|
گفتگوی منتظران
|
|
۱۸:۴۶, ۲۷/بهمن/۹۰
شماره ارسال: #561
|
|||
|
|||
|
آقا امروز فكر ميكنم كه چقدر ازت دور بودم و نمي دونستم .
انگار هميشه خواب بودم و تازه دارم بيدار ميشم ، اما چه بيدار شدني !!!!!! وقتي بيدار ميشي و ميبيني كه از اونچه كه بايد باشي تا اوني كه هستي اندازه تمام دنيا فاصله اس.......... يعني ميتونم اين همه غفلت رو جبران كنم ؟ آقا اگه خودت كمك نكني اين فاصله كه هيچ يه قدمم نمي تونم بردارم ، خدايا !!! خدايا من كه نميتونم به خودم بگم منتظر اما به حق اونايي كه منتظرن ، تمام زندگيشون انتظاره ، انتظار رو كوتاه كن و كمك كن كه منم منتظر واقعي باشم. اللهم عجل لوليك الفرج الهي آمين |
|||
|
|
|
|
|







