آیه تطهیر در کتب دو مکتب(خلفاء و اهل بیت(علیهم السلام))

[آوا]

** احتجاج كنندگان به آيه تطهير در اثبات فضائل اهل بيت عليهم السلام :

الف - حسن بن على عليهاالسلام

حاكم در باب فضائل حسن بن على عليهماالسلام در مستدرك صحيحين و هيثمى در مجمع الزوائد در باب فضائل اهل البيت عليهم السلام روايت كنند كه حسن بن على عليهماالسلام هنگامى كه على - عليه السلام - به شهادت رسيد براى مردم خطبه خواند و در خطبه خود فرمود:

اى مردم ! هر كه مرا مى شناسد كه مى شناسد و هر كه مرا نمى شناسد، من حسن بن على هستم ، من فرزند نبى و زاده وصى ام ، من فرزند بشير و زاده نذيرم ، من فرزند دعوت كننده به سوى خدا به اذن خدايم ، من زاده سراج منيرم ، من از اهل البيت ى هستم كه جبرئيل بر ما نازل مى شود و از نزد ما به آسمان مى رفت . من از اهل البيت ى هستم كه خداوند رجس و پليدى را از آنان دور كرده و پاك و پاكيزه شان نموده است . تا آخر خطبه . (38)

در مجمع الزوائد و تفسير ابن كثير - عبارت از مجمع است - روايت كنند:
هنگامى كه على - عليه السلام - به شهادت رسيد، حسن بن على عليهماالسلام جانشين او شد. او يك بار كه با مردم نماز مى گزارد، مردى بر او حمله ور شده و با خنجر به .. او ضربتى رد كه چند ماهى بيمار شد، سپس ‍ برخاست و بر منبر شد و خطبه خواند و فرمود: اى اهل عراق ! درباره ما از خدا بترسد! ما اميران و ميهمانان شمائيم ، ما همان اهل البيت ى هستم كه خداى عز و جل درباره شان فرموده است : انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا او پيوسته سخن مى گفت تا آنكه در مسجد جز گريان نمى ديدى . گويد: طبرانى آن را روايت كرده و رجال آن همه ثقه هستند. (39)


ب - ام سلمه

در مشكل الاثار طحاوى از عمره همدانيه روايت كند كه گفت :
نزد ام سلمه رفتم و بر او سلام كردم ، گفت : كه هستى ؟ گفتم : عمره همدانيه ، و گفتم : اى ام المومنين ! مرا از حال اين مردى كه در ميان ما كشته شد آگاه كن ، مردى در نهايت محبوبيت و مبغوضيت ! - مقصودش على بن ابى طالب عليهماالسلام بود.
ام سلمه گفت : تو دوستش دارى يا دشمنش هستى ؟
گفتم : نه دوستش دارم و نه دشمنش هستم ...(40)
ام سلمه گفت :... پس خداوند اين آيه را فرستاد: انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا و در خانه جز جبرئيل و رسول خدا صلى الله عليه و آله و على و فاطمه و حسن و حسين ، نبودند. من گفتم : اى رسول خدا! من از اهل البيتم ؟ فرمود: براى تو نزد خدا خير و نيكوئى است ، من دوست داشتم در پاسخم بگويد: آرى ، و اين براى من محبوتر بود از هر چه كه خورشيد بر آن طلوع و غروب مى كند. (41)


ج - سعد بن ابى وقاص :

در خصائص نسائى از عامر بن سعد بن ابى وقاص روايت كند كه گفت :
معاويه سعد را فرمان داد و گفت : چه چيز تو را از دشنام دادن به ابوتراب باز داشته است ؟ سعد گفت : تا هنگامى كه سه سخن رسول خدا را درباره او به ياد مى آورم هرگز دشنامش نخواهم داد، سخنانى كه اگر يكى از آنها براى من بود از شتران سرخ مو دوست تر داشتم :

1 - شنيدم در هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله او را در يكى از جنگها بر جاى خود نشانده بود، على به او گفت : اى رسول خدا! آيا مرا همراه زنان و كودكان بر جاى مى گذارى ؟. رسول خدا صلى الله عليه و آله به او فرمود: آيا خوشحال نيستى كه بر جاى من همانند هارون بر جاى موسى باشى ، جز آنكه بعد از من پيامبرى نيست ؟.

