بکوش خواجه و از عشق بی نصیب مباش

[محمد رضا.]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى‏اش هميشگى است‏

إِلَهِي مَنْ ذَا الَّذِي ذَاقَ حَلاوَةَ مَحَبَّتِكَ فَرَامَ مِنْكَ بَدَلا وَ مَنْ ذَا الَّذِي أَنِسَ

بِقُرْبِكَ فَابْتَغَى عَنْكَ حِوَلا إِلَهِي فَاجْعَلْنَا مِمَّنِ اصْطَفَيْتَهُ لِقُرْبِكَ وَ وِلايَتِكَ وَ

أَخْلَصْتَهُ لِوُدِّكَ وَ مَحَبَّتِكَ وَ شَوَّقْتَهُ إِلَى لِقَائِكَ وَ رَضَّيْتَهُ بِقَضَائِكَ وَ مَنَحْتَهُ بِالنَّظَرِ

إِلَىوَجْهِكَ وَ حَبَوْتَهُ بِرِضَاكَ وَ أَعَذْتَهُ مِنْ هَجْرِكَ وَ قِلاكَ وَ بَوَّأْتَهُ مَقْعَدَ الصِّدْقِ

فِي جِوَارِكَ وَ خَصَصْتَهُ بِمَعْرِفَتِكَ وَ أَهَّلْتَهُ لِعِبَادَتِكَ وَ هَيَّمْتَ قَلْبَهُ لِإِرَادَتِكَ وَ

اجْتَبَيْتَهُ لِمُشَاهَدَتِكَ،

خدايا كيست آن‏كه شيرينى محبتت را چشيد پس به جاى تو

ديگرى را برگزيد؟ و كيست آن‏كه با مقام قرب تو انس يافت ‏پس

مايل به روى برتافتن از تو شد؟ خدايا، ما را از كسانى قرار ده كه

براى قرب و ولايتت برگزيدى، و براى دوستى ومحبتت ‏خالص

نمودى، و براى ديدارت مشتاق كردى، و به قضايت راضى

ساختى، و نعمت نگاه به جمالت را عطايش كردى، وبه

خشنودى‏ات مخصوص گرداندى، و از غم هجران ودورى‏ات پناه

دادى، و در جوارت در جايگاه راستى جاى ‏دادى،و به شناخت خود

اختصاص دادى، و براى بندگى‏ات سزاوار كردى، وبه اراده‏ات

دلباخته فرمودى، و براى تماشاى جمالت برگزيدى،

وَأَخْلَيْتَ وَجْهَهُ لَكَ وَ فَرَّغْتَ فُؤَادَهُ لِحُبِّكَ وَ رَغَّبْتَهُ فِيمَا عِنْدَكَ وَ أَلْهَمْتَهُ ذِكْرَكَ

وَ أَوْزَعْتَهُ شُكْرَكَ وَ شَغَلْتَهُ بِطَاعَتِكَ وَ صَيَّرْتَهُ مِنْ صَالِحِي بَرِيَّتِكَ وَ اخْتَرْتَهُ

لِمُنَاجَاتِكَ وَ قَطَعْتَ عَنْهُ كُلَّ شَيْ‏ءٍ يَقْطَعُهُ عَنْكَ اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا مِمَّنْ دَأْبُهُمُ الارْتِيَاحُ

إِلَيْكَ وَ الْحَنِينُ وَ دَهْرُهُمُ الزَّفْرَةُ وَ الْأَنِينُ جِبَاهُهُمْ سَاجِدَةٌ لِعَظَمَتِكَ وَ عُيُونُهُمْ

سَاهِرَةٌ فِي خِدْمَتِكَ وَ دُمُوعُهُمْ سَائِلَةٌ مِنْ خَشْيَتِكَ وَ قُلُوبُهُمْ مُتَعَلِّقَةٌ بِمَحَبَّتِكَ وَ

أَفْئِدَتُهُمْ مُنْخَلِعَةٌ مِنْ مَهَابَتِكَ يَا مَنْ أَنْوَارُ قُدْسِهِ لِأَبْصَارِ

و رويش را براى خود از غير پاك كردى، و دلش را براى عشقت

فارغ نمودى، و آن را به سوى آنچه نزد توست راغب فرمودى، و

يادت را به او الهام كردى، و شكرت را نصيبش نمودى، و به طاعتت

مشغول ساختى، و او را از بندگان ‏شايسته‏ات گرداندى، و براى

راز و نيازت انتخاب كردى، و جدا كردى از او هرچه كه او را از تو جدا

مى‏كند، خدايا ما را ما را از كسانى قرار ده كه شيوه‏هاشان آرام

گرفتن به درگاه توست در حال زارى و روزگارشان آه و ناله ست،

و پيشانى‏شان در پيشگاه عظمتت بر سجده، و ديدگانشان در

خدمتت بى‏خواب گشته است، و اشكشان از خشيتت و روان،

وقلوبشان به عشقت آويخته و دلهايشان از هيبتت از جا كنده

است، اى آن‏كه انوار قدسش براى ديدگان

مُحِبِّيهِ رَائِقَةٌ وَ سُبُحَاتُ وَجْهِهِ لِقُلُوبِ عَارِفِيهِ شَائِفَةٌ يَا مُنَى قُلُوبِ الْمُشْتَاقِينَ وَ يَا

غَايَةَ آمَالِ الْمُحِبِّينَ أَسْأَلُكَ حُبَّكَ وَ حُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ وَ حُبَّ كُلِّ عَمَلٍ يُوصِلُنِي

إِلَى قُرْبِكَ وَ أَنْ تَجْعَلَكَ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا سِوَاكَ وَ أَنْ تَجْعَلَ حُبِّي إِيَّاكَ قَائِدا إِلَى

رِضْوَانِكَ وَ شَوْقِي إِلَيْكَ ذَائِدا عَنْ عِصْيَانِكَ وَ امْنُنْ بِالنَّظَرِ إِلَيْكَ عَلَيَّ وَ انْظُرْ

بِعَيْنِ الْوُدِّ وَ الْعَطْفِ إِلَيَّ وَ لا تَصْرِفْ عَنِّي وَجْهَكَ وَ اجْعَلْنِي مِنْ أَهْلِ الْإِسْعَادِ وَ

الْحِظْوَةِ [الْحُظْوَةِ] عِنْدَكَ يَا مُجِيبُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

عاشقانش جلوه‏گر است و بزرگيهاى جمالش براى قلوب

عارفانش ديدنى است، اى آرمان دل مشتاقان، اى‏ نهايت آروزهاى

عاشقان، از تو درخواست مى‏كنم دوستى خودت را و دوستى

آنان‏ كه تو را دوست دارند و دوستى هر كارى كه مرا به

ميدان‏ قرب تو مى‏رساند، و اينكه خودت را نزد من محبوب‏تر از

ديگران قرار دهى و عشقم را به وجودت راهبر به سوى

خرسندى‏ات بگردانى‏ و شوقم را به حضرتت بازدارنده از

نافرمانى‏ات سازى، خدايا تماشاى زيبايى وجودت را بر من منّت

گذار و به من به ديده عشق و عاطفه بنگر، و روى از من متاب،و

مرا نزد خود از اهل خوشبختى وبهره‏مندى‏ قرار ده، از اجابت

كننده، اى مهربان‏ترين مهربانان.

www.erfan.ir