✿اَلسَّلامُ عَلَيْکَ ياحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ(علیه السلام)✿

[حسن عزتي]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يَابْنَ رَسُولِ رَبِّ الْعالَمينَ

اَلسَّلامُ عَلَيْکَ یابْنَ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يَابْنَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا اَبا مُحَمَّدالْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ.

حدود 40 روز مانده به 28 صفر.یعنی یک اربعین مانده تا سالروز شهادت کریم ابن کریم،حضرت امام حسن مجتبی (علیه السلام).

امامی که هرگاه نامی از او ساری و جاری شود ذهنیتی جز غربت و مظلومیت در اذهان نقش نمی بندد.

و مادر اشتباهی بزرگ به سر می بریم چراکه حسن ابن علی (علیه السلام) سردار رشید سپاه حیدر کرار و از امامان عالم و مجاهد بودند.

در این تاپیک داستانهایی کوتاه را ازین همام ارسال خواهم داشت،باشد که کریم اهل بیت (علیه السلام) دست گیر ما در حشر گردد.



زینت بخش این فضا،غزلی در رثای حضرت امام حسن مجتبی (علیه السلام):

هنوز راه ندارد کسی به عالم تو

نسیم هم نرسیده به درک پرچم تو

نسیم پنجرهء وحی! صبح زود بهشت

"اذا تنفس ِ" باران هوای شبنم تو

تو در نمازی و چون گوشواره می لرزد

شکوه عرش خدا، شانه های محکم تو

به رمز و راز سلیمان چگونه پی ببرم؟

به راز عِزّةُ للّه نقش خاتم تو

من از تو هیچ به غیر از همین نفهمیدم

که میهمان همه ماییم و میزبان همه تو

تو کربلای سکوتی و چارده قرن است

نشسته ایم سر سفرهء مُحرم تو

چقدر جملهء"احلی من العسل " زیباست

و سالهاست همین جمله است مرهم تو

هوای روضه ندارم ولی کسی انگار

میان دفتر من می نویسد از غم تو

گریز می زند از ماتمت به عاشورا

گریز می زند از کربلا به ماتم تو

***

فقط نه دست زمین دور مانده از حرمت

نسیم هم نرسیده به درک پرچم تو.

---

یک

صـبح جمعه،15 رمضان،سال سوم هجری

کودک را دادند به پیامبر برای نام گذاری.پارچه ی زردی دورش بود،
پیامبر آن را با سفید عوض کرد.قبلا فرموده بود به بچه ها لباس زرد
نپوشانید.نشست در انتظار وحی.

جبرئیل نازل شد،تبریک می گفت: " محمد جان! علی برای تو مثل هارون است برای موسی. نام پسرش را همان بگذار که نام پسر بزرگ هارون بوده."

چه بوده؟
شبر؛به عربی می شود حسن.

نامش را گذاشتند حسن،نامی که تا آن روز هیچ کس نداشته.

کشف الغمه،ج 1،ص 526

[میلاد.م]

بسم الله
.
با کسب اجازه از حسن عزیز...
.
.
نجیح میگوید: حسن بن على علیه السلام را دیدم که مشغول خوردن غذا بود و سگى روبروى او قرار گرفته بود، هر لقمه اى که مى خورد یک لقمه هم به آن سگ مى داد.
.
عرض کردم : یابن رسول اللّه ! این سگ را از خود دور نمى کنى ؟
.
حضرت فرمود: رهایش کن زیرا من از خداوند حیا مى کنم که جاندارى به من نگاه کند و من بخورم و به او نخورانم .
.
بحار الانوار

[MohammadSadra]

برادرم ببخشید نتونستم امتیاز بدم متنش رو اینجا می نویسم.

یعنی اگر به اندازه یه کرم شعور داشتیم و اینها رو می خوندیم، به نظر شما، دیگه کسی رو سوار بنز اس ال می دیدیم؟ یکی نداره بخوره یکی روی خون مردم موج سواری می کنه.

[saloomeh]

شفاعت دو کودک

عصر رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بود، حسن و حسین(علیه السلام) کودک بودند شخصی گناهی کرد و از شرم آن گناه، مدتی مخفی شد و نزد رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نمی آمد تا این که آن شخص، حسن و حسین(علیه السلام) را دید، آن دو را بر دوش خود سوار کرد و با همان حال به حضور رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) آمد و عرض کرد: من گنهکارم، در پناه خدا، و این دو آقازاده به حضور شما آمده ام تا مرا ببخشید رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) وقتی که آن منظره را دید، آن چنان خندید که دستش را بر دهانش گذاشت، سپس به آن مرد گنهکار فرمود: برو جانم تو آزاد هستی آن گاه به حسن و حسین فرمود: آن شخص در مورد عفو گناه خود، شما را شفیع قرار داد، در این هنگام آیه 64 سوره نساء نازل شد: ... ولو انهم اذ ظلموا انفسهم جائوک فاستغفروالله واستغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحیما: و اگر گنهکاران که بر اثر گناه به خود ستم کردند، به نزد تو(ای پیامبر) می آمدند و از خدا طلب آمرزش می کردند و پیامبر هم برای آن ها استغفار می کرد، خدا را توبه پذیر و مهربان می یافتند.

[حسن عزتي]

سی و هشت

پرسیدند :" زهد چیست؟"

فرمود:" تقوا و بی علاقگی به دنیا."

پرسیدند:" حلم چیست؟"

جواب داد:" فرو بردن خشم و خویشتن داری."

سوال شد:" درستی چگونه بدست می آید؟"

فرمود:" با نشاندن خوبی ها به جای بدی ها."

پرسیدند:" کرم یعنی چه؟"

جواب داد:" بخشیدن قبل از این که کسی از تو بخواهد."

از پستی سوال شد. فرمود:" چشم طمع دوختن به چیز اندک و خود داری از بخشش،حتی به مقدار کم."

سوال ها را یکی یکی می پرسیدند؛امام همه را جواب می داد.

بحار الانوار، ج 75، ص102 و 103

[MohammadSadra]

6- خليفه به حقّ

«إِنَّمَا الْخَليفَةُ مَنْ سارَ بِسيرَةِ رَسُولِ اللّهِ(صلى الله عليه وآله وسلم) وَ عَمِلَ بِطاعَةِ اللّهِ وَ لَعَمْرى إِنّا لاََعْلامُ الْهُدى وَ مَنارُ التُّقى.»

خلافت فقط از آنِ كسى است كه به روش رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)برود، و به طاعتِ خدا عمل كند، و به جان خودم سوگند كه ما اهل بيت نشانه هاى هدايت و جلوه هاى پرفروغ پرهيزگارى هستيم.

حسن بن علی (علیه السلام)

[saloomeh]

[/font]

قالَ(عليه السلام): مَنْ قَرَءَ الْقُرْآنَ كانَتْ لَهُ دَعْوَةٌ مُجابَةٌ، إمّا مُعَجَّلةٌ وَإمّا مُؤجَلَّةٌ.

فرمود: كسى كه قرآن را ـ با دقّت ـ قرائت نمايد، در پايان آن ـ اگر مصلحت باشد ـ دعايش سريع مستجاب خواهد شد ـ و اگر مصلحت نباشد ـ در آينده مستجاب مى گردد

قالَ(عليه السلام): إنّ هذَا الْقُرْآنَ فيهِ مَصابيحُ النُّورِ وَشِفاءُ الصُّدُورِ.

[font=B Mitra]فرمود: همانا در اين قرآن چراغ هاى هدايت به سوى نور و سعادت موجود است و اين قرآن شفاى دل ها و سينه ها است

[حسن عزتي]

سی و نه

هر جا پدر بود حرف نمی زد ، به احترامش.

