|
سلسله مباحث « اهل بیت (علیهم السّلام) در قرآن »
|
|
۱۷:۴۵, ۲۴/مرداد/۹۰
(آخرین ویرایش ارسال: ۲۴/مرداد/۹۰ ۱۷:۵۵ توسط أین المنتظر.)
شماره ارسال: #1
|
|||
|
|||
|
سلام همسنگران. خدا قوت. همه مامیدانیم که برای رسیدن به بهشت و نوشیدن آب از حوض کوثر، باید به دو اصل تمسّک بجوییم. 1- قرآن 2- اهل بیت.در حدیث ثقلین آمده که این دو هرگز از یکدیگر جدا نخواهند شد. یعنی این دو به هم وابسته و مکّل یکدیگرند. اگر اینگونه فکر کنیم که تنها اهل بیت (علیهم السّلام) از قرآن حرف زدند و آن را تفسیر کرده اند، و قرآن هیچ حرفی از آنها نزد و هیچ نامی از آنها نبرد، راطه یکطرفه می شود و در نتیجه این دو به هم وابسته نیستند. بنابراین در آیات متعددی از قرآن از اهل بیت بطور غیر مستقیم یاد شده است. حقیر، مقاله ای کوتاه و مختصر در رابطه با این موضوع نوشته ام که بصورت تدریجی در این تاپیک قرار میدهم. البته این مقاله نه بصورت حرفه ای بلکه بصورت ساده و مختصر نوشته شده تا بدرد عموم بخورد. سعی کردم برای هر آیه یک روایت از اهل بیت یا بیشتر همراه با سند بیاورم. ان شاءالله که مورد رضایت خداوند متعال و اهل بیت (علیهم السّلام)، قرار بگیرد.
1. اهل بیت نعمت های الهی: « ثُمَّ لَتُسألُنَّ یَومَئِذٍ عَنِ النَّعیم » . (تکاثر/ 8) ترجمه: سپس در آن روز از نعمتی که در اختیار داشتید، بازخواست خواهید شد. قال الصادق ( ع ): "نحن من النعیم" . ترجمه: ما از نعمت های خداوندیم. ( نورالثقلین، ج 1، ص 665 و تفسیرالمیزان ) |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |







