يكي از تحريفات عاشورا

[Resistance]

يكي از تحريفات عاشورا


ديگه كمتر جايي پيدامي شه اون شور و حال قديم رو داشته باشه. شايد الان تنها مناطق پايين شهر تاحدودي اون اصالت رو در عزاداري هاشون حفظ كرده باشن. قطعا انواع تحريفات رو مي دونين و نيازي به توضيح نيست.فقط تيتر وار بيان مي كنم،نوحه خواني ها، ريتم هاي جديد مداحي، مقتل خواني هاي غير واقعي و... نكته اي كه من دنبالشم و نظرم رو جلب كرده استفاده از علم و كتل در مراسم عاشورا ه.مي خوام بدونم اصلا ريشه ي تاريخي اون چي ه؟ چه دليلي باعث شده چنين ابزاري رو بردوش بذاريم؟ نمي دونم شايد تعصب بيجا دارم اما خيلي شبيه به صليب مي مونه.

---

این مطلب رو ایرنا درج کرده بود علم و کتل و بیرق از ابتدا تا امروز

پیشینه این مراسم و مناسک به دورترین ایام دوران اساطیری و تاریخی میهن‌مان بازمی‌گردد. نمونه برجسته و معتبر آن آیین سوگواری سالانه...

صورتهای تمثیلی و رمزی و رفتارهای مذهبی و کاربرد اشیای نمادین در مناسک و مراسم مذهبی دارای معانی ویژه ای است که درک آنها با معیارهای بیرون از حوزه تفکرات دینی بیگانه با عقاید مردم تا حدودی دشوار می‌نماید. بنابراین، فلسفه پیدایی چنین صورتهای مثالی و شبیه‌ها و تابوت واره‌ها در رفتارهای آیینی ـ عبادی مردم هر جامعه را باید در فرهنگ دینی همان جامعه و درنظام اعتقادی مردم آن در گذشته‌های دور و در تاریخ اسطوره ای و فرهنگهای درآمیخته آن مردم جست وجو کرد.
از طرفی دیگر مراسم و مناسک دهه اول محرم بویژه عاشورا و تاسوعا علاوه بر اینکه جنبه مذهبی برای مردم این سرزمین دارد، ریشه در باورهای اسطوره ای و آرمانی آنها دارد و حتی بسیاری از افرادی که چندان پایبند به آداب و سنن مذهبی نیستند، برای این ایام و مراسم آن ارزش فراوانی قائلند و بدان پایبندند. سؤال اصلی این است که این رسوم از کجا و کی درمیان شیعیان جهان و البته ایران رواج و رونق یافته؟ این علم و بیرق و علامتها نماد و نشانه چیست؟ ریشه در کدام باور و حادثه تاریخی مان دارند؟ و چگونه با گذشت ایام دستخوش تغییر و تحولات شده اند و تا به شکل امروزی درآمده‌اند؟
برای یافتن باید به سابقه تاریخی و اسطوره ای این رسم و رسوم پرداخت. «علی بلوکباشی» یکی از محققان ساختن شبیه شهیدان و تابوتهای تمثیلی شهیدان و آیین حمل آنها را در دسته‌های عزا در فرهنگ ایران بسیار دور و دراز می‌داند و معتقد است پیشینه این مراسم و مناسک به دورترین ایام دوران اساطیری و تاریخی میهن‌مان بازمی‌گردد. نمونه برجسته و معتبر آن آیین سوگواری سالانه مرگ سیاوش و حمل و گرداندن تابوت است. بنابر روایتهای تاریخی، مردم فرارود (ماوراءالنهر) تا نخستین سده‌های اسلامی، هر ساله در مراسم یادمان سال مرگ سیاوش، قهرمان اسطوره‌ای ایران که خون پاکش به ناحق بر زمین ریخت، شبیه او را می‌ساختند و در عماری و محملی می‌گذاشتند و بر سرزنان و سینه کوبان و نوحه خوانان در شهر می‌گرداندند.
