بررسی صحت روایت نقل شده در نشریه بالثارات

[سعدی]

این چیزیه که قرآن میگه:

وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً وَلَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا وَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ
و كسانى كه نسبت زنا به زنان شوهردار مى‏ دهند سپس چهار گواه نمى ‏آورند هشتاد تازيانه به آنان بزنيد و هيچگاه شهادتى از آنها نپذيريد و اينانند كه خود فاسقند (سوره نور آیه 4)


این وظیفه فرد تهمت زننده است که تهمتش رو اثبات کنه، نه اینکه دیگران اثبات کنند که دروغ گفته. فرقی هم بین افراد معروف و غیر معروف نیست.

---

نقل قول:در ضمن مستقیم تهمت زنا نزد

این که نویسنده از اسامی مستعار استفاده کرده به این خاطر نیست که می خواسته آبروی مردمو حفظ کنه (که اگر هدف این بود اینقدر با جزئیات شخصیتها رو تشریح نمی کرد). نویسنده صرفاً می خواسته راه فرار برای خودش بگذاره و اگر شکایتی شد بگه منظور من یه نفر دیگه بوده ...