استقلال.آزادی.جمهوری.اسلامی

[Ali#59]

ماه نوامبر با باد سختی سر رسید و کار ساختمان به علت باران متوقف شد چون امکان ساختن سیمان نبود.
بالاخره شبی باد چنان سخت وزید که بناهای مزرعه از پی تکان خورد و از بالای بام انبار سوفالی به پائین افتاد.مرغ ها وحشتزده از خواب پریدند،چون همه صدای تفنگی را در خواب شنیده بودند و صبح که حیوانات از جایگاه خود خارج شدند دیدند که پرچم واژگون شده است و یک درخت تنومند نارون مثل تربچه از ریشه در آمده است و وقتی چشمشان به آسیاب بادی افتاد از فرط ناامیدی از بیخ گلو فریاد کشیدند.
آسیاب بادی ویران شده بود...
همه به محل حادثه هجوم بردند و ناپلئون که همیشه به قدم آهسته حرکت میکرد پیشاپیش همه می دوید.
ثمره ی تمام زحماتشان با خاک یکسان شده بود،سنگ هایی که با رنج شکسته بودند و حمل کرده بودند در اطراف پخش شده بود.
زبان همه بند آمده بود،با حالتی ماتمزده به قطعات سنگهای پراکنده خیره شده بودند.
ناپلئون ساکت قدم میزد و گاه زمین را بو می کشید.تکان میخورد.ناگهان گویی به نتیجه ای رسیده باشد ایستاد.گفت : «رفقا میدانید مسئول این قضیه کیست؟ آیا دشمنی را که شبانه آمده و آسیاب ما را واژگون ساخته می شناسید؟ سنوبال!»
و ناگهان با غرشی رعد آسا ادامه داد :«سنوبال این کار را کرده است.این خائن،صرفا به فکر عقیم گذاشتن نقشه ما و برای انتقامجویی از اخراج شرم آورش،در زیر نقاب تاریکی اینجا آمده و زحمات یکساله ی ما را به باد داده است.
رفقا همین الان و در همین محل من حکم اعدام سنوبال را صادر و اعلام می کنم نشان «درجه دوم حیوانی» و نیم کیلو سیب جایزه کسی است که او را زنده دستگیر سازد.

***

به نظر میاد که اغلب دوستان این رمان رو نخوندند یا کامل نخوندند وگرنه استدلالات سکوئیلر مآبانه رو اینطور با صراحت ابراز نمیکردند!
اگر عمری بود مطالب رو تکمیل میکنم