گفتگوی منتظران

[135]

چه انتظار عجیبی
تو بین منتظران هم عزیز من چه غریبی
چه بی خیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی
فقط نشسته و گفتیم " خدا کند که بیایی "

خطاب این شعر خودم هستم که تازه بیدار شدم اگر چه تنها و سخت