آداب و منازل توبه

[paradise]

به نام خدا

زینت تائب

ای تائب عزیز! اکنون که این ده منزل به سر آمد، به ساحت قرب خدای ان شاء الله درآمدی. همی دان که خداوند توّاب، ذکر تو و عبادت و راز و نیاز تو را دوست دارد. بر آنچه گفته می شود ممارست داشته باش تا قدمهای تو را خداوند در توبه استوار دارد و راه بازگشت به گناه را بر تو بندد.

* نخست در هر شبانه روز هروقت که با حالت سازگارتر است رو به قبله بنشین و با توجه ذکری از استغفار همی خوان و بهترین آن استغفار ماه مبارک رجب است و آن این است:

« اَستَغفِرُ اللهَ ذُوالجَلالِ وَالاِکرام ِ مِن جَمیع ِ الذُّنوب ِ وَ الاثام ِ »
آمرزش جویم از خداوند صاحب عظمت و کرم ها از جمیع گناهان و لغزشهایم

* دیگر آنکه سعی کن بر نافله شب عادت کنی و به نماز شب برخیزی که بهترین وقت آمرزش بندگان گنه کار، سحر است. تا بدانجا که برای گناه یزید لعین، امام سجاد (علیه السلام) نماز شب را توصیه می نماید، تو را هرچند گناه باشد به پلیدی او نمیرسی.

* هروقت تو را حالی رو نمود به مقتضای حال تو بهترین ادعیه «مناجات التائبین» است که در هر شبانه روز با توجه به وسیله این کلمات با خدای راز و نیاز داشته باش. از اسماء الله با ذکر «یا غفار» عشق ورز و در راه و بستر و نشست و برخاست خدای را با این نام بخوان.

* اگر توفیق دست داد به زیارت تربت پاک حسین (علیه السلام) روی آور که نهر غفران او همه آلودگیها را از تو بزداید. و اگر توفیقی دست نداد در مجالسی که یاد حسین (علیه السلام) می شود شرکت جوی و سعی کن بر مصیبت آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بویژه حسین بن علی (علیه السلام) اشکت جاری گردد. بر این در نیز وسیله جوی از آنان که آبرویی دارند، که ما آبروی ریختیم، دست در دست آبروداران باید نهاد.

أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ
آنها كساني هستند كه خودشان وسيله ‏اي (براي تقرب) به پروردگارشان مي‏طلبند، وسيله ‏اي هر چه نزديكتر، و به رحمت او اميدوارند و از عذاب او مي‏ترسند
اسراء 57

* و نیز اگر توفیقی حاصل آید سجده یونسیه را بعد از نماز غفیله رها مکن که آن کبریت احمر است. در هر صورت به هرگونه ذکر استغفاری خود را بیارایید که امام صادق (علیه السلام) فرمود:
« چون بنده استغفار بسیار کند صحیفه عملش که بالا می رود، می درخشد و نور می دهد »
و نیز منقول است که حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در هر روز هفتاد مرتبه می فرمود: اَستَغفِرُ الله
و هفتاد بار می فرمود: اَتوبُ الی الله ، در هر صورت تا پایان عمر روزی مباد که با ذکر استغفار خود را شستشو ندهی.

* و دیگر به اعمال شب تا مدتی خواندن سوره المؤمن را بیفزای که امام باقر (علیه السلام) فرمود:
« هرکه سوره مؤمن را در هر شب بخواند، خداوند گناهان گذشته و آینده او را بیامرزد و ایمان را از او سلب ننماید و آخرت او را بهتر از دنیا گرداند »
و بعد از نمازهای واجب بر سجده رود و صد مرتبه عفواً عفواً گوید و روی هم رفته در کنف حمایت حق تعالی وارد شود و همه دم از او بخواهد که او را وانگذارد زیرا:

إِنَّ النَّفْسَ لأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ مَا رَحِمَ رَبِّيَ
به راستی که نفس اماره امر به بدی کند مگر خدایم رحم نماید
یوسف 53

و در کوی دوست رها نکند که برای رستگاری دری دیگر نیست.

غم عشقت ز گنج رایگان به
وصال تو ز عمر جاودان به
کفی از خاک کویت در حقیقت
خدا دونه که از کون و مکان به

ای عزیز، اینک داستانی شنو:

غلام خیانتکار و مولا کریم

پادشاهی، بزرگی را با قهر به حضور آورد و تعرض روا داشت، که شنوده ام از پادشاه پیش، گنجی به امانت در نزد تو است. آن را بازده یا تو را می کشم. مرد انکار کرد و بعد التماس نمود که این مطلب را از که شنیده ای؟
وی غلام سیاهی را از پرده به در آورد و نشان داد که او این خبر آورده. تا چشم مرد به غلام افتاد گفت:
ای امیر! این غلام من است، او را آزاد کردم و هزار دینار سرمایه دادم که به تجارت پردازد، نیمه ای از آن خودش باشد و نیمی مرا آرد. سالی ست برفته و از او خبر نیامده و حال در قصد جان من شده است.
پادشاه از غلام پرسید. گفت: راستش این است که چون من سرمایه به باد دادم، پیش او خجل بودم که بازگشت کنم، به فکر افتادم که با این تهمت او را از بین ببرم.
پادشاه دستور داد چوب آورند تا غلام را بزنند و غلام به لابه افتاد. مرد دلش بر غلام بسوخت و گفت:
من ای امیر، او را بخشیدم. غلام بر دستهایش بوسه زد. مرد چهره غلام را از دست برداشت و او را دو هزار دینار دیگر بخشش نمود.
امیر را شگفت آمد که او با تو چنین خیانتی کند و تو با او چنین لطفی نمایی؟
مرد گفت: او آن کرد که وی را سزا بود و ما آن کنیم که ما را سزاست.

این راه و رسم بندگان خوب خداست، تو با خدای خویش که منبع همه کمالات است چه گمان داری؟

إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُوْلَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا
مگر كسى كه توبه كند و ايمان آورد و كار شايسته كند پس خداوند بديهايشان را به نيكيها تبديل مى‏ كند و خدا همواره آمرزنده مهربان است
فرقان 70

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

الحمدلله که توفیق داشتم این مطلب رو به پایان ببرم،

گرچه بحث توبه، بحث شرمساری های ما و ستارالعیوبی و مهربانی های خداست که حد و اندازه نداره و در توان حقیر نبوده و نیست که بتونم به تمامی ابعاد این مبحث بپردازم،
ولی خب، خوشحالم که وسیله ای شدم تا این مطالب در تالار قرار بگیره و عزیزان مون استفاده کنند، ان شاء الله.
خدایا، به مطالبی که در تالار وجود دارند، و رنگ و بویی از تو دارند و برای تو و رضای تو نگاشته شده اند، اگر صلاح دانستی برکتی عنایت فرما تا هم برای نویسنده اش مفید باشد و هم برای خواننده اش، که تویی هادی و هدایت کننده .


دست دعا و چشم امید همه ی ماست به سوی حضرت محبوب که توفیق توبه ی واقعی و عمل به دستوراتش و ائمه ی اطهار (علیهم السلام) را نصیب فرماید که همه ی این حرف ها و بحث ها و نکات آموزنده ای که ارائه شد، اگر فقط در قالب کلام و کلمه بمانند، هیچ سودی به انسان نمی رسانند.

و توفیق از اوست
و تکیه و توکل بر او

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم