چهل حدیث حسینی (علیه السلام)

[saloomeh]

درباره صفاتى است كه به انبیاء، به واسطه امام حسین عطا شده

این مقصد درباره صفاتى است كه به انبیاء، به واسطه امام حسین علیه السلام عطا شده كه آن دو چیز است:
اول: حسین براى آنها اسوه است؛ چرا كه هرگاه هر یك از آنها دچار مصیبتى مى شدند، به حسین علیه السلام تاءسى مى كردند و به پیروى از حسین نسبت به آن صبر مى كردند؛ به همین خاطر روزى على علیه السلام به امام حسین گفت: اى ابا عبدالله! تو از روزگار قدیم اسوه بوده اى.
دوم: هر مشكل و گرفتارى كه (براى آنان) پیش مى آمد، با بردن نام حسین علیه السلام براى آن مشكل فرجى حاصل مى شد.
در این باره روایاتى وجود دارد؛ از جمله:
- روایت اول درباره قبول توبه آدم علیه السلام است؛ وقتى خداوند اسماء خمسه را به آدم تعلیم داد، زمانى دعایش مستجاب شد كه خدا را به حق حسین سوگند داد.
- روایت دوم درباره آرام گرفتن سفینه نوح علیه السلام است؛ هنگامى كه خداوند به او وحى فرمود كه به خمسه طیبه متوسل شود، كشتى وقتى بر كوه جودى قرار گرفت كه نوح خطاب به خداوند عرض كرد به حق حسین.
- روایت سوم درباره استجابت دعاى زكریا علیه السلام است. وقتى او خطاب به درگاه الهى گفت: خدایا! از جانب خودت فرزندى شایسته و جانشینى صالح به من عطا فرما، خداوند اسماء خمسه را به او تعلیم داد و بشارت به یحیى زمانى به او داده شد كه خداوند را به حق حسین سوگند داد.
- روایت چهارم درباره نجات یونس علیه السلام از دل نهنگ است؛ آن حضرت به حق خمسه طیبه به درگاه الهى دعا كرد و هنگامى به دشت افتاد كه گفت به حق حسین.
- روایت پنجم درباره برطرف شدن گرفتارى از ایوب علیه السلام مى باشد. زمانى آسیب و ناراحتى آن حضرت برطرف شد كه در دعا و توسل به خمسه طیبه خدا را به حق حسین علیه السلام سوگند داد.
- روایت ششم درباره دستیابى به فدایى براى اسماعیل علیه السلام است؛ چرا كه در روایت آمده است منظور از ذبح عظیم، همان حسین علیه السلام است. این مطلب معنا و مفهومى دارد كه از آن نتیجه نمى شود كه اسماعیل رتبه عالى ترى نسبت به امام حسین علیه السلام دارد.
- روایت هفتم درباره بیرون آمدن یوسف علیه السلام از درون چاه است؛ این كار با توسل به خمسه طیبه حاصل شد و كاروانى آمد و سقاى كاروان را فرستادند، و او هنگامى دلو خود را به چاه انداخت كه یوسف گفت: به حق حسین.
- روایت هشتم درباره بیرون آمدن یوسف علیه السلام از زندان مى باشد. وقتى آن حضرت پس از چند سال به پنج تن آل عبا، متوسل شد و وقتى گفت: و به حق حسین، زندانبان آمد و گفت: اى یوسف، اى صدیق! ما را به تعبیر این خواب آگاه كن، تا آخر ماجرا...
- روایت نهم درباره برطرف شدن غم و غصه یعقوب علیه السلام است؛ وقتى كار بر او دشوار شد، به درگاه الهى عرض كرد: خدایا! به من رحم كن، چشمانم از دست رفت و نور ندارد. آنگاه خداوند به او وحى كرد كه بگو خدایا به حق محمد و على و فاطمه و حسن و حسین، از تو مسئلت دارم كه چشمم و نور چشمم را به من بازگردانى. به محض اینكه نام حسین علیه السلام را به زبان آورد، بشارت دهنده آمد و (با بشارت به یوسف) یعقوب بینایى اش را بازیافت.
- روایت دهم درباره برطرف شدن مشكلات و گرفتارى هاى پیامبران و رفع بلا از آنها، همزمان با ذكر نام حسین علیه السلام مى باشد كه این امر بسیار واقع گردید.
همچنین بردن نام حسین علیه السلام همزمان مى شده است با غلبه گریه بر آنها، بدون اینكه علت را بدانند.
در اینجا مى گویم: ما هم گرفتاریم، گرفتار گناه و بلا، مصیبت هاى ناشى از خطاهایمان بس عظیم است؛ لذا از درگاه الهى طلب مى كنیم كه بلا و مصیبت ها را به بركت نام و تاءثیر اسم آن حضرت از ما دفع نماید.

خصائص الحسین