مصر شما چه اندازه بزرگ است؟

[مصطفي مازح7610]

بسم الله الرحمن الرحیم

بقالى بود كه گاهى از او شير مى‏ خريدم. من دو شيشه شير مى‏خواستم، اما او مى‏گفت بايد يك ظرف ماست هم ببرى، در حالى كه مى‏ ديدم بعضى مى‏ آمدند و بدون اينكه او به آنها چيزى بگويد، ده تا ده تا شير مى ‏بردند.

با خنده گفتم پس يك شيشه شير بيشتر نمى ‏خواهم.

او هم گفت: نه آقا! همين كه گفتم!

وقتى به انسان اختيار چهار تا شير، چهار تا آفتابه، چهار تا آدم، چهار تا لباس و ... را مى‏دهند، او مقرراتى را به دلخواه و از پيش خود مى ‏آورد، درحالى كه خداوند حكمى را براى آن قرار نداده است، بلكه حكم را خودِ من تشريع مى‏كنم.

كاش اين مجعولات و اين منزّلات، لااقل مساوى و براى همه بود، اما اين طور نيست بلكه حدود و ثغور آن را، تفرعن من، ضعف‏ها و قدرت‏هاى من، اينكه به چه كسى بستگى دارم و در گرو چه كسى هستم، اندازه مى‏ گيرد.

گاهى كه با چند نفر همراه مى‏ شوم و در ماشينى مى‏ نشينيم، تفرعن مى‏ كنم و زير بار نمیروم و جبروت و كبريا و خودخواهى‏ هايم در آن مرحله، ظهور و بروز مى‏ كند.
و گاهى هم اين اتفاقات و اين حالت‏ها در محيط كارم متجلّى مى‏شود.

همه فرعونيم، فقط مصرهاى ما كوچك و بزرگ مى‏ شود.

من در محدوده خانه‏ ام، مادر و پدرم، فرزند و عيالم، فرعونى هستم و «أَنَا رَبُّكُمُ الاعْلى‏»

تلخیص و برگرفته از آثار علی صفایی حائری