رسم «تابوت گردانی» درمیان شیعیان احتمالاً همزمان با تشکیل نخستین تجمع‌های شیعی در مجالس سوگ شهیدان دین و راه افتادن دسته‌های زائر مرقد امیرمؤمنان حضرت علی (علیه السلام) و امام حسین(علیه السلام) رواج یافت. مطابق مدارکی که به دست آمده «شعاری» یا ساز و برگی مخصوص در میان شیعیان، از اوایل سده پنجم هجری، وجود داشته است که از آن در مراسم سوگواری خود استفاده می‌کردند. «ابن جوزی» در «المنتظم» در شرح وقایع سال 425ق می‌نویسد: شیعیان محله کرخ بغداد، به هنگام رفتن به زیارت مزار امیرمؤمنان و سیدالشهدا و دستگاههای آرایه بندی و طلاکاری شده‌ای به نام «منجنیق» با خود حمل می‌کردند. منجنیق نخستین و قدیم ترین تابوت واره مذهبی شیعیان مظهری از تابوت یا صندوق گور (ضریح) حضرت علی (علیه السلام) و امام حسین(علیه السلام) بوده است.. شباهت تقریبی میان منجنیق شیعیان کرخ و نخل امروزی را یک باستان شناس و سیاحتگر فرانسوی، با وضعی از نخل نیشابوریان در چند صد سال بعد تأیید می‌کند. وی که در نخستین دهه قرن بیستم از ایران دیدن می‌کرد، با مشاهده نخل اهل نیشابور که در میدان عمومی ‌شهر نیشابور قرار داشت، آن را یک نوع منجنیق وصف می‌کند و می‌نویسد: «منجنیق شعار مقدسی است که در روز عاشورا آن را با پارچه‌های ابریشمی ‌زینت داده و با تشریفات زیادی در محلات می‌گردانند.» «این منجنیق نقاشی شده و از نوارهای نازکی پوشیده شده بود و در میان آن وسایل روشنایی از قبیل لاله و غیره دیده می‌شد.
نخستین گزارشهای جسته، گریخته از سیاحتگران خارجی مربوط به عصر صفوی است. «پیترو ولاواله» جهانگرد ایتالیایی که دوبار شاهد حرکت دسته‌های عزا در دوره شاه عباس اول در اصفهان بوده در شرح مراسم عزاداری در سوگ شهادت حضرت علی (علیه السلام) در 21 رمضان 1026 به حمل تابوت اشاره کرده و می‌نویسد: «دسته‌های عزاداری در پی شماری بیرق و علم، تابوت‌هایی پوشیده به مخمل سیاه را بر دوش می‌کشیدند و روی تابوت‌ها مجموعه ای از سلاح‌های مختلف تعرضی و تدافعی و پرهای رنگین قرارداده بودند و دورتادور آنها عده زیادی راه می‌رفتند و نوحه می‌خواندند و عده دیگر بوق و کرنا و سنج می‌زدند و فریادهای عجیب برمی‌آوردند و جست وخیز می‌کردند.» همین نویسنده در وصف مراسم عزاداری عاشورا سال 1027 ق ـ یک سال بعد ـ می‌نویسد: دورا دور آنها را با مخمل سیاه پوشانده بودند و روی هر تابوت یک عمامه سبز و یک شمشیر گذاشته و سلاح‌هایی از اطراف آن آویخته بودند. این اشیا را روی طبق‌هایی چند بر سر عده ای گذاشته بودند و به آهنگ سنج و نای جست وخیز می‌کردند و دور خود چرخ می‌زدند.
از دیگر جهانگردانی که اتفاقاً در روز عاشورای 1078 ق در میدان نقش جهان اصفهان حضور داشته تاورنیه است که می‌نویسد: «دوازده دسته از دوازده محله اصفهان با علم وکتل و عماری و ساز وبرگ‌های مخصوص عزاداری به میدان نقش جهان آمدند. هر دسته یک عماری داشت که هشت تا ده نفر آن را حمل می‌کردند. چوب عماری به انواع گل و بوته نقاشی شده در هر عماری تابوتی گذارده، روی آن رابا پارچه زری پوشانده بودند… در جلوی هر دسته یک یدک (کتل: اسب جنیب) را می‌کشیدند، کتل‌ها را با زین و یراق آراسته و به آنها تیر و کمان و شمشیر و خنجر