راه آمادگى روحى و روانى گريه بر امام حسين(عليه السلام) چيست؟

[hamed110]

به منظور پاسخ به اين سؤال، لازم است ابتدا از ديدگاه روان‏شناسى گريه را به عنوان يك حالت رفتار و جلوه احساسى هيجان معنا كنيم و آن‏گاه عوامل مؤثر در بروز آن را شناسايى كرده تا با فراهم ساختن عوامل و علل، معلول (گريه) را تحصيل كنيم.

گريه انواع متعدد دارد و دامنه تنوع آن از گريه شادى تا گريه غم را در بر مى‏گيرد و روشن است كه گريه بر امام حسين (علیه السلام)، گريه سوگ و غم‏گسارى است لذا بايد از بين انواع گريه، گريه سوگ و غم گسارى را تعريف و عوامل مؤثر بر بروز اين نوع گريه را برشماريم.
گريه سوگ و غم، در واقع جلوه خارجى غمگينى است.
گريه سوگ واكنشى است كه فرد به هنگام احساس غمگينى از خود نشان مى‏دهد و سوگوارى و عزادارى- گريه جلوه آن است- يك جلوه رفتارى و اجتماعى از ماتم و ساير رفتار و اعمال مربوط به داغ‏ديدگى است.
پس اگر در پى عزادارى و گريه هستيم، بايد غم را تحصيل كنيم كه حالت برانگيزنده گريه است يعنى، اگر در صدد گريه بر امام حسين (علیه السلام) و سوگوارى بر سالار شهيدان هستيم، بايد غم حسين (علیه السلام) را در دل داشته باشيم و داغ حضرتش را در سينه جاى دهيم.
اى صبا نكهتى از كوى فلانى به من آر
زار و بيمار غمم راحت جانى به من آر
چون:
گر ديگران به عيش و طرب خرسند و شاد
مارا غم نگار بود مايه سرور
پس بايد تحصيل غم نمود و براى تحصيل آن، ابتدا بايد غم را تعريف و سپس عوامل بروز آن را شناخت و بيان كرد. غم و يا غمگين بودن، واكنشى نسبت به يك رويداد رنج‏آور و حالت و وضعيتى است كه به دنبال از دست دادن يك شى‏ء و يا شخص مهم پديدار مى‏شود.
«داغ‏ديدگى و غم» به فقدان ناشى از مرگ يك شى‏ء يا موضوع (و شخص) گفته مى‏شود كه نسبت به آن، دلبستگى عاطفى وجود دارد. بنابراين بايد دلبسته به آن شخص و ياشى‏ء بود تا با از دست دادن آن، به غمش مبتلا گرديد و از فقدان او، غمگين شد و گريه و سوگ بپا داشت، حال اگر مى‏خواهيد در سينه‏تان غم امام حسين (علیه السلام) خانه كند تا از شهادت او غمگين گرديد، بايد قبلًا دلبسته آن حضرت باشيد. قلبى كه دلبسته امام حسين (علیه السلام) نيست، به شى‏ء ديگرى و چه بسا به امور متضاد و مغاير با آن حضرت بسته شده است.
از نبودن امام حسين (علیه السلام) متلاطم نمى‏شود و آرام و قرار او به هم نمى‏خورد. همان‏گونه كه با بودن آن حضرت قرار پيدا نمى‏كند، با نبودن ايشان هم بى‏قرار نمى‏شود.
دلبسته امام حسين (علیه السلام)، از غم فراق و اندوه شهادت او غمگين مى‏گردد. آن‏گاه كه غم آمد و علت شد، معلول خود پا به ميان گذاشته و گريه و عزادارى بى‏چون و چرا ظاهر مى‏شود. عزيز و دلبند از دست دادن همان و ماتم‏زده گشتن و گريه سر دادن همان.
پس پاسخ اين سؤال و علاج اين درد ريشه در دل بستن دارد كه چسان دلبسته امام حسين (علیه السلام) شويم؟ راه تحصيل دلبستگى «شناخت» است. آشنايى با يك شى‏ء، پى بردن به نقش آن در زندگى- به ويژه نقش عملى آن و تأثير آن در تحصيل اهداف زندگى و آشنايى با جايگاه آن در زندگى- جملگى مسيرهاى شناخت و در پى آن رسيدن به دلبستگى است. از نظر علمى، زندگى كردن با يك شى‏ء افزون برآشنايى و راه‏هاى شناختى، خود موجب دلبستگى مى‏شود. كافى است در زندگى شخصى خود اندكى تأمل كنيم تا به اين حقايق پى ببريم كه چگونه فقدان شخصى كه مدت‏ها با او زندگى كرده‏ايم (هر چند غريبه و دورترين فرد باشد)، موجب غمگينى و گاهى بروز حالات عزا و سوگ مى‏شود.

