تحقیقی پیرامون موسیقی (مقاله ای از گروه بیداری اندیشه)

[ali.khm]

سلام دوست عزیز
اول اینکه یه مطلبی رو خدمتت عرض کنم و اون اینکه همیشه این رو به یاد داشته باشید که مجاز اعلام کردن و یا نکردن یک مورد مثلا موسیقی توسط یک نهاد فرهنگی کشور نمیتونه واقعا ملاک باشه . و ملاک واقعی در مرحله اول قرآن و پس از آن پیامبر و امامان و نهایتا عقل خود آدمی هستش.

مورد دوم اینکه اواخر انتقادات زیادی به مسئولان فرهنگی کشور در مورد سریال ها و ... وارد شده و متاسفانه با عرض معذرت یا نشان از بی کفایتی مسئولان فرهنگی هستش یا حتی به قول یکی از دوستانم نفوذی داخلشون هست !!

مواردی هم از صدا و سیما دیده شده که واقعا انتظار اون از رسانه یک کشور مسلمان شیعی بعیده . مثلا پخش بعضی فیلم های سینمایی هالیوودی که در اونها به طور علنی یا نشان های شیطانی و شیطان پرستی نشون داده شده ویا نماد هایی از فراماسونری به وفور ویا فیلم هایی که در تناقض با فرهنگ کشور عزیزمان است و یا نمایش فیلمهایی که در اصل هدف از اونها ضد ایرانی بوده مثل ترانسفور مرز .
پس باز هم عرض میکنم مجاز اعلام کردن یا نکردن یک موسیقی از طرف این عزیزان نمیتونه ملاک باشه.
مخصوصا اینکه بنده خودم در جاهایی از این موسیقی های مثلا مجاز به گوشم خورده و واقعا تعجب کردم با چه توجیهی روی این موسیقی ها اسم مجاز گذاشتن و بهش مجوز دادن !!!

و در پایان
دوست عزیزم یک توصیه دوستانه می کنم . تا میتونی از موسیقی فاصله بگیر !!
برادر گلم بحث من سر غنا و این جور حرفا نیست حرفم کلی تر از این حرفاست .
شاید در مرحله اول این یک فکر تندرویی به نظر برسه اما توصیه میکنم یه تحقیقی در این زمینه بکنید مثلا در سایت موعود در مورد اثرات مخرب موسیقی . من یه چند سطری از خلاصش میگم:

در اون مقاله اومده بود که دو نوع موسیقی در طبیعت داریم که یکیش طبیعیه و ساخته خدای توانا مثل صدای آبها برگ های درختان صدای پرندگان و . . . که آرامش بخش هستن .
و یک نوع هم مصنوعیه که ساخت دست بشره مثل ابزارهای موسیقی ( تار ویولون پیانو و . . .) که در نهایت موسیقی با اونها نواخته میشه.
و بر خلاف موسیقی طبیعت ، آرام بخش نیست هر چند در ظاهر آرام بخش به نظر برسه
در تحقیقاتی که انجام شده به این نتیجه رسیدن که موسیقی نوعی حالت آشفتگی در مغز را بوجود می آورد و با ایجاد نوعی حالت تخدیر و اعتیاد در مغز و روان انسان تعادل فکری را از انسان سلب می کند و اجازه نمیدهد انسان از فکرش به طور کامل بهره ببرد و در واقع انجام تصمیمات احساسی را به طور کاذب به مغز القا میکند.
اطمینان داشته باشید اگر چیز مفیدی بود از طرف اولیای خدا توصیه می شد و منع نمیشد.
مگر در صدر اسلام اولیای ما موسیقی گوش نمیکردند چیزی کم داشتند یا خدای ناکرده نمی توانستند کاری را به پیش ببرند ؟!!
پیشنهاد می کنم خودتون مقاله رو مطالعه کنید.

در روایات هم آمده که شخصی نزد ابی عبدالله( منظور امام صادق ) علیه السلام آمد و عرض کرد : من گاهی برای رفع حاجت می روم و صدای کنیزان همسایه را می شنوم که آواز میخوانند و به همین خاطر نشستنم را طولانی میکنم تکلیف من چیست ؟
که امام در پاسخ می فرمایند: برو توبه کن و نماز بسیار بخوان ! مگر نمیدانی در قیامت از چشم و گوش و زبان سوال خواهد شد؟
و ...
که البته کمی خلاصه کردم این روایت رو.
انسان مسئول است در قبال اینکه چه چیزی تحویل مغزش میدهد چه از طریق دیدن یا شنیدن یا . . .

از طولانی شدن مطلب معذرت می خواهم.