آویخته بودند. در یک صد گامی ‌جایگاه شاه یدک کشان اسب‌ها را به تاخت وامی‌داشتند و دسته با عماری دنبال آنها می‌دویدند.» درواقع این اسبها مظهر همان اسبانی بودند که شهیدان بر آنها سوار شده بودند و به جنگ می‌رفتند. اسناد و مدارکی که از دوران زندیه و قاجاریه در دست است به دلیل نزدیکی آنها به سده‌های معاصر متقن تر و پرشمارند. در این دوره سیاحان بی شماری به ایران سفر کرده و از شهرهای آن دیدن کرده‌اند. ویلیام فرانکلین خاورشناس و افسر ارتش انگلیس، که در اواخر دوره زندیه از کلکته به ایران آمده بود، از آیین سوگواری مردم درماه محرم در شیراز گزارشی چنین می‌دهد «در روز عاشورا تابوت‌های شهدا را که با خون آغشته بود، می‌آوردند. روی تابوت‌ها، شمشیرها و عمامه‌های شهیدان را که باپرهای «حواصیل» تزیین شده بود، گذاشته بودند. که پس از اتمام مراسم، این تابوت‌ها را با تشریفاتی خاص به خاک می‌سپردند».
از سیاحان دوره قاجار،‌ هاینریش بروگش آلمانی است که در زمان ناصرالدین شاه از مراسم عزاداری که «درمیان باغ کاخ ونزدیک اتاقی که شاه برای تماشای تعزیه درآن می‌نشست» می‌نویسد: «مهمانان درون چادر بزرگی نشسته بودند و مراسم را تماشا می‌کردند. درآغاز مردان قوی هیکلی علامات و علم‌هایی را به میدان می‌آوردند». بعدازاین هشت نفر وارد میدان شدند که یک چارچوبی را بر دوش حمل می‌کردند و روی این چارچوب چیزی شبیه قبر درست کرده بودند و به ما توضیح که سمبل قبر پیغمبر اکرم اسلام است. روی قبر چندین طاق شال کشمیر کشیده بودند و چند شمع کافوری نیز روی آن دریک شمعدانی می‌سوخت. در دوطرف این قبر نیز دو نفر دیگر با علم و کتل حرکت می‌کردند»
در دوره کنونی نیز همانطور که همگان از کودکی دیده ایم و شنیده ایم در نخستین دهه محرم و دهه پایانی صفر، بویژه در روز اربعین حسینی، دسته‌های عزادار سینه زن، زنجیرزن راه می‌افتند و بنابر سنت فرهنگی شهر و دیار خود نشان‌های مذهبی و صندوق‌ها و ضریح‌هایی تابوت واره با خود حمل می‌کنند. به عنوان مثال روستای «فرخی» در منطقه کویری خور و بیابانک (واقع در کویر مرکزی) از توابع نایین اصفهان از جمله مناطقی است که یکی از مهمترین مراسم عزاداری آنان رسم نخل گردانی یا تابوت گردانی است.
دراین روستا بعد از پایان روضه خوانی، مردم عزادار در حسینیه بزرگ گردهم می‌آیند و گروهی دیگر پشت سر آنها به یاد امام حسین«ع»، سه نخل (به عنوان تابوت امام حسین«ع»، حضرت علی اکبر«ع» و حضرت علی اصغر«ع») را بر دوش خود حمل می‌کنند. در جلو نخل‌ها چند نفر از بزرگان و علما و مردم حرکت می‌کنند و محتشم خوانی می‌کنند ( 12 بند معروف محتشم کاشانی ) در قدیم رسم بوده همراهان نخل‌ها پابرهنه این مراسم رابرگزار می‌کردند تا یادی از بازماندگان اسیر شده حضرت اباعبدالله الحسین کرده باشند این را نیز بگوییم که در قدیم، علامت کشان وتابوت کشان ونخل گردانان دسته‌ها، پهلوانان و گردان محله بودند که سنگینی حمل علامت‌های بزرگ چندین تیغه و تابوت‌های تمثیلی بانیروی عشق و شور به سالار شهیدان می‌توانستند تحمل کنند. منبع: irna.ir

