25شوال؛سالروز شهادت امام صادق(علیه السلام)کاش کمی«صادق»باشیم

[sagheb]

دوست دارم برایتان امشب، غزلی عاشقانه بنویسم
در شب بیست و پنجم شوال، از شما بی بهانه بنویسم

آه آقای آسمانی من... جعفربن محمد صادق ...
سر به زیر آمدم!دعایم کن، ساده و خاضعانه بنویسم

مکتب جعفری چشمانت...سال ها پیش شاعرم کرده
حال با این همه تعلل،من! آمدم شاعرانه بنویسم

حرف ها دارم و نخواهم زد، تو بازبان اشاره می دانی
همه را با نگاه می فهمی...نه که من دانه دانه بنویسم

اگر از رنج های کهنه تو ...می شود شعر جاودانی ساخت
رو کن آن زخم های پنهان را...گرچه من ناشیانه بنویسم

حتم دارم که خوب میدانی،ای امام صبور و صادق من...
من قسم خورده ام که تا هستم از شما صادقانه بنویسم


*******


از ازل درد به پیمانه ی خوبان کردند

دل عاشق شده را کلبه احزان کردند

هر کسی را که به عالم سر حشمت خواهی است

لطف کردند و شبی خادم سلطان کردند

سفره‌ای وسعت صدق تو گشودند به دهر

انبیا را سر احسان تو مه‌مان کردند

همه آفاق گرفته است به خود رنگ تو را

با وجودی که همه فضل تو کتمان کردند

در تو دیدند ملائک صفت خالق را

علت این است اگر، سجده به انسان

بر سر سفره دونان نکشم منت نان

من همانم که به من لطف فراوان کردند

ششمین آینه ی وجه خدائی، صد حیف

شش جهت ظلم به تو حضرت جانان کردند

دل شب بود که گنجینه ی دین را بردند

عده‌ای کفـر صفت، سرقت ایمان کردند

پا برهنه عقب اسب دواندند تو را

آسمان را پس از این حادثه گریان کردند

گر نبودی، اثر از روضه ی ارباب نبود

خلق با حنجر تو ذکر «حسین جان» کردند