موج تهدید برای دختران

[یاشار]

ادامه مطلب فوق
http://www.khabaronline.ir/detail/201841...ial-damage
این عدم تعامل بین نسلی چه آسیبی به جامعه وارد می کند؟
جامعه ای که هویت فرهنگی آن تضعیف شود مانند درختی است که از داخل پوسیده و در مقابل هر باد آسیب می بیند و همچنین انسجام اجتماعی در جامعه، احساس مسوولیت پذیری و نشاط اجتماعی کاهش پیدا می کند. علاوه بر تغییر زبان انتقال، باید فرهنگ اقوام و مؤلفه های ملی، باورها و ارزش های دینی و ایجاد نشاط در جامعه تقویت پیدا کند.

و به عنوان آخرین سئوال یکی از کاربران پرسیده کسانی که اختلال هویت جنسی هستند از کمبود امکانات سازمان بهزیستی گله دارند. وزارت رفاه برای کمک به این افراد چه برنامه ای دارد؟
متاسفانه وزارت بهداشت با این استدلال غیرمنطقی که چون تعداد این افراد کم است، ورود به این عرصه برای ما به صرفه نیست تاکنون هیچ اقدامی برای حمایت از این افراد انجام نداده است. قرار بود در سال 83 کمیته‌ای در وزارت بهداشت برای بررسی وضعیت TSها تشکیل شود که تا امروز حتی یک جلسه هم تشکیل نداده است. در حوزه بیمه‌ای درمان افراد مبتلا به اختلال هویت جنسی به عنوان جراحی زیبایی تلقی می‌شود و بسیاری از درمان‌های این افراد گران است.
این در حالیست که اکثر این افراد نیازهای مادی دارند و خانواده آنان را طرد کرده و حاضر به پذیرفتن آنان نیست و همچنین گرفتن مجوز برای انجام عمل جراحی بسیار سخت است.
نگاه‌ها تا پیش از سال 83 به این افراد، نگاه سیاسی و امنیتی بود و نه نگاهی مبتنی بر شهروند بودن این افراد، در سال 83 سازمان بهزیستی اقدام به حمایت از افراد TS کرد و موفق به دریافت منابع حمایتی برای کمک به جراحی این افراد شد.حداکثر مبلغ اعتبار جذب شده در سال‌های 84 و 85 بیست میلیون تومان در کل کشور بود که با احتساب هزینه پنج میلیون تومانی برای هر عمل خود نشان دهنده کم بودن این اعتبارات است.
همچنین برای نخستین بار در سال 86 عنوان حمایت از افراد مبتلا به اختلال هویت جنسی در موافقتنامه‌های بودجه‌ای کشور ذکر شد، انجام یک مورد جدید در موافقتنامه‌های بودجه کار بسیار مشکلی است اما با تلاش‌ای انجام شده در سازمان بهزیستی و وزارت رفاه سابق اعتبار 600 میلیون تومانی برای کمک به جراحی این افراد جذب شود.
تا پیش از سال 86 تمامی افراد مبتلا به اختلال هویت جنسی برای تشکیل پرونده باید به تهران می‌آمدند و مشکلات عدیده‌ای از جمله نداشتن مسکن و غیره را داشتند اما در این سال تشکیل پرونده به استان‌ها واگذار شد تا مشکلات این افراد کمتر شود.
این افراد در افکار عمومی به عنوان همجنس‌گرا تلقی می‌شوند و این ظلم و خیانت بزرگ افکار عمومی نسبت به این افراد است، تلاش شد با همکاری مسئولان، نمایندگان مجلس و غیره از این افراد به عنوان شهروندان جامعه حمایت شود و از خود آنان هم برای جذب حمایت‌ها استفاده شد تا حساسیت مسئولان بر روی آنان بیشتر شود و تلاش‌ها در سازمان بهزیستی به این سمت بود که این افراد را نه به عنوان مفسد اجتماعی بلکه به عنوان شهروندان جامعه باور کنند.
افراد مبتلا به اختلال هویت جنسی هم مشمول معافیت از سربازی هستند این افراد مشمول‌بندی می‌شدند که عنوان آن مبتلا به انحراف جنسی بود و این به این معنی است که ادبیات جرم‌انگارانه نسبت به این افراد در گستره قوانین کشور ما هم ساری و جاری بود اما با تشکیل جلسه‌ای با سازمان نظام وظیفه مشکل این افراد حل شد و از این پس آنان به عنوان مفسد و یا بیمار روانی اطلاق نمی‌شود.
مبتلایان به اختلال هویت جنسی از حقوق شهروندی برابر و مساوی با سایر افراد جامعه باید برخوردار شوند وبرای همین تغییر مدارک هویتی این افراد در قوه قضاییه پیگیری و به سرعت هم انجام می‌شود. با این همه اقدامات انجام شده در حوزه‌های مختلف برای این افراد مانند یک قطره در برابر دریای نیازهای آنان است.
تحقیقات ما نشان می‌دهد هرگاه خانواده‌ها در درمان این افراد همراهی کردند درمان‌ها و حمایت‌های روانی به مراتب موفق‌تر بود اما این در حالی است که اغلب این افراد توسط خانواده‌هایشان طرد شده‌اند و به خاطر عدم شناخت خانواده نسبت به این بیماری به عنوان لکه ننگی محسوب می‌شوند.
تعداد کتاب‌ها در مورد افراد مبتلا به اختلال هویت جنسی در کشور به تعداد انگشتان دست هم نمی‌رسد ، امروز جامعه علمی ما با این موضوع بیگانه است و در دانشگاه‌های مختلف کشور این موضوع بحث روز نیست و فقدان منابع علمی، فقر دانش در این حوزه را نشان می‌دهد.
این افراد نه مجرم و نه مفسد هستند، آنچه در مورد این گروه نیاز است تدوین لایحه‌ قانونی در مورد آنان است که ابعاد مختلف نیازهایشان را پوشش دهد، زیرا نوع خدماتی که آنان نیاز دارند اعم از حقوقی، درمانی، روانی و اجتماعی فرابخشی هستند.
برخی عوامل در تشدید این بیماری مربوط به الگوهای زیستی است، به عنوان مثال تعاملات خانواده با کودکانشان، پوشاندن لباسهای پسرانه بر تن دختران، برخوردهای مستبدانه و غیره از جمله عواملی هستند که به این موضوع دامن می‌ زنند. بنابراین نیاز به بازنگری جدی در ساختارهای حاکمیتی در رابطه با افراد TS داریم و باید باور کنیم افراد TS هم شهروندان جامعه هستند.