---

[mansour1362]

من كاري به عقايد سياسي و اينا ندارم اما عبدالعلي بازرگان بسر بازركان
اون يه 1 ساعت در مورد عاشورا و مراسمش توي كتب قديم شيعه امثال سيد مرتضي و سيد رضي و شيخ مفيد صحبت كرده شايد نزديك به بيشتر حرفاش تو اين زمينه درسته
كاش بتونيم با شعور و دور از بدعت ها عزاداري كنيم

[stranger00]

این علم یه چند سالی ممنوع بود چی شدامسال دوباره آزاد شد؟

[Resistance]

(۲۰/آذر/۹۰ ۱۹:۳۸)stranger00 نوشته است:  این علم یه چند سالی ممنوع بود چی شدامسال دوباره آزاد شد؟

گرچه دهه اول محرم گذشت و کمتر تا سال بعد این علم و کتل رو می بینیم ولی من و شما به عنوان یک مسلمان و شیعه مسوول هستیم وقتی آگاهی داریم و شناخت پیدا کردیم نسبت به این مسائل عکس العمل نشون بدیم . شخصا حسینیه که می رفتم این موضوع علم و کتل ناراحتم می کرد به همین خاطر موضوع رو با روحانی حسینیه مطرح کردم و ایشون هم خیلی خوب پذیرفت و این موضوع رو با مسوولین هیات مطرح کرد و حداقل روز تاسوعا و عاشورا علم و کتلی همراه هیات و اون حسینیه نبود . گرچه یک منبر رو روحانی عزیز حسینیه در خصوص این موضوع صحبت کرد و برای مردم این انحراف رو توجیه کرد . اربعین رو در پیش داریم ، بهتره وظیفه خودمون رو بدونیم . بگید حتی اگر اثری نداشته باشه . موفق باشید

[جویای حقیقت]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان عزیز :
بنده به شخصه با حمل عَلَم در دسته های عزاداری کاملا مخالفم ؛ اما یه چیز رو مد نظر داشته باشین . بعضی از جوونا فقط بخاطر همین علم ها میان هیئت . چرا بیخودی یکی رو از خونه ی امام حسین(علیه السلام) دور کنیم ؟ برای جذب جوونا و حتی مردم نباید ابزاری که منع شرعی ندارن رو حذف کرد . اگه اشتباه نکنم مقام معظم رهبری هم اعلام کردن که چون جوونا با خاطر این علم ها به هیئت ها میان ، باهاشون کاری نداشته باشن . البته فتوای دقیق ایشون یادم نیست و این موضوع رو اگه اشتباه نکنم سال گذشته بیان کردن . یادمه یکی از دوستام نقل میکرد که یکی از دوستانش !!! میخواستن مراسم بگیرن . برای سخنران رفتن پیش حاج آقای قرائتی که ایشون سوال کردن که شام هم میدین ؟ که جواب داد بله . شام هم میدیم . ایشون فرمودن که این شامها رو همیشه داشته باشین . چون طرف حتی بخاطر شام خونه ی امام حسین(علیه السلام) هم که شده میاد توی حسینیه ها و تکایا . یاد اون مداحی افتادم که میگفت : اوایل که مراسم میگرفتیم ، همه برای قیمه پلو می اومدن . اما الان همه برای اباعبدالله(علیه السلام) میان هیئت . چون طرف پیش خودش میگه اگه بخوام شام برم ، زودتر برم شاید جا نباشه . اونوقته که حتی روضه و مداحی رو هم اجباری گوش میده و بعد از یه مدت پابند اون سفره میشه .
دوستان عزیزم :
ما توی هیئت مون یه بنده خدایی داشتیم که میگفت اگه علم ممنوع بشه دیگه نمیام هیئت . به نظرم همین که جوونا حتی برای خودنمایی دور علم جمع میشن و اونو حمل میکنن و وقتشون رو جای دیگه توی این شبا نمیگذرونن ، خودش جای شکر داره . چون همون زمان جای دیگه توی همون شهر توی خونه ها بعضیا پارتی های شبانه میگیرن و یا با یه دوستی خلوت می کنن !!! هر چند که این علم رو تمثالی از عَلَمی که حضرت ابالفضل(علیه السلام) داشتن ، میدونن که البته اشتباهه ؛ ولی همین قدر که پای این علم می شینن باید خدا را شکر کرد . می تونستن جای دیگه باشن ...
در پناه الله
یا مهدی مدد
[b][font=B Mitra][/font]

[سجاد_ف]

بسمه تعالی
یادم میاد یکی از دوستام میگفت این علامتهای چندین تیغه که تو دسته های حسینی راه پیدا کرده مربوط به علامتهای جنگهای صلیبی میشه که صلیبهایی بزرگ و سنگین با زلم زینبوهای زیاد رو افرادی قوی حمل میکردن و همراه با لشکر دوان دوان با ایجاد سروصدا رعب ووحشت در دشمن ایجاد میکردن!