2 - شنيدم در روز خيبر فرمود: فردا پرچم جنگ را به كسى مى دهم كه خدا و رسول خدا را دوست دارد و خدا و رسول خدا دوستش دارند. ما همه به سوى او گردن كشيديم كه فرمود: على را نزد من آوريد. على را در حال چشم درد نزد او آوردند. آب دهان در ديده اش كشيد و پرچم را به او داد.

3 - و هنگامى كه آيه : انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا نازل گرديد، رسول خدا صلى الله عليه و آله على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام را فرا خواند و گفت : خداوندا اينان اهل بيت منند. (42)
ابن جرير طبرى و ابن كثير در تفسير آيه ، حاكم در مستدرك و طحاوى در مشكل الاثار روايت كنند كه سعد گفت :
رسول خدا صلى الله عليه و آله در هنگامى كه وحى بر او نازل شد، على را همراه با دو فرزندش و فاطمه در برگرفت و آنان را درون جامه خود كرد و گفت : اينان اهل من و اهل بيت منند. (43)


د- ابن عباس :

1 - در تاريخ طبرى و تاريخ ابن اثير - عبارت از طبرى است - روايت كنند: هنگامى كه عمر در سخنان خود به ابن عباس گفت :
هيهات اى بنى هاشم ! به خدا سوگند دلهاى شما پيوسته بر حسد و كينه و فريب مى گردد و جز آن را ابا دارد.
ابن عباس به او گفت :
آهسته تر يا اميرالمومنين ! دلهاى مردمانى را كه خداوند رجس و پليدى را از آنان دور كرده و پاك و پاكيزه شان نموده است ، به حسد و كينه و فريب نسبت مده كه يقينا دل رسول خدا صلى الله عليه و آله از دلهاى بنى هاشم است !. (44)

2 - در مسند امام حنبلى ها، احمد و خصائص نسائى و رياض النضره محب طبرى و مجمع الزوائد هيثمى - عبارت از مسند است - از عمرو بن ميمون روايت كنند كه گفت :
من در كنار ابن عباس نشسته بودم كه نه گروهك نزد او آمدند و گفتند اى پسر عباس ! يا با ما بر مى خيزى و بحث مى كنى و يا ما را با اينها تنها مى گذارى ، گفت : من با شما به بحث بر مى خيزم ، - او در اين زمان سالم و بينا بود.
پس به بحث و گفتگو پرداختند و ما ندانستيم چه گفتند.
راوى گويد: ديدم ابن عباس آمد و در حالى كه جامه اش را مى تكانيد مى گفت : اف و تف اف بر شما و تف بر شما! درباره مردى جسارت مى كنند كه ده ويژگى و فضيلت منحصر به فرد دارد - تا آنجا كه گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله جامه خود را بر گرفت و آن را بر على و فاطمه و حسن و حسين نهاد و فرمود: انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا(45)


پی نوشت：

37-مجمع الزوائد، ج 9 ص 169 و تفسير سيوطى ، ج 5 ص 199.
38-مستدرك حاكم ، باب فضائل حسن بن على عليهماالسلام ، ج 3 ص 172.
39-مجمع الزوائد، باب فضائل اهل البيت ، ج 9 ص 172. تفسير ابن كثير، ج 3 ص 486.
40-اين بخش در نسخه اصلى سفيد است .
41-مشكل الاثار، ج 1 ص 336.
42-خصائص نسائى ، ص 4.
43-تفسير طبرى ، ج 22 ص 7، تفسير ابن كثير، ج 3 ص 485.
مستدرك حاكم ، ج 3 ص 147، و مشكل الاثار، ج 1 ص 336.
44-تاريخ طبرى ، ج 5 ص 31.
45-تمامى حديث در مسند احمد، ج 1 ص 331 چاپ اول و ج 5 ص 3062 چاپ دوم آمده و ابن عباس در آن ده فضيلت و ويژگى براى على بن ابى طالب - عليه السلام - بر شمرده است . اين حديث را نسائى در ص 11 خصائص و محب طبرى در ج 2 ص 269، رياض النضره و هيثمى در ج 9 ص 119، مجمع الزوائد آورده اند.
عمرو بن ميمون اودى ، تابعى وثقه است ، صاحبان صحاح حديث او را روايت كرده اند، در سال 74 در كوفه وفات كرد. تقريب التهذيب ج 2 ص 80.