اينك اگر در پى گريه و سوگوارى براى امام حسين (علیه السلام) هستيم، بايد شناخت خود را از ايشان افزايش و ارتقا بخشيم. شناخت شخص اباعبداللّه (علیه السلام)، اهداف او، مكتب، مرام و عقيده او، نقش او در حيات فردى، اجتماعى و دينى و حتى شخصى و جايگاه او در زندگى و زيستن با اين شناخت، جملگى موجب دلبستگى با سالار شهيدان مى‏شود.
توجّه داريم كه وقتى از زندگى كردن و زيستن با اين شناخت‏ها سخن مى‏گوييم، مقصود آن است كه شناخت ما از حضرت حسين (علیه السلام) و اهداف، مرام و مكتب و او، نبايد محدود به يك شناخت ذهنى و تصور صرف گردد بلكه بايد
بر اساس اين شناخت زندگى كرد تا دلبستگى حاصل شود وگرنه ما از خيلى افراد آگاهى و شناخت داريم ولى هرگز از فقدان آنها غمگين نمى‏شويم.
پس افزون بر شناخت، بايد بر اساس همين شناخت، با آن فرد زندگى كنيم و يا او در زندگى ما جايگاهى بيابد.
گويا با شخص او مدت‏ها زير يك سقف زندگى كرده‏ايم تا دلبستگى ايجاد گردد.

روشن است كه دلبستگى يك مفهوم تشكيكى است و مراتب متنوّع دارد و شدّت و ضعف مى‏پذيرد.
همه افرادى كه با يك شخص آشنا هستند و با وى زندگى كرده‏اند به يك اندازه دلبستگى ندارند.
به هر ميزان كه اين دلبستگى بيشتر باشد، به همان ميزان هم بعد از فراق و فقدان، غمگين و ماتم را موجب مى‏گردد.
افسوس كه برخى دل خود را با ياد حسين (علیه السلام) زنده نكرده‏اند و از آن حضرت شناخت و آگاهى ندارند اين گونه افراد نه تنها در شهادت حسين بن على (علیه السلام) نمى‏توانند سوگوارى و عزادارى كنند و چشم خود را به گريه سيراب سازند بلكه گريه و سوگوارى ديگران براى آنان تمسخرآميز و حتى بى‏معنا و گاه مضحك مى‏نمايد

[افلاطون]

حتما بارها شما در ماه محرم به حسينه ها رفته ايد
من بار ها رفته ام اما هر سال عده اي را ديدم كه برهنه ميشوند و سينه هاي خود را سرخ ميكنند
حال از نيت ان عده از افراد هم بگذريم ولي من هر سال احساس ميكنم به جاي اينكه به امام حسين در اين تكيه ها و حسينه ها نزديك شويم هر سال دور دورتر ميشويم خدايا كي ميخواهيم به خود بييايم وراه واقعي راه پيدا كنيم

[علی 110]

(۴/آذر/۹۰ ۱۲:۲۱)افلاطون نوشته است:  حتما بارها شما در ماه محرم به حسينه ها رفته ايد
من بار ها رفته ام اما هر سال عده اي را ديدم كه برهنه ميشوند و سينه هاي خود را سرخ ميكنند
حال از نيت ان عده از افراد هم بگذريم ولي من هر سال احساس ميكنم به جاي اينكه به امام حسين در اين تكيه ها و حسينه ها نزديك شويم هر سال دور دورتر ميشويم خدايا كي ميخواهيم به خود بييايم وراه واقعي راه پيدا كنيم

جناب افلاطون عزیز
اگر کسانی بریزند در خانه ی شما و نوامیس شما را به بدترین شکل مورد اهانت و ضرب و شتم قرار دهند و شما هم دستتان بسته باشند چه میکنید
تا آخر عمر زمانی که یاد این حادثه بیافتی چه میکنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/

خدا گره زده غم مصیبت اهل بیت را با شیعیان ایشان
برادرم اینها غم اهل بیت برایشان از غم خانواده هایشان سنگین تر است
ما چه می فهمیم که اگر خواهرمان را با شلاق بزنند در مقابل ما با دست بسته و اگر بر زمین افتاد از موهایش بردارند و در شهر بچرخانند با وضع ناجور یعنی چی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟///

تمام امامان ما خون میگریند در محرم و صفر
امام زمان ما روزی دوبار در تمام طول سال خون میگریند برادرم


شعور و فهمیدن چرایی های و قیام و اهداف قیام سید الشهدا واجب است
من منکر نیستم
اما عاشقانی هستند که عاشورا ناموسشان است برادرم
اینها حقیقت خود را در غم امام زمانشان شریک میدانند
در همان حد اندک معرفت


صاحب این مجالس خانوم فاطمه ی زهراست
ایشان بلد است که کاری کنند که اگر یک جو صفا در قلب عزادارن فرزندشان در قلب کسی باشد ، به همان یک جو صدق وصفا دلش را هم جلا بدهد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

خدا میداند اشک بر حسین چیست و با قلب و اعتقاد آدمی چه میکند
بعد گفتم برادرم
اینها دست خودشان نیست