حقیقت من نمی دونم تا چه حد این حرف درسته ولی چیزی که امروز تو دسته های امام حسین(علیه السلام) به عنوان علامت میبینیم نمادی از جهالت و خودنماییه

حضور در دسته های حسینی یک حرکت نمادینه و باید این دسته ها باشن و طبق فرمایش امام خمینی محرم و صفر اسلام رو زنده نگه داشته ولی من مخالف این هستم که خلوص عزاداری کم کم جاش رو به خود نمایی و تجملگرایی بده!

من خودم شاهد بودم که پای همین علامتها چند تا جون سر حمل علامت روهم چاقو کشیدن! آیا حرمتی میمونه؟ جذب جوونا خیلی خوبه ولی شما دوست عزیز که میگید به هر طریقی باید جوونا رو جذب کرد امروز شاهد این نیستید که مخصوصا روز تاسوعا وعاشورا بعضی جوونا بهترین تیپشونو میزنن و بین دخترو پسرا شماره تلفن رد وبدل میشه؟به چه قیمتی؟

دوستان اگر دعوت به دین به هر قیمتی پسندیده بود امام علی(علیه السلام) سالها خانه نشین نمیشد.امام حسن(علیه السلام) اونقدر سیاست بلد بود که حکومت رو به دست بگیره.امام حسین و همه ی امامان مظلوم واقع نمیشدند.ما انسانها تا خودمون درست نشیم ونخوایم خدا امام زمانش رو نمی فرسته! هر کسی لایق درگاه خدا نیست...

[جویای حقیقت]

(۴/دی/۹۰ ۱۱:۴۱)سجاد_ف نوشته است:  

بسمه تعالی
یادم میاد یکی از دوستام میگفت این علامتهای چندین تیغه که تو دسته های حسینی راه پیدا کرده مربوط به علامتهای جنگهای صلیبی میشه که صلیبهایی بزرگ و سنگین با زلم زینبوهای زیاد رو افرادی قوی حمل میکردن و همراه با لشکر دوان دوان با ایجاد سروصدا رعب ووحشت ...

[/font]

[font=B Mitra]بسم الله الرحمن الرحيم

بنده به شخصه توي هيچكدوم از هيئت ها نديدم كه به خاطر علامت با هم دعوا كنن و حتي كار به چاقوكشي برسه‌ !!! اين جمله تون خيلي من رو متعجب كرد . شما مي تونين منبع و منشأ ورود علامت ها به دسته هاي عزاداري رو توي كتاب « تشيع علوي ـ تشيع صفوي » دكتر شريعتي و البته هزاران منابع قوي تر از اين كتاب هم پيدا كنين .

اما درباره گفته ي شما براي جذب جوونا به هر قيمتي :

بنده به هيچ وجهه نگفتم به هر طريقي بايد جوونا رو جذب كرد . بنده گفتم يكي از اين جاذبه ها علامت ها هستش كه خيلي از جوونا عاشق اين كار هستن و اين رو قدرت نمايي مي دونن . در ضمن بنده ي حقير و شما نمي تونيم جاي حضرت ارباب (علیه السلام) و برادر با وفاش كلاس آدم شناسي راه بندازيم و تشخيص بديم چه كسي از روي ريا و قدرت نمايي اومده و چه كسي از روي خلوص نيت اومده . مگر نه اينكه كسي كه توي روضه ي ارباب (علیه السلام) اداي گريه كردن رو درآره ، مثل همون كسيكه گريه كرده مي مونه . پس قبول كنين كه فرد همين قدر كه دنبال خيلي چيزاي ديگه نرفته واقعا جاي شكرش باقيه . حتي اگه به كسي شماره بده . چون لااقل اين دو شب رو بخاطر علامت كاراي ديگه انجام نميدن . هميشه نيمه ي پر ليوان رو نگاه كنيم . چرا راه دور بريم ؟ چند درصد از ما فقط به خاطر عزاداري حضرت اباعبدالله(علیه السلام) رفتيم هيئت ؟ چند نفرمون حتي سينه زدنمون براي نشون دادن به جنس مخالف نبود ؟ اگه با اين ترازو بخوايم همه رو وزن كنيم اول از همه من از بقيه بدتر هستم . جالبه ! توي ماشين داريم مداحي گوش ميديم ، يهو يه مانع مياد جلومون ؛ به طرف هرچي به دهنمون رسيد ميگيم و اصلا به حرمت اون مدحي كه براي حضرت ارباب(علیه السلام) داره خونده ميشه اعتنايي نمي كنيم . تمامي عزاداري ها ، گريه ، اطعام دهي ها و ... رو اول از همه بايد حضرت حق قبول كنه بعد صاحب خونه . هيچگاه از ما نميخوان كه براي كسي ارزش تعيين كنيم .

