|
✿ در خـانه عُـلمـا . .
|
|
۰:۰۹, ۱۹/دی/۹۲
(آخرین ویرایش ارسال: ۱۹/دی/۹۲ ۰:۱۵ توسط NARJES.)
شماره ارسال: #24
|
|||
|
|||
|
ندیدم در طول زندگی امام به خانم بگویند در را ببندید.
بارها و بارها می دیدم که خانم می امدند و کنار اقا می نشستند ولی اقا خودشان بلند می شدند و در را می بستند و حتی وقتی بلند می شدند به من هم نمیگفتند که در را ببندم. یک روز به اقا گفتم خانم که داخل اتاق می ایدند همان موقع به ایشان بگویید در را ببندند. گفتند:"من حق ندارم به ایشان امر کنم" حتی به صورت خواهش هم چیزی از خانم نمی خواستند. خانم زهرا مصطفوی (دختر امام) فرزند آیت الله العظمی بهجت درباره رفتار نیک و شایسته پدر بزرگوارشان با همسرشان این گونه می فرماید: گاه که مثلا کدورتی کوچک پیش می آمد و آقا شب به اتاق خودشان می رفت وقتی صبح می شد و می آمد به مادر می گفتند : خسته نباشید و از حال و احوال ایشان می پرسید! انگار نه انگار که اتفاقی افتاده گاهی فکر می کردم شاید ایشان فراموش می کردند که شب چه اتفاقی افتاده ولی وقتی از 50 یا 60 سال پیش سخن به میان می آمد کاملا جزء جزء آن را تعریف می کردند و این یعنی این که ایشان فراموشکار نیستند بلکه روح بلندشان اجازه نمی داد هیچ کدورتی را به دل بگیرند. بسیار اتفاق می افتاد که مادر سخنانی به پدر می گفت که اشتباه بود ، ایشان آن قدر صبوری می کردند که ما ناراحت می شدیم ، یکبار به مادر گفتم شما مثلا در این مورد اشتباه کرده اید و دلایل آن را ذکر کردم وقتی خدمت آقا رسیدم ایشان فرمودند: «که نباید می گفتید» یعنی حاضر نبودند کوچکترین اصطکاکی در روابط خانوادگی ایجاد شود ، گاه نیز برای ایشان وسائلی را می گرفتند و به عنوان هدیه می دادند ، به بچه ها هم سفارش می کردند که همواره با مادر باید مدارا کرد و نباید به هیچ وجه با تندی پاسخ شان را داد |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |







