظهور امام پیوند میدن.
اتفاقا وقتی داشتم موضوع تاپیک رو میزدم خندم گرفته بود واقعا خدا نکنه نشیم!

آره یک یار خوب همون مصداق دوست خوبه دوست خوب کسی که تو سختی ها مخصوصا تو سختی ها به کمک آدم بیاد...من در حادثه کربلا شهادت یک روز که باعث چند هدف بشه رو به زندگی با حسرت ترجیح میدم ...خدا ازم راضی میشد...اسلام زنده موند... ماموریت انسانی و وفاداری خودم رو انجام دادم بودم ..از دست این دنیا که مثل یه حصاره راحت میشدم. آدم واقعا باید خوشحال باشه که تو این موقعیت قرار بگیره اما مظلومیت اینطور کشته شدن خیلی بد و دردناکه میتونم درکش کنم که عزیزانت از مرگ تو بی رمق میشن و کسی برات ناراحت نمیشه.این تیکش فقط بده!
ممنون از نظر شما