اميدوارم با نوشته هام شما رو ناراحت نكرده باشم .

در پناه الله

يا مهدي مدد

[سجاد_ف]

با سلام به دوست عزیز
بنده اصلا ناراحت نشدم و تشکر میکنم
بنده چون فضا رو خودمونی دیدم خواستم ریشه واقعی ورود علامت به دسته جات رو با کمک شما پیدا کنم
اون اتفاق در یکی از دسته های جنوب تهران (ترجیه میدم اسم نبرم)افتاد که خودم شاهد بودم که یه غریبه خواست علامت رو جا به جا کنه که با لحن تندی هیکلی(کمربند حمل علامت) از یکی از هیتی ها خواست که درگیری لسانی رخ دادو دوستای اون غریبه با نشون دادن چاقو حرمت شکنی کردند و مردم دعوا رو خاتمه دادن!
در ضمن بنده به هیچ وجه به عزادارای امام حسین(علیه السلام) جسارت نکردم،فقط میگم اولیای خدا همونطور که حدود 1400 ساله مردم رو جذب کردن باز هم جذب میکنندو ما نباید نگران کمبود عزادارا باشیم باید تبلیغ درست رو انجام بدیم نه تشویق نا درست!
کسی که قلب مریضی داشه باشه هر کاری کنی نمیاد و کسی که اهل باشه دنیا نمیتونه جلوی اومدنشو بگیره.

[Abasaleh]

سلام.
به طور خلاصه این رسم از کی شروع شد؟دلیلش چی بود؟
ممنون.
التماس دعا.

[Resistance]

(۴/دی/۹۰ ۲:۰۱)جویای حقیقت نوشته است:  

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان عزیز :
بنده به شخصه با حمل عَلَم در دسته های عزاداری کاملا مخالفم ؛ .................
دوستان عزیزم :
ما توی هیئت مون یه بنده خدایی داشتیم که میگفت اگه علم ممنوع بشه دیگه نمیام هیئت . به نظرم همین که جوونا حتی برای خودنمایی دور علم جمع میشن و اونو حمل میکنن و وقتشون رو جای دیگه توی این شبا نمیگذرونن ، خودش جای شکر داره . .........................در پناه الله
یا مهدی مدد
[b][/font]

سلام
نکته همین جاست که اگه به خاطر علم و کتل میان بله نباید ترددشون کرد باید شیوه درست و راه درست رو یاد داد . علم کتل یک تحریف جدی هستش و قطعا باید ممنوع بشه . حالا جوونی که میگه اگه علم و کتل نباشه نمیام باید اون روحانی و مسوول هیات به شیوه درست و با دلیل و توضیحات قانع کننده مردم رو راهنمایی کنند تا از این غفلت خارج بشن . مثال شام و نهار هیات با این علم و کتل خیلی متفاوت هستش . اون برکت امام حسین ع هست و علم کتل انحراف در محرم . باید کمی با تامل بیشتر مسائل رو ببینیم . موفق باشید

---

(۴/دی/۹۰ ۱۴:۵۶)جویای حقیقت نوشته است:  

(۴/دی/۹۰ ۱۱:۴۱)سجاد_ف نوشته است:  

بسمه تعالی
یادم میاد یکی از دوستام میگفت این علامتهای چندین تیغه که تو دسته های حسینی راه پیدا کرده مربوط به علامتهای جنگهای صلیبی میشه که صلیبهایی بزرگ و سنگین با زلم زینبوهای زیاد رو افرادی قوی حمل میکردن و همراه با لشکر دوان دوان با ایجاد سروصدا رعب ووحشت ...

