تحقیقی بودن اصول دین به چه معناست؟

سعدی

سلام آقا سینا

می فرمایید اگر کسی می خواد در مورد مذاهبی به جز یهودیت و مسیحیت و اسلام احتمال درستی در نظر بگیره، همون بهتر که تحقیق نکنه.

خب شاید شما تحقیق کرده باشید و بر اساس تحقیق اینو بگید، اما فردی که می خواد راهش رو انتخاب کنه باید خودش تحقیق کنه.

فرمودید از اونجا که عقل نمی تونه به تنهایی یک پازل رو تبدیل به تلویزیون کنه، پس راه رو هم به انسان نمی تونه نشون بده.

خب از طرفی مغز این قابلیت رو داره که تلویزیون رو اختراع کنه، فقط ممکنه فرد به تنهایی به این موضوع نرسه و نیاز به همفکری دیگران داشته باشه. از طرف دیگه قیاس ساخت تلویزیون لزوماً قابل قیاس با یافتن راه درست زندگی نیست.

فرمودید اگر عقل کارایی داره، پس چرا بین من و عمار اختلاف نظر هست؟

خب ما در مورد خیلی چیزها اتفاق نظر داریم. مثلاً وجدان هر دوی ما یه سری کارها رو خوب می دونه و یه سری کارها رو بد (البته ممکنه ازش پیروی کنیم یا نه، اما وجود این وجدان خودش یه جور هدایته). در مورد یه سری مسائل هم اختلاف نظر داریم. حالا ممکنه اهمیت این موارد مورد اتفاق و مورد اختلاف، در سعادت انسان کمتر یا بیشتر باشه.

علمای اسلامی در بحث جاهل قاصر و جاهل مقصر، این بحث رو مطرح می کنند که نیاز نیست فرد به طور کامل راه رو تشخیص بده، بلکه عدالت خدا حکم می کنه به همون میزان که فرد هدایت شده ازش تکلیف خواسته بشه.

سوال کردید که اگر به اون حکیم وحی نمی رسه، پس بر چه بنایی نظر میده؟

یه مثال بزنم براتون: افلاطون یه سری شاگرد داشته و در مورد مسیر زندگی براشون صحبت می کرده. اما بهش وحی نمی رسیده.

فرمودید یه بحث داشته باشیم در مورد ضرورت بعثت انبیا.

این ارتباطی به بحث ما نداره. ما می خواهیم ببینیم آیا تحقیق کامل در اصول دین توسط یک بچه 9 ساله ممکنه یا نه؟ به عبارت دیگه آیا اونقدر تحقیق ساده است که از عهده یک کودک یا نوجوان بر بیاد؟ و دیگر اینکه آیا تحقیق نیاز به شنیدن نظرات دیگران دارد یا خیر؟

دلیل اینکه وارد بحث نبوت شدیم، این بود که یک استدلال کوتاه برای نبوت مطرح شد و عقیده بر این بود که میشه با یه استدلال ساده که قابل فهم توسط یک بچه هم هست میشه اصول دین رو ثابت کرد. خواستم نشون بدم که مسئله به این سادگی نیست.

بخشی از نهج البلاغه رو ذکر کردید که در مورد برانگیخته شدن پیامبران صحبت می کنه.

توجه داشته باشید که همین دین، تقلید در اصول دین رو ممنوع کرده. فرد نباید صرفاً به این دلیل که پیشوایان اسلام درستی اصل دین رو تایید کرده اند، اونها رو بپذیره (البته استدلالهایی که در کتب دینی ذکر شده رو می تونه استفاده کنه).