مردم فکر کردند سخنرانی نمی تواند بکند. فن بیان ندارد. پدر ازو خواست به مسجد برود و برایشان سخنرانی کند .اما سخت بود برای حسن.

در مقابل پدر توان سخن گفتن نداشت.

###

داشت سخنرانی می کرد.

مردم مبهوت حرف هایش شده بودند. آیه ای خواند :" خدا برگزید نوح و آدم و خاندان ابراهیم و عمران را به تمام جهانیان ."

بعد فرمود : " ای مردم ! بدانید ماییم فرزندان نوح و آدم و ابراهیم که خدا برگزیده از بین عالمیان . مثل خورشیدیم بر دنیا . پس از ما استفاده کنید ، تا آنجا که می توانید."

سخنانش تمام شده بود . شخصی را دیدند که از ته مجلس بلند شد ، جلو آمد . عبا بر صورتش کشیده بود . رسید به منبر.

پیشانی حسن را بوسید . گفت :" پسر رسول خدا ! با همه اتمام حجت کردی . پس وای به حال کسی که ازین به بعد با تو مخالف باشد ."

پدرش بود ، علی.

بحار الانوار، ج43، ص103

[MohammadSadra]

حسن آقا مطالب شما حرف نداره. باید تا فردا صبر کنم تا امتیاز بدم پس تا فردا متنش رو اینجا می نویسم.
"حسن آقا نمی دونم این مطالب رو از کجا میاری؟ می دونم اگر ببینمت حتماً روی گلت رو می بوسم."

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
7- حقيقت كرم و دنائت

«قيلَ لَهُ(عليه السلام): مَا الْكَرَمُ؟قالَ: أَلاِْبْتِداءُ بِالْعَطِيَّةِ قَبْلَ الْمَسْأَلَةِ وَ إِطْعامُ الطَّعامِ فِى الَْمحَلِّ. قيلَ فَمَا الدَّنيئَةُ؟ قالَ: أَلنَّظَرُ فِى الْيَسيرِ وَ مَنْعُ الْحَقيرِ.»

از امام مجتبى سؤال شد: كرم چيست؟
فرمود: آغاز به بخشش نمودن پيش از درخواست نمودن و اطعام نمودن در وقت ضرورت و قحطى.

سؤال شد: دنائت و پستى چيست؟
فرمود: كوچك بينى و دريغ از اندك.

حسن بن علی (علیه السلام)

[حسن عزتي]

(۲۱/دی/۹۰ ۱۲:۲۹)MohammadSadra نوشته است:  حسن آقا مطالب شما حرف نداره. باید تا فردا صبر کنم تا امتیاز بدم پس تا فردا متنش رو اینجا می نویسم.
"حسن آقا نمی دونم این مطالب رو از کجا میاری؟ می دونم اگر ببینمت حتماً روی گلت رو می بوسم."

بنام ستار معاصی عاصیان

سلام بر محمد صدرای عزیز

شما به بنده لطف دارید برادر ،که مطالب رو زیبا می بینید.

الحمدلله تالار فراوون داره بچه هایی رو که با عشقشون قلم می زنن و ارسالهاشون رو با نیت می فرستن.
خداوند از بنده و شما و تمامی همسنگرامون قبول کنه انشالله

[حسن عزتي]

چهل

پادشاه روم سوال هایش را برای معاویه نوشته بود. معاویه اما جواب شان را نمی دانست.
###
میان حق و باطل چه قدر راه است؟

چهار انگشت.چیزی را که با چشم خود ببینی حق، چیزی را که با گوش خود بشنوی شاید باطل باشد.

میان زمین و آسمان چه قدر فاصله است؟

به اندازه بالا رفتن آه مظلوم.

فاصله ی مشرق و مغرب چه قدر است؟

به اندازه ی یک روز،طلوع خورشید از مشرق است و غروبش از مغرب.
###
جواب ها را تند تند می نوشت تا یادش نرود.

جاسوس معاویه بود. داشت از امام حسن می پرسید.

بحار الانوار ، ج43