بررسی ديو و دلبر

[pooya]

(۱۹/بهمن/۸۹ ۱۴:۴۲)zohur12.ir نوشته است:  مطلب خوبی بود اما نقد و تحلیل بذار و سانسور کن مثل همین چند تا عکسی که خودم انجام دادم ...

ميدونی چرا من حد سانسور رو نميدونم؟!
چون من با اين كارتون ها بزرگ شدم و اونس گرفتم، هر هفته ماهی پولارو جمع ميكردم ميرفتم كلوپ 2-3 تا اجاره ميكردم و مينشستم پاشون (: برا همينه كه ذهن من نميدونه چی اضافه است و بايد سانسور بشه! ميشه گفت يه قسمتی از ذهنم مريض شده!
حالا مشكل ما اينجاست كه چيزی نداريم برای جايگزين كردن، يعنی شما اگه از بچت اين كارتون ها رو دريغ كنی چی ميخواد جاشو پر كنه؟ (يقينا" بچه ها تو يه سنی به ديدن داستان و شخصيت های زيبا و ... احتياج دارن چون بعد همينا ميشه خلاقيت و ذهن پويایی كودكمون، پسر يا دختری كه بزرگ ميشه و ميره مثلا رشته هنر و نقاشی و طراحی از همينا الهام ميگيره، وقتی يه ساختمون ميبينی كه توش نماد فلان بكار رفته همون ب بسم الله نبايد بری سراغ اينكه آره حتما معمار اينجا ماسونی چيزی بوده يا .... بلكه اون هرچی رو كه تو بچگی ديده و خوشش اومده رو طرح كرده يا لااقل سعی ميكنه اگه بشه از اون چيزاييم كه خوشش ميآد مستقيم و غير مستقيم تو يه نما و ساختمان استفاده كنه. يا همين آرم های كه ميگيد همش كه نبايد نشان فراماسونی مستقيم باشه. ممكنه واقعا اون شكل و طرح تو ذهن طراح و مدير نهادينه باشه، ناخودآگاه خوششون ميآد، مثل من و شما كه يه منظره زيبا ميبينيم يك گل خوشبو رو میبوييم خوشمون ميآد و لذت ميبريم.) مطلقا شاهنامه و اينجور چيزها به شكل صوتی كارآمد نخواهد بود(تست شده) صدا و سيما هم كه يكبار يه رستم و سهراب درست كرد(شبكه 1) رخش، اسب رستم توش سياه بود! رستم يه شكل عجيبی بود! خلاصه داستان رو يه جورایی عجيب توصيف كرده بودند، يكی از دوستان 2 تا پسر داره(خيلی زود ازدواج كرده!) خونشون كه ميرفتيم اين برنامه رو كه پخش ميكرد هر و كر اين دوتا بچه هوا بود! ميخنديدن به كارتون! با اينكه مضمون خنده داری هم نداشت كارتون يعنی فضا و ... كاملا جدی بود.
اما امان از اينكه يه كارتون مثل فوتباليستا و ملوان زبل و ... پخش ميكرد، اين دوتا ميخكوب ميشدن به فرش.

مهمترين موضوع اينه كه انيميشن به نسبت كتاب و نوار و ... دارای گيرایی فوق العاده بيشتریه كه اونم به خاطر ويژگی های صمعی و بصريشه و به نظر خودم مهمترين و كليدی ترين قسمت القا و انتقال اين قضايایه فراماسونی تو همين برنامه ها پنهان شده، شما 34-35 سالت ميشه زن داری با دو تا بچه ديگه وقت فكر كردن به فراماسون و ... رو نداری كه! ذهن اصلا تو اين حوالی نميچرخه، با ديدن صحنه ها، خواندن متون و .... ذهنت بازم نمیآد سمتش! چرا؟ چون چيزایی مهمتری مثل خانواده داری كه بهش فكر كنی. اما دو تا بچه فارق از هر غم و اندوهی به تماشای اين برنامه ها ميشينين، بزرگ ميشن و هر كدوم كاری پيدا ميكنن و تو كار خودشون از اين آموزه ها استفاده ميكنن، درسته اونام يه زمانی مثل پدرشون/ مادرشون، ازدواج ميكنن، بچه دار ميشن و ... اما با اين تفاوت كه قسمت هر چند كوچكی از ذهنشون هم پر از اين نماد ها و مسائل هست. خلاصه تاثيرش رو نميشه انكار كرد و نظر شخصيم اينه كه كارتون و سرگرمی از هر چيزی بيشتر نفوذ كننده تر به ذهن و جسم و روح هست.


خلاصه كه مشكل خيلی ريشه