آخرالزمان شیعی به روایت فیلم ملک سلیمان نبی (علیه السلام)

[علی 110]

سلام به همه دوستان
چند نکته
اگه بخوایم به سمت سینمای اسلامی واقعی حرکت کنیم نمیتونیم جذب مخاطب کنیم با ارائه ی کلوزاپ از صورت یک زن آرایش کرده، ببینید منطق اولیای دین جذب مخاطب و طرفدارد به هر قیمتی نیست کسی که با یه کلوزاپ جذب بشه با یه کلوزاپ دیگه دفع میشه
این دقیقاً مضمون کلام حضرت امیر هست که کسی که به واسطه جذب شدن به یک شخص به دین روی بیاره به واسطه جذب شدن به شخص دیگه ای از دین خارج میشه
مهم جذب مردم نیست بر خلاف اونچه دوست عزیزم آقا رامین عنوان کرده مهم انجام کاری است که مورد تأیید معیارهای خدایی باشه.
چند بار گفتم ولی باز هم باید بگم که فقط خدا هادی هست و ما در اسلام برای اقامه ی هیچ حقی نمیتوانیم از راهی ظلمانی استفاده کنیم ، حال هر چه قدر هم که هدف مقدس و متعالی باشه، این یکی از مهمترین پیامهای واقعه ی عاشورا هست
در سینمای اسلامی (البته اگه اسلام، سینمایی داشته باشه واقعاٌ ، چرا که رابطه زن و مرد نامحرم در اسلام فقط برای رفع ضرورت و اضطرار هست، حالا این همه خیره خیره نگاه کردن زنها و مردهای نامحرم و آرایش کرده و پیرایش کرده با اون دیالوگهایی که به قول خودشونم حس گرفته باید بیان بشه نمیدونم چجوری با دین خدا سازگاری داره؟!!!
نمیدونم شاید دوستان فکر کنند من خیلی متحجرانه فکر میکنم اما نشست وبرخواست حقیر با بزرگان دین اگر خیلی در رفتار من تأثیر نداشت به واسطه تعطیل بودنم اما حداقل فهمیدم دین داری واقعی قابل جمع با بسیاری از مفاهیمی که ما امروز با داشتن اونها دین داری مون رو جمع میبندیم نیست! بگذریم میان سخنم به درازا کشید) باید محتوا کاملا بر قالب ، غلبه داشته باشه و جذابیت یک اثر به محتواش برسه و استفاده از بسیاری از غالب های رایج سینما در اسلام محلی از اعراب نداره
حالا ممکنه بگید بابا جون اینا که میگی درست اما اینجوری که کسی جذب نمیشه
این جواب یه جواب تراوش کرده از یک ذهن سکولاریزه شده است
متأسفانه تمدن مدرن و بیشتر از اون علوم مدرن مارو اسیر وسایل کرده وما در بسیار از معادلات زندگی اون گونه که باید و شاید به علت العلل وقعی نمی نهیم
دوستان اثربخشی در این عالم منحصراً به دست خداست
اگه خدا اذن نده چاقو برندگی نداره بر گلوی اسماعیل، آتش هم سوزندگی ندارد بر ابراهیم
اگه کسی در نیت و فعلش رضای خدا رو مقدم بدون چنان اثر بخشی خدا بهش میده که قابل تصور هم نیست
3 مثال مشهود براتون عرض میکنم
یک (ابراهیم علیه السلام)بعد از اینکه مجدداً بنای کعبه را احیا کرد در وسط اون بیابان بی آب و علف گفت خدایا به این سرزمین که خانه تو درش بنا نهاده شده برکت بده و مردم را به سمتش جذب کن ، خدا فرمانداد که ندا در ده، ابراهیم گفت که صدای من که به همه نمیرسد، به قول خودمون خدا جواب داد تو بگو پخش کردن و رسوندن ندا بامن
و شد آنچه امروز میبینید
دو (کربلای ابا عبدالله) در عین غربت انجام شد و سعی در دفن شدن اون در تاریخ شد اما شد آنچه امروز میبینید
و سه (روح الله خمینی) بدون شرح ، شد آنچه شد که میبینید
دوستان اشکال ما اینه که عقل ما بر بندگی ما غلبه یافته
برکت در کارها از جای دیگه هست و ما باید به دنبال قالب تعیین شده و تأیید شده از سوی حضرت باری تعالی باشیم
اما...
نمیدونم شاید حرفهای حقیر به نظر شما متحجرانه یا زیادی آرمانگرایانه باشه اما...
یاعلی