اشعاری که باید خواند ...

[پرنیان]

دنبال دلم نیست کسی با دل و جانش
وقف دل من نیست کسی وقت و زمانش
گویند همه امر فرج نیست مهیّا
اما مددی نیست ز سوی دگرانش
دلداده ی دنیا شده هر فرد به هر جا
بسته به دل اوست زن و پول و مکانش
تنهایـــم و تنهاییم عادت شده یاران
کس با دل من نیست نه فکرش نه گمانش
دنیای شما جای گل نرگس حق نیست
کس نیست در این بتکده ها دل نگرانش
مهدیم و دلسوز شما پیر و زن و مرد
عصیان شما برده ز کف تاب و توانش
عمر همه شد پر ز گناه و طلب رزق
دنبال زر و سیم و بدی پیر و جوانش
بی من همه خوش در طلب روزی و شادی
کس نیست به فکر دل اقای زمانش
در لفظ بگویند بیا ای گل نرگس
لیکن به عمل هرکه پی سود و زیانش
من خسته ام و خسته تر از مهدیتان نیست
کو یک دل عاشق که دهم یار نشانش
هر کس پی مالیست به هر حیله و نیرنگ
انگاه بود نام علـــــــی ورد زبانش
صد سال بدون رخ من می گذراند
یک لحظه عزیزش برود رفته امانش
کو دوست که گوید به دلم درد و دلش را
تا فــاش کنم بهر دلش ســــرّ نهـــانش
یاری نبود تا کند از مهدی خود یاد
با خوبی خود راست کند قدّ کمانش
......................