|
عرفان کیهانی (حلقه)- گرگانی در پوست میش
|
|
۲۲:۱۶, ۱۴/دی/۸۹
(آخرین ویرایش ارسال: ۱۴/دی/۸۹ ۲۲:۳۵ توسط مصاحبان.)
شماره ارسال: #7
|
|||
|
|||
|
کسانی که ایمان در قلبهایشان وارد شده باشد با کسانی که در اسلام داخل شده باشند متفاوتند و این تفاوت را کسانی می فهمند که به توفیق الاهی به هر دو دست یافته اند.
کسانی که خوشبختی را صرفاَ شاد بودن در لحظه ی حال می دانند و خود می یابند که در همان حال ، دارند از نادانی به سرخوشی فرار می کنند ؛ یا خوشبختی را صرفاً بجای داشتن دوست داشتن ها ، دوست داشتن داشتن ها می بینند و خود نمی دانند که دوست داشتنی که بی خدا باشد دشمن داشتن است و داشتنی که با خدا نباشد ، نداشتن است ؛ یا امثال این مفاهیم خوش رنگ و لعاب یک جای کارشان می لنگد ، یک شیئ مخفی را در تعاریفشان لحاظ نمی کنند شیئ مخفی که از همه ی آشکار ها آشکار تر است و او خداست . او حتّی منزّه و پاکتر از آنست که ما و من بخواهیم این پاکی و سبّوحیت را تعریف کنیم. سبّوح قدّوس ربّنا و ربّ الملائکة و الرّوح
ما پنجره های دلمان را بروی سعادت و اطمینان قلب می گشاییم نه بخت و شانسِ خوش و لذّت مقطعی بروی روشنایی علم باز می کنیم نه آنچه هنوز برایمان در تاریکی مرموز جهالت دست و پا می زند و همه ی اینها به هدایت الاهی است که ... اگر نباشد هیچ نیست جز گمراهی شیطان و نفس و همه ی اینها با وسیله ی حجت های الاهی در میان مردمان است ... که اگر نباشد جز عصاکشیِ کوری به وسیله ی کوری دیگر نیست. [color=#00BFFF] برای خدا بر مردم دو حجت موجود است ؛ حجتی ظاهری و حجّتی باطنی
قریب به مضمون روایت امام موسی کاظم - علیه السلام حجت ظاهری رسول و امام معصوم است و حجت باطنی عقل است ؛ حجت ظاهری بر حجت باطنی دلالت می کند و حجت باطنی بر حجت ظاهری دلالت می کند ..." خدایا ما را از بلاها و فتن آخر الزمان در امان دار یا الله یا رحمان یا رحیم یا مقلّب القلوب ثبّت قلبی علی دینک |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |






