سیاه نمایی دیگری که جایزه برد !!

[عدالت]

(۱۳/خرداد/۹۵ ۳:۰۰)amirabdi نوشته است:  آقای عدالت چرا الکی بحث رو منحرف میکنید؟
کسی که داره سیاه نمایی میکنه شما هستید نه فرهادی
الان لیدی گاگا چه ربطی داشت به بحث؟آیا این مسئله که لیدی گاگا مشکلات اخلاقی داره باعث میشه ایشون توی زمینه ی موسیقی و خوانندگی بد باشه؟ (به والله من آهنگ های ایشون رو گوش نمیکنم ولی این جمله ی شما نهایت بی انصافی هستش دیه)
با مقایسه کردن این فیلم با جنگ ستارگان ویا ترانه علیدوستی با لیدی گاگا و کیم کارداشیان چیزی از پیش نمیره

اگه به شما باشه باید نخل طلایی و سیمرغ بلورین رو بردارن بدن به حاتمی کیا !

خب شمایی که داری انقدر از فروشنده گیر پیدا میکنی،یه سر به بقیه ی آثاری که امسال و سال های گذشته توی جشنواره ی کن نامزد بودند بزنید بعد بیایید بگید این فیلم لایق نخل طلا نبود

اول،این نه به من مربوطه و نه به شما و نه بی هیچکس که یه کارگردان میخواد درمورد چه موضوعی فیلم بسازه.میتونه بره درام عشقی بسازه،میتونه بره تریلر روانشناختانه بسازه،میتونه بره انیمیشن استاپ موشن بسازه،میتونه بره یه اثر سورعال وس اندرسونی بسازه،هرچی دوست داره،کاملا به خودش مربوطه.و اینکه چرا چندی از بهترین کارگردانای ایران در این چند ساله مدام در یه موضوع حرکت میکنن و بخش عمده انرژیشون رو صرف این قبیل تم ها میکنن،مصلما بخاطر دغدغه و نگرانیشونه.براشون مهمه.یه فیلمساز،یه جامعه شناس یا یه فرد دولتی نیست که طبق گفته شما ((اقای فرهادی به جای ساخت این فیلما بهتره یکار عملی بکنه))خیر عزیز،اقای فرهادی و هم فیلمساز دیگه،اولا یک انسانه و مختار،و دوما،یه فیلمساز و یه فیلمساز نقشش در همین حده.حالا هرقدر قدرت قلم نویسنده و هوش و ذکاوت کارگردان بیشتر،تاثیر گذرای یه محصول قویتر و در اینجا دغدغه فرد بصورت یک فیلم نمود پیدا میکنه و تاثیر مفیدی رو از خودش بجا میزاره.در صورتی که اقای فرهادی و امثال ایشون،میتونن در این سبک داستان ها فیلم نسازن.اختیار خودشونه،ولی دغدغه اش رو دارن.براشون مهمه.دقیقا مشابه سعید روستایی،کارگردان 26 ساله فیلم ابد و یک روز.تو یه مصاحبه ازش پرسیده بودن که چرا فیلمی با این داستان ساختی،و جوابش،دقیقا همون چیزیه که من بالاتر ذکر کردم.وضع واقعا یجاهایی زیادی خرابه.و وقتی فرد این مشکل رو بوفور در دوروبر خودش میبینه،ذهنش مشغول میشه،و بعد از یه مدت،تبدیل میشه به دغدغه اش.یه دغدغه شخصی.نه برای هیچکس دیگه،نه برای جایزه،نه برای سیاست.

درمورد حرفتون که چرا باید سینمای ایران و کلا ایران،با این قبیل فیلم ها به دنیا معرفی بشه.
ازتون یسوال دارم.سینمای کره جنوبی رو دنبال کردید؟بسیار سینمای قدرتمند و قویی داره با چندین کارگردان بین المللی بسیار مطرح.
همین افراد،بخش عمده کارنامه کاریشون شامل فیلمایی بسیار خشن،سیاه،پر از خون و خشونته.افرادی مثل پارک چان ووک با سگانه مشهور انتقامش،یا بونگ جون هو یا کیم جی وون و امثال این عزیزان.
کسی میاد به اینا بگه،هوی یاروا،چرا کره جنوبی رو اینطوری نشون میدید؟این چه سینمای مبتذل و مسخره ای؟مصلما میگه.ولی ایا این دلیل میشه اونا این فیلما رو نسازن؟ایا نساختن این فیلما باعث میشه که اون مشکلات در جامعه دیگر وجود نداشته باشه؟العان تمامی مشکلات تقصیر این چند فیلمسازه؟همه چی گل و بلبه؟خیر عزیز،خیر.و این موضوع،دقیقا برای ایران خودمون هم صدق میکنه.
یه فیلمساز،همونطور که گفتم،برای دل خودش میسازه،دوست داره خودش رو ارضا کنه،حالا هر موضوعی ذهنش رو مشغول کرده،عشق،نفرت،جامعه،دوستی،هرچیزی،و دوست داره که اثرش،در بهترین کیفیت ممکن قرار داشته باشه.اقایون فرهادی،کریمی،روستایی،کاهانی،دلیل مطرح بودنشون و قوی بودن فیلماشون،دلیل این همه جایزه بردناشون،نه سیاه نمایی،نه سیاسی بازی،بلکه فقط و فقط هنر خودشونه.برتری خودشونه.حالا اون فیلم برتر میخواد هر داستانی داشته باشه.اگه چند تا از بهترین فیلم های این چند سال ایران،حول و هوش این داستان میچرخیدند و همین فیلم ها هم جایزه میبردند،خوب نشون دهنده سطح کاری بالای سازنده هاشونه.این فیلم در وجهه اول فقط و فقط بخاطر خوب بودن خود فیلم به چشم اومد،تمام فیلم ها،بعد بقیه موضوعات شکل میگیرند.و اینکه چرا چند تا از بهترین اثرای سینمای ایران همگی پیرامون همین موضوعند؟چون دغدغه مشترک تمامی این کارگردانا و فیلمنامه نویسای بزرگه.فرهادی گذشته رو هم سه سال پیش ساخت.موضوعش هم بدبختی نبود.خیل هم فیلم خوبی بود و نامزد بهترین فیلم کن هم اگه اشتباه نکنم شد.درمورد بدبختی بود؟خیر.

به نام خدا

در مورد قسمت اول صحبتهایتان, اصلا بحث مقایسه گاگا و علیدوستی نیست, منظور این است که جریان قدرتمند رسانه ای که توسط همانهایی اداره میشود که نیازی به گفتنش هم نیست, سعی دارد افرادی را به عنوان ستاره و بت و الگو به جهان معرفی کند که باعث انحراف اذهان عمومی به خصوص جوانان میشوند که متاسفانه اکثریتشان هم افرادی فاسد و کافر و ملحد و بدون اعتقاد به مذهب و اخلاقیات هستند.

علیدوستی هم حالا که میدید بسیار مشهور شده و تبدیل به یک ستاره شده به خصوص بعد از سریال شهرزاد و فیلم فروشنده و رفتارش زیر ذره بین است, میتوانست با توجه به اینکه در کشور اسلامی زندگی میکند, کمی بیشتر شئونات را رعایت میکرد و حداقل نمیگذاشت که خالکوبی مچ دستش که به احتمال قوی بدآموزی زیادی بین دختران جوان و نوجوان خواهد داشت, مشاهده شود که اینکار کاملا عمدی بوده. ببینید اینها خط را از جای دیگری میگیرند و فقط به دستوراتی که به صورت مستقیم و غیر مستقیم به آنها داده میشود عمل میکنند.

پس نتیجه این میشود که ستارگان توسط اربابان پشت پرده ساخته میشوند و به این منظور که توده ها را از راه راست منحرف کنند, بگذریم.

بحث این است که جشنواره های بین المللی زنجیره ای به فیلمسازان کشورهایی که نظام آنها را قبول ندارند, جایزه میدهند.

شما میگویی, فرهادی سبکش سیاه نمایی و نشان دادن معضلات است که دلیل آنرا اسلام یا جمهوری اسلامی یا سیاست مذهبی میداند اما فیلمهایش در حد شاهکار نیست که جوایز را درو کند.

در واقع این جوایز فقط بخاطر مسائل سیاسی یا بهتر بگویم ضد مذهبی داده میشود نه هنری.

شما حقیقت را نمیتوانید تغییر دهید, فیلمهای فرهادی چه بد و چه خوب, نوعی سرگشتگی انسانها و مردم از غیرت و مذهب و سنت است و دلیل تمام مشکلات را همین سه عامل میداند, یعنی اگر شخص بی غیرت باشد یا به فرهنگ و وطن و مذهبش پشت کند, موفق است و اگر غیر این عمل کند, همانطور که در فیلمهایش مشخص است چیزی جز سیاهی و نکبت برایش وجود ندارد.