گفتگوی منتظران

[135]

وقتی تو نباشی همه پنجره ها بسته می مونه
با زمزمه باد صبا حتی قناری نمی خونه

وقتی تو نباشی، دل ها پر درده
شادی نمیشه مهمون دل ها
خورشید محبت بی تو سرده

ای دل گله کم کن که مسیحا نفسی می رسه از ره
با آینه و فانوس سوی این خانه کسی می رسه از ره

وقتی تو نباشی از غصه می میرم
از گریه میشم ابر بهاری
یک لحظه هم آروم نمی گیرم

یارا دل ما را به دو عالم تو پناهی
ما را بود ایا به جز عشق تو گناهی

امشب به امیدی سر راه تو نشستم
تو ماه شبم شو کمکم کن به نگاهی

وقتی تو رو دارم به کسی دل نسپارم
هر دم نفسم را به هوای تو بر آرم

گفتی که صدام کن به کلامی به پیامی
من جز گل نامت به زبان حرفی ندارم

وقتی تو نباشی از غصه میمیرم

از گریه میشم ابر بهاری
یک لحظه هم آروم نمی گیرم

..