گفتگوی منتظران

[135]

ای عاری از خود!
غریب آشنا!
«آشنایان تو بیگانه ی خویش اند همه»
و من
آشنای خویشم و بیگانه تو...
ای منزه از «من»
و لبریز از «او»!
«ای که یک گوشه چشمت غم عالم ببرد»
حیف باشد که تو باشی و مرا «من» ببرد...