چهل حدیث حسینی (علیه السلام)

[میلاد.م]

بسم الله

14-گریه آسمان
أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ لَمْ يَكُنْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا وَ يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا ع لَمْ يَكُنْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا وَ لَمْ تَبْكِ السَّمَاءُ إِلَّا عَلَيْهَا أَرْبَعِينَ صَبَاحاً قَالَ قُلْتُ مَا بُكَاوءُهَا قَالَ كَانَتْ تَطْلُعُ حَمْرَاءَ وَ تَغْرُبُ حَمْرَاءَ

ترجمه:
حضرت ابو عبد اللّه عليه السّلام در ذيل آيه شريفه:
لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا.
مى‏فرمودند:
حسين بن على عليه السّلام پيش‏تر همنامى نداشتند و يحيى بن زكريّا عليهما السّلام نيز قبلا همنامى نداشتند.
و آسمان بر احدى نگريست مگر بر اين دو كه چهل صباح گريه كرد.
راوى مى‏گويد: محضر مبارك امام عليه السّلام عرض كردم: گريه آسمان چه بود؟
حضرت فرمودند: هنگام طلوع و غروب آسمان سرخ بود.
کامل الزیارات/باب 28