✿اَلسَّلامُ عَلَيْکَ ياحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ(علیه السلام)✿

[حسن عزتي]

چهل و شش

شـتر عایشه برای شان شده بود بُت.
پهِنش را می بردند برای تبرک.می گفتند بوی مشک و عنبر می دهد.شترراکه می کشتند،کار تمام بود و تکلیف جنگ مشخص.
علی نیزه را داد دست محمد بن حنفیه،پسرش دلاور عرب بود.رفت تا نزدیک شتر ولی نتوانست بکشدش.
برگشت پیش پدر،علی نیزه را گرفت. داد دست حسن.

صدای فریاد لشکر که بلند شد فهمیدند شتر عایشه کشته شده.
صورت محمد قرمز شده بود.از پدر خجالت می کشید.

علی آمد جلو.سر محمد را گرفت بالا: " محمدم! شرمنده نباش.

تو پسر منی ولی،حسن پسر پیامبر است."

المناقب، ابن شهرآشوب مازندرانی، ج4، ص21