گفتگوی منتظران

[حوریه سادات]

مي خواهمت، و ميدانم كه مي آيي؛نه به خاطر آنكه من منم،چون تو تويي
مي خوانمت، و ميدانم كه پاسخ مي گويي،نه چون من منم،كه تو تويي
مرا از ياد نمي بري و پناهم مي دهي در بد زمانه؛حتي بدون آنكه بدانم،نه از آنكه من منم،كه تو تويي
تو را از ياد مي برم و هنوز مي گذاري كه حتي ادعاي انتظارت را به زبان بياورم
چون تو تويي و نه چون من منم
به چه رويي بگويمت
كه من منم
و چگونه نخوانمت
كه تو تويي
پاسخ گوي،نه آنچنانكه لايق گوش منست،چنانكه سزاوار زبان توست
و بپذيرم،نه چنانكه منم،آنچنانكه تويي
و بيا
كه منتظرم
نه به سزاواري خود
كه به بزرگي تو.....

"صداي آه از زمين به گوش ماه مي رسد/نوشته روي جاده ها كسي ز راه مي رسد"
يا مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف)