چگونگی طرح سوالات در جلسه خواستگاری !؟

[MESSENGER]

1- استعانت از خدای مهربان و دعا به محضر قدسی ذات لایزال الهی
.
.
2- توسل به ائمه اطهار و معصومین(علیه السلام)
وقتی رو به آسمون خدا ببری و با ذکر توسل، از بارگاه ربوبی درخواست خیر و برکت و همسر نیک طلب کنی،دو رکعت نماز بجای بیاری و یه نجوا با مهربانترین مهربانان داشته باشی..
آروم میشی..
اطمینان قلبی پیدا می کنی..
چشات وا میشه..
نفست قدسی میشه...
اگه تنها و تنها به اون توکل کنی..
اونوقته که اطمینان پیدا می کنی که بهترین مقدرات رو،انشءالله برات رقم میزنه...
وای که چقدر این راهها الان غریبه!
خدایا..!
.
.
3- ابتدا فرد باید خودشو پیدا کنه! (مهم مهم مهم مهم مهم !!!!!)
بشناسه!
عقلشو بسنجه!
کلاهشو قاضی کنه!
واسه چی برا ازدواج میره؟
یه شوره زودگذره؟
یا یه شعوره پایدار؟
احساسه؟
خودخواهیه؟
طاقت شنیدن "نه" رو داره!؟
دنبال جانشین های پدر یا مادر از دست داده(عاطفی و...)می گرده یا همسر؟
کمبود محبت داره؟
غریزه هست؟
فوران حالات جنسیه؟
و....
.
.
4- آیا شرایط و آیتم های حداقلی رو برا ازدواج داره؟
مثال:
اطمینان قلبی، سن،بلوغ روانشناختی، احساس توانایی برای اداره یک زندگی مشترک،مهارت برخورد با مصائب و موانع،حداقل نیازهای اقتصادی،وضعیت شغلی و...
یعنی:
در بسیاری از مواقع خواستگار! اصلا حتی ابتدایی ترین شرایط رو نداره!
خب؛
این آدمی که هنوز خودشو پیدا نکرده،چطور میتونه یکی دیگه رو بشناسه!؟
پاسخ یه چیزه: اصلاً و ابداً
(این ماجرای بسیاری از ازدواج های امروزیه! به دختر و پسر هم ربط نداره)

عزیزان؛
وقتی کسی خودشو بشناسه یعنی به بسیاری از قابلیت هاش شناخت پیدا کرده،یعنی به قوه "تعقل" و "تطابق مناسب" رسیده! یعنی میتونه گلیمشو از آب بکشه بیرون!
این یعنی:
احتمال انتخاب درست و صحیح بسیار بالاست
آدم روشن،ضمن شعور و آگاهی برا خودش، دیگران رو هم روشن میکنه!
انسان تاریک همه چیو تاریک می بینه!
بابا؛
آینه وقتی صاف و شفاف باشه،جز انعکاس شفاف و همگون،چیز دیگه ای نشون نمی ده!
.
.
5- فرض بر اینه که مثلا آقا به شرایط نسبی و عرفی جامعه رسیده و به اصطلاح وقتشه!
اینجا چیکار باید بکنه:
- از انحصار در انتخاب یک فرد پرهیز کنه!
( فقط یه کانال رو بشناسه و لاغیر !)
(جمله شایع و نخ نمای: "من فقط با این خوشبخت میشم" !!!)
- نذاره پای "احساس" و "عواطف" که وحشتناک "عقل" رو ضایع می کنه، وا بشه! (نقطه ای که بسیاری همین جا ضعف دارن اساسی!)
- از همون ابتدا با خانواده مطرح کنه
- از خانواده، دوستان و آشنایان چند گزینه بخواد، که اینطوری هم خانواده نظر داده باشند و هم خودش حق انتخاب داشته باشه
- مشورت..مشورت..مشورت..تا میتونه
با کی:
یه آدم با خدا، خانواده، انسان معتمد،یه ریش سفید،دوست،آشنا،همسایه...
بله!
با همین روشهایی که بی جهت با انگ سنتی! نه تنها فراموش شده! بلکه،یه نوع عقبگرد تلقی میشه!

به این دیالوگ پرمعنی دقت کنید:
"""بابا،مامان،دایی،خاله،عمه،عمو ....!
شما که منو میشناسید و روحیاتمو میدونید..خب اینا هم شرایطمه..بگردید تو دوستان و فامیل و آشناها، یکی دو نفر رو بهم معرفی کنید..کمکم کنید که بهتر بشناسمش..حواستون بهم باشه......"""
خیلی این جملات غریبه؟!
نمیشه تو این دوره زمونه؟!
کاربردش برا دوره های قبلی زمین شناسیه؟!

به خدای احد و واحد قسم که جدا شدن از همین فرهنگ های اصیل ما رو بیچاره کرده!
.
.
6- کجا رو باید بگرده؟
دور و اطراف خودش! خود واقعی اش!
بغل دست خانواده،تو بین دوستان،آشناهای فامیل،نزدیکاش،همسایه ها...
این یعنی:
- یه شناخت اولیه هست
- فرهنگ ها بهم نزدیکه
- خانواده تا حدی ازم شناخت دارند
- به منابع معتبر تحقیق، دسترسی دقیقی وجود داره
- یه جورایی از دور فرد مورد نظرشو تا حدی میشناسه
و....

تذکر مهم:
بعبارتی انتخاب شریک زندگی از جای غریب! توصیه نمیشه!
چون فاکتورهای بالا قابل "ارزیابی مناسب" نیست!
جای غریب یعنی:
- آدم ناآشنا
- آداب متفاوت
- عدم تجانس اخلاقی طرفین
- فرهنگ ناهمگون
- عدم سازگاری رفتاری
و...

حالا جوونا(بلا نسبت شما)کجا دنبالش می گردن؟
نت! چت! کف خیابون! پارک! کافی شاپ! دربند! مهمونی! صف اتوبوس! صندلی سینما! کلاس درهم تنیده دانشگاه! پروژه های به اصطلاح مشترک علمی!
.
.
.
البته اینجا یه تالار عمومیه و افراد با سنین و ... مختلف حضور دارند..
واضحه که نمیشه به همه جوانب امر پرداخته شه..
بخش عمده ای از کلام با والدین هست که در موردش جدا باید حرف زد..
.
.

این قصه سر دراز دارد!!!