هَل مِن نـاصــر یَنصُـــرنی(ویـــژه نامـه مـحـــرم 1433)

[yashar1374]

پروانه اگر بودم...
پروانه اگر بودم اینجا نمی ماندم . شهامت را در بال هایم می ریختم
تا دل خود را به دریا بزند.اینجا نمی ماندم،نسیم را از هر جا که بود، نشانه
می رفتم و نشان کوی تو را از رهگذران می گرفتم تا شاید در رگهای تو
جاری شوم. حس من از جنس پر زدن و رفتن است. حس من با پرواز
آشناست ،پرواز هم مرا خوب می شناسد.

اما! پروانه اگر بودم،بال داشتم. پروانه اگر بودم،هوس پرواز داشتم.
پروانه اگر بودم،اصالتم می رفت تا پرواز و هجرت،اساس زندگی ام باشد.
نه! من انگار پروانه نیستم! پروانه که در شهر نیست!
پروانه که بر زمین بند نمی شود.
کاش روزی روح پروانه در من حلول کند
تا هجرت من معنی خون را داشته باشد.
برگرفته از : http://parvazesokhteh.blogfa.com/post-31.aspx