دجال یا سفیانی ...!

[saeed jalali]

در اين وقت اصبغ بن نباته برخاست و عرضكرد: يا امير المؤمنين! دجال كيست‏
فرمود: بدان كه دجال صائد بن صيد است. شقى كسى است كه ادعاى او را تصديق كند و سعادتمند كسى است كه او را تكذيب نمايد: از شهرى كه آن را اصفهان ميگويند و قريه‏اى كه معروف به «يهوديه» است بيرون مى‏آيد. چشم راست ندارد و چشم ديگر در پيشانى اوست، و مانند ستاره صبح ميدرخشد.
چيزى در چشم اوست كه گوئى آميخته بخون است، در پيشانى وى نوشته است «اين كافر است» هر شخص باسواد و بى‏سواد آن را ميخواند. داخل درياها مى‏شود و آفتاب با او ميگردد. در جلو رويش كوهى از دود است، و پشت سر او كوه سفيدى است كه مردم آن را طعام (گندم) مى‏بينند.
وى در يك قحطى سختى مى‏آيد، و بر الاغ سفيدى سوار است، يك گام الاغش يك ميل راه است! زمين در زير پاى او نورديده مى‏شود. از هيچ آبى نميگذرد مگر اينكه تا روز قيامت خشكيده مى‏شود. با صداى بلند خود چنان ندا در ميدهد كه از مشرق تا مغرب جن و انس و شياطين صداى او را ميشنوند، ميگويد: «اى دوستان من بيائيد بسوى من. منم آن كسى كه بشر را آفريدم و اندام آنها را معتدل و متناسب نمودم و روزى هر كسى را تقدير نموده و همه را بيافتن آن راهنمائى ميكنم. من آن خداى بزرگ شما هستم» دجال دشمن خدا دروغ ميگويد، او يك چشم دارد غذا ميخورد و در بازارها راه ميرود. در صورتى كه خداوند شما نه يك چشمى است و نه غذا ميخورد و نه در بازارها راه ميرود و فناپذير نيست.
غالب پيروان او در آن روز اولاد زنا هستند و چيز سبزى بر سر و دوش دارند خداوند او را در شام در تلى معروف به «تل افيق» سه ساعت از روز جمعه برآمده بدست كسى كه عيسى بن مريم پشت سر او نماز ميگزارد، ميكشد. بدانيد كه بعد از آن حادثه بزرگى روى ميدهد.
عرضكرديم: يا امير المؤمنين آن حادثه چيست؟ فرمود: آمدن «دابة الارض»
از سمت صفا است، انگشتر سليمان و عصاى موسى با اوست آن انگشتر را بر روى هر مؤمنى كه ميگذارد، در جاى آن نوشته مى‏شود: «اين مؤمن حقيقى است» و بر روى هر كافرى بگذارد نوشته مى‏شود «اين كافر حقيقى است» تا جايى كه مؤمن صدا ميزند اى كافر واى بر تو و كافر صدا ميزند: اى مؤمن خوش بحالت! دوست داشتم من هم امروز مثل تو بودم و بچنين سعادتى برسم. سپس دابة الارض سر خود را بلند ميكند و مردمى كه در بين مشرق و مغرب هستند بعد از طلوع خورشيد از جانب مغرب باذن خدا او را مى‏بينند در آن وقت ديگر توبه برداشته مى‏شود. نه توبه‏اى قبول و نه عملى بسوى خدا بالا ميرود، و ايمان كسى كه پيشتر ايمان نياورده يا در حال ايمان خيرى كسب نكرده بود بحال صاحبش سودى ندارد. آنگاه حضرت فرمود: از آنچه بعد از آن روى ميدهد از من نپرسيد. زيرا حبيبم رسول خدا با من عهد بسته كه جز به عترت خود اطلاع ندهم.
نزال بن سبره به صعصعه گفت: مقصود امير المؤمنين از اين حرف چه بود؟ صعصعه گفت: اى پسر سبره! آن كسى كه عيسى بن مريم پشت سر او نماز ميگزارد، دوازدهمى از عترت نهمى از اولاد حسين بن على عليه السّلام است و اوست خورشيدى كه از مغرب خود (يعنى محلى كه ناپديد شده) طلوع ميكند و در بين ركن و مقام ظاهر مى‏شود و زمين را پاك ميكند و ترازوى عدل را برقرار مينمايد، بطورى كه هيچ كس بديگرى ظلم نمى‏كند. امير المؤمنين عليه السّلام هم فرمود: كه حبيبش پيغمبر خدا صلّى اللَّه عليه و اله از وى پيمان گرفته كه آنچه بعد از آن روى خواهد داد جز بعترت وى ائمه طاهرين، بكسى اطلاع ندهد
(مهدى موعود-ترجمه جلد سيزدهم بحار ص : 964)