[font=B Mitra]بسم الله الرحمن الرحيم

بنده به شخصه توي هيچكدوم از هيئت ها نديدم كه به خاطر علامت با هم دعوا كنن و حتي كار به چاقوكشي برسه‌ !!! اين جمله تون خيلي من رو متعجب كرد . شما مي تونين منبع و منشأ ورود علامت ها به دسته هاي عزاداري رو توي كتاب « تشيع علوي ـ تشيع صفوي » دكتر شريعتي و البته هزاران منابع قوي تر از اين كتاب هم پيدا كنين .

اما درباره گفته ي شما براي جذب جوونا به هر قيمتي :

بنده به هيچ وجهه نگفتم به هر طريقي بايد جوونا رو جذب كرد . بنده گفتم يكي از اين جاذبه ها علامت ها هستش كه خيلي از جوونا عاشق اين كار هستن و اين رو قدرت نمايي مي دونن . در ضمن بنده ي حقير و شما نمي تونيم جاي حضرت ارباب (علیه السلام) و برادر با وفاش كلاس آدم شناسي راه بندازيم و تشخيص بديم چه كسي از روي ريا و قدرت نمايي اومده و چه كسي از روي خلوص نيت اومده . مگر نه اينكه كسي كه توي روضه ي ارباب (علیه السلام) اداي گريه كردن رو درآره ، مثل همون كسيكه گريه كرده مي مونه . پس قبول كنين كه فرد همين قدر كه دنبال خيلي چيزاي ديگه نرفته واقعا جاي شكرش باقيه . حتي اگه به كسي شماره بده . چون لااقل اين دو شب رو بخاطر علامت كاراي ديگه انجام نميدن . هميشه نيمه ي پر ليوان رو نگاه كنيم . چرا راه دور بريم ؟ چند درصد از ما فقط به خاطر عزاداري حضرت اباعبدالله(علیه السلام) رفتيم هيئت ؟ چند نفرمون حتي سينه زدنمون براي نشون دادن به جنس مخالف نبود ؟ اگه با اين ترازو بخوايم همه رو وزن كنيم اول از همه من از بقيه بدتر هستم . جالبه ! توي ماشين داريم مداحي گوش ميديم ، يهو يه مانع مياد جلومون ؛ به طرف هرچي به دهنمون رسيد ميگيم و اصلا به حرمت اون مدحي كه براي حضرت ارباب(علیه السلام) داره خونده ميشه اعتنايي نمي كنيم . تمامي عزاداري ها ، گريه ، اطعام دهي ها و ... رو اول از همه بايد حضرت حق قبول كنه بعد صاحب خونه . هيچگاه از ما نميخوان كه براي كسي ارزش تعيين كنيم .

اميدوارم با نوشته هام شما رو ناراحت نكرده باشم .

در پناه الله

يا مهدي مدد

قبول که نمیشه گفت کی با اخلاص میاد کی با ریا ولی مجالس و مراسم محرم اگه با ریا هم بری یه جایی تاثیرش رو می ذاره و نتیجه مثبتش رو نشون میده .

---

(۴/دی/۹۰ ۱۶:۴۷)mohammad.d نوشته است:  سلام.
به طور خلاصه و به طور این رسم از کی شروع شد؟دلیلش چی بود؟
ممنون.
التماس دعا.

پیشینه این مراسم و مناسک به دورترین ایام دوران اساطیری و تاریخی میهن‌مان بازمی‌گردد
«علی بلوکباشی» یکی از محققان ساختن شبیه شهیدان و تابوتهای تمثیلی شهیدان و آیین حمل آنها را در دسته‌های عزا در فرهنگ ایران بسیار دور و دراز می‌داند و معتقد است پیشینه این مراسم و مناسک به دورترین ایام دوران اساطیری و تاریخی میهن‌مان بازمی‌گردد. نمونه برجسته و معتبر آن آیین سوگواری سالانه مرگ سیاوش و حمل و گرداندن تابوت است.
ولی تبدیل آن مراسم نخل گردانی و تابوت گردانی به این شیوه علم و کتل نتیجه تاثیرو نفوذ انگلیس و آلمان و تحقیقاتشون روی مزاسم محرم بود . متن اصلی این تاپیک رو بخونید متوجه می شید . موفق باشید