+ 6 ماه آخر قبل از ظهور

[sarallah]

(۱۴/اردیبهشت/۹۴ ۲۱:۰۹)افشین نوشته است:  روز جمعه فقط یه مثال بود.کلآ طبق فرمایشات شما دیگه انتظار ظهور معنی نمیده (انتظار به معنی ظاهری کلمه وگرنه منتظر واقعی حتی اگه بدونه امام در زمان حیاتش ظهور نمیکنه هم منتظره)
عرضم اینه که بنده بعد از گذشت ماه رمضان ناامید میشم تا سال دیگه.فقط باید ایمانم خیلی قوی باشه که منتظر بمونم همچنان که اونم اگه داشته باشم فرقی نمیکنه نشانه ظهوری در کار باشه یا نه،همیشه منتظر خواهم بود
من مشکلم با تعیین زمان صیحه آسمانی هست.اگه گفته نشده بود توی ماه رمضانه،هر وقتی میشد منتظر بود اما الان اگه یه رمضان بگذره بدون صیحه معلوم میشه تا سال بعد ظهور عامی در کار نیست!تنها امیدی که این وسط وجود داره ظهور خاص حضرت هست به قول جناب موسوی که اونم باید به گوش ماها برسه.اگه برسه میشه ظهور عام،اگرم نرسه فرقی با الان نداره که ظهوری اتفاق نیفتاده!مهم آمادگی ماست که نداریمش.تفاوتش اینه که سال بعد یا سالهای بعد صیحه اتفاق میفته و ما اونموقع متوجه میشیم
بحث من سر آمادگی ماست نه زمان ظهور امام.خیلیا میگن امام همین الانم ظهور صغراشون بوقوع پیوسته اونم نه یکی دو سال بلکه چندین ساله.خب تغییری توی خودمون بوجود آوردیم؟
نمیتونم بفهمم چرا اینقد دقیق زمان این علایم قطعی ذکر شده

چرا باید نا امید شد؟؟؟
شما اگه یکی از عزیز ترین اعضای خونوادتون بره مسافرت و مثلا یک ماه بعد بخواد برگرده از برگشتنش نا امید می شید؟

نه قطعا منتظر می مونید و سعی میکنید خواسته هاش رو در این مدت اجرا کنید و یه استقبال خوب برای برگشتنش تدارک می بینید.


انتظار امام زمان رو باید به صورت کلی بهش نگاه کرد نه انتظار برای رخ دادن نشان ها یا اومدن یه روز خاص.

کسی که منتظر حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) هست به زندگیش یه جهت کلی میده و نا امیدی رو ازش دور میکنه.
منتظر حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) سعی میکنه همونطور که اون حضرت انتظار دارن زندگی کنه تا اگر روز لیاقت دیدار پیدا کرد شرمنده نباشه.

کسی هم که منتظر مصلح نیست کلا یه زندگی بی هدف و بی معنا پیدا میکنه.
مثل بعضی از مسلمونای فعلی که داریم وضعیت خودشون و دینشون رو می بینیم.

بنابر این باید به خود ظهور توجه کرد نه نشانه ها
نشانه ها صرفا برای بیدار کردن شیعیان و ایجاد آمادگی برای نبرد نهایی هست.

شاید به همین خاطره که امام صادق(علیه السلام) می فرمایند: کذب الوقاتون و هلک المستعجلون