یعنی بازم می تونم برگردم؟؟؟؟

[Admirer]

***به نام خدای دوست دار توبه کنندگان***

سلام . . .

این یک داستان واقعی است!!


بلد نیستم نقل قول های سنگین بیارم!

بلد نیستم حرف های فلسفی بزنم!

بلد نیستم مقدمه چینی کنم!

بلد نیستم حرف دلم را رک بزنم!

و از طرفی هم بلد نیستم خودم رو گول بزنم!

پس می نویسم هر آنچه از دلم بر می آید . . .

خدایا!! همیشه وقتی می خوام با تو صحبت کنم همه چی از یادم میره! نمی دونم باید از کجا شروع کنم؟!

همیشه به خودم میگم تو که وضع من رو می دونی!

تو که می دونی این بار هم عهد شکستم! این بار هم زیر قولم زدم!

این بار هم نشد که آدم بشم!

رفتم و رفتم . . . ادامه دادم . . . توجیه کردم . . . از واقعیت فرار کردم . . .

تا این که دوباره مثل چند ده یا شایدم چند صد بار قبل به بن بست رسیدم!

و دیدم هیچ کس رو ندارم . . . چه سکوت عجیبی . . . !!!!! چقدر تنها شدم . . . !!!!!

هیچ راهی نیست!! باز هم بازگشتم به تو باید باشد!!!!

و چه قشنگ می گویی که ""انا لله و انا الیه راجعون""

اما مشکل اینه که دیگه خیلی پر رو شدم!!

خیلی کارام تکراری شده!!

دیگه روم نمیشه بگم غلط کردم!!

دیگه حال و حوصله ندارم قول الکی بدم و زیرش بزنم!!

دیگه نمی تونم فیلم بازی کنم که موقتا گره از کارام باز کنی و بعد بشم همون آدم قبل!!

دیگه خسته شدم از بس این سناریوی تکراری رو بازی کردم!!

خدایا واقعا نمی دونم دوباره می تونم برگردم پیشت یا نه؟؟

همینطور دارم می چرخم و گشت می زنم که به یک باره چشمم به لیست گناهان کبیره می خوره!!

همینطور دارم چشمی از روی مواردش رد میشم که یه دفعه می بینم واویلا!!!

اصلا چقدر من خاک بر سر حقیر به برخی از این ها عادت کردم :

ریا، دروغ، اسراف، تکبر، عهد شکنی، غیبت، سرزنش به مومن، استهزا، خوار کردن مومن، اذیت مومن، مکر زدن به مومن، دورویی،حسد، دشمنی با مومن، سوءظن

و خیلی دیگه اصلا روم نمیشه به زبون بیارم!!!!!!!!!!!!!!!

چقدر تو روزایی که ازت دور شدم غرق گناه شده ام!! اونم کبیره!!

چند لحظه همینطور خشکم زده و یه صدایی بهم میگه :

داری با خودت چی کار می کنی آخه؟

تا کی می خوای بری و ادامه بدی و آخرش قراره به کجا برسی؟

وقتش نشده که راهت رو خدایی کنی؟

وقتش نشده که معیار و محکت رو ابدی_ازلی کنی که لایتغیر باشه؟

وقتش نشده که دست از این زندگی نامعلوم پر از گناه بکشی؟

وقتش نشده که برای همیشه برگردی به سمت خدا؟

ولی آیا این دفعه میشه که برای همیشه باشه؟؟

این سواله که داره خیلی اذیتم می کنه!!!!!!!!!

یعنی این دفعه میشه بعد از این که کارم راه افتاد و رفتم و خوش شدم به یاد تو باقی بمونم؟؟

یعنی این بار میشه خط کشت رو بذارم و یه خط صاف صاف بکشم و تا ابد روی همون خط حرکت کنم؟؟

یعنی این بار میشه معیار و محکت رو بذارم تو جیبم و هر جا و همیشه و در هر شرایطی به هر کاری که رسیدم درش بیارم و اول ببینم که انجامش خواست تو هست یا نه؟

به قول شاعر اگر صد بار توبه شکستی باز آی!

اما خدای من، کار من از صد بار گذشته!!!!!!!!!!!

یعنی بازم میتونم برگردم؟؟؟؟؟

فقط یه چیز خیلی آرومم می کنه و اونم این حدیث قدسیه :

**نین المذنبین احب الی من تسبیح المسبحی**

**ناله گنهکاران در نزد من محبوبتر است از تسبیح تسبیح کنندگان**

پ.ن : لطف می کنید که خط خطی های حقیر رو می خونید. می بخشید اگر ادبیاتم ضعیف است. می خواستم حقا همانطور که با خدا حرف می زنم، قلم بزنم. اگر قصوری از کلام بنده به بزرگواری خودتون ببخشید . . . محمد

یا علی