خادم معنوی امام رضا (علیه السلام)

[mohamad]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

اَللّهُمَ صَلِّ عَلي عَلي ابنِ موسَي الرِّضَا المُرتِضي
الاِمامِ التَّقي النَّقي وَ حُجَتِكَ عَلي مَن فَوقَ الاَرضِ
وَ مَن تَحتَ الثَّري الصِّدّيق الشَّهيدِ صَلوهً كَثيرَهً تامَهً زاكِيهً
مُتِواصِلَهً مُتَواتِرَهً مُتَرادِفَهً كَافَضلِ ما صَلّيتَ عَلي اَحَدٍ مِن اَوليائِك

با سلام خدمت دوستان
آیا شما هم دوست دارید به جمع خادمین معنوی امام علی بن موسی الرضا علیه السلام بپیوندید ؟

به دلهای صاف و بی ریای بسیاری از مردم ایران که نگاه میکنی شوق و ارادتی ویژه به حضرت امام رضا علیه السلام ، تنها یادگار شجره طیبه امامت در خاک ایران می یابی که این مهر و شوق و ارادت را با دنیا عوض نمیکنند .

برنامه تلوزیونی سمت خدا که از شبکه سه سیما پخش می شود به لطف و یاری حضرت حق و عنایات حضرت امام رضا علیه السلام این بار می خواهد پایه گذار حرکتی باشد که در آن خدمت به امام رضا و زائرانش محدود به محدوده حرم رضوی در مشهد نباشد .

هر دوستدار امام رضا می تواند خادمی باشد که در محل کار یا منزل یا محل تحصیل خود در یک روز به صورت نمادین وظیفه خادمی حضرت را بر عهده بگیرد
به عنوان مثال یک پزشک در این روز که خود را خادم آن حضرت نامیده ، بیماران را به دید زائرین و محبین آن حضرت ببیند ، با محبت و عطوفت بیشتری با آنان برخورد کند ، دستمزدی از آنها دریافت نکند و یا کمتر دریافت کند و یا اگر دریافت میکند عوائد آن روز را به مصرفی که حضرت رضا علیه السلام می پسندد برساند .
یک تعمیرکار ، یک کاسب ، یک کارمند ، یک دانش آموز ، یک روحانی ، یک معلم ، یک دانشجو ، یک خانم خانه دار ، ... میتوانند با این نگاه برای خود در آن روز خدمتی شایسته تعریف کنند .اگر واقعا کاری ندارند حداقل رفتار خود را در آن روز مرضی حضرت رضا بگردانند .
مثلا یک خانم خانه دار و یا یک فرد بازنشسته میتواند در روزی که با خود عهد خادمی حضرت را بسته مثلا مقداری قرآن و یا نماز بخواند و یا کار خیری دیگری انجام دهد به نیت تمام محبین و زائرین امام رضا (علیه السلام) که اکنون در خاک آرمیده اند و دستشان از دنیا کوتاه است و شاید وارثی که به یاد آنها باشد نداشته باشند و یا به قولی بد وارث باشند .

متن بالا قسمتی از متن اصلی است که در سایت montazermahdi.ir نوشته شده است
ولی به نظر من ما می توانیم در هر هفته یک روز را خادم امام رئوف باشیم در آن روز برای او کار کنیم از او سخن بگوییم و سخنان او را بگوییم.
انشاالله مورد مهربانی و عنایت ایشان و لطف حق قرار بگیریم.

[mohammad790]

آن حضرت زائر زیاد دارد، نوکر ندارد!

حجت الاسلام سید احمد دعایی یزدی می گوید: «یک سال نزدیک عاشورا (محرم) مرحوم آیت اللّه حاج شیخ غلامرضا به مشهد آمده بودند و مرحوم پدر من هم آن سال مشهد بودند. وی به پدرم فرمودند: «بلیط می گیرم برایت با هم به یزد برگردیم.»

پدرم فرمود: «حاج آقا من امسال مدتی بیمار بودم، بیمارستان بودم و نتوانستم خوب زیارت کنم. می خواهم ایام عاشورا را مشهد بمانم.» حاج شیخ یک مقدار متغیر شدند و عصایشان را زمین زدند.

و فرمودند: «جانم! امام رضا(علیه السلام) پانشین نمی خواهد، امام رضا(علیه السلام) زوار نمی خواهد، امام رضا(علیه السلام) نوکر می خواهد. حالا محرم است بیا برو دنبال مسجد و منبرت، دنبال کارهای عزاداری و تبلیغات.» پدرم به توصیه ایشان عمل کرد و به یزد برگشت.»

حتی یک بار که به مشهد مقدس رفته و متوجه شده بود یکی از روستاهای دور مشهد، واعظ و مبلّغ ندارد، برای رفتن به آنجا داوطلب شد. یکی از علمای مشهد به او گفته بود: «حاج شیخ! شما تازه از راه رسیده اید. بهتر است زیارت بروید.»
حاج شیخ در پاسخ گفت: «امام رضا(علیه السلام) همه جا هست. آن حضرت زائر زیاد دارد. نوکر ندارد. من می روم نوکری امام رضا(علیه السلام) کنم.»

[Seyed Mohsen]

(۳۰/آذر/۹۰ ۲۱:۲۴)parisan نوشته است:  شاید بهترین خاطره من از سفر مشهد قبلیم,همین غذای حضرتی باشه.
عجب قرمه سبزی بود.هنوز مزه اش زیر زبونمه.

ما که فامیلی داریم انسان معتقدی است، ایشون هر بار که مشرف میشن مشهد، قسمتشون غذای حضرتی میشه...
مثلا یکبار که داشتن تو خیابون امام رضا قدم میزدن یه آقایی بهشون فیش غذا رو میده...یا مثلا یکبار دیگه هم در یکی از صحن های حرم آقا راه میرفتن که یکی از خدام به ایشون یک فیش دیگه میده...خلاصه هر بار که مشرف میشن به بهانه ای غذای آقا نصیبشون میشه...

[میلاد.م]

بسم الله.

.

آن حضرت روز پنج شنبه يا جمعه ، 11 ذى القعدة ، سال 148 هجرى قمرى (البته در تاریخ کمی اختلاف است)، يك سال پس از شهادت امام جعفر صادق عليه السلام در شهر مدينه منوّره ديده به جهان گشود؛ و با ظهور نور طلعتش جهانى را روشنائى بخشيد.
پدرایشان امام موسى كاظم ، باب الحوائج إلى اللّه عليه السلام هستند و مادر ایشان شقراء، معروف به خيزران ، امّ البنين ، و بعضى گفته اند نجمه بوده است .
.

.

....................................................................................................​

.

همین قدر کافی است چرا که همه ایشان را میشناسیم و از الطاف ایشان بهره مندیم.

قصدم از ایجاد این تاپیک در حالی که چیزی هم تا سالروز شهادت ایشان نمانده این است که داستان های آموزنده از زندگی ایشان و حدیث های ایشان و کرامات ایشان و .... نقل شود.

.

بنده شروع می کنم اما ان شاء الله دوستان کمک کنند و تاپیک پر رونقی شود به مدد خود حضرت.

باشد که به زودی زیارت ایشان نصیبمان شود که دلها تنگ است......ان شاء الله...

یا زهرا....

.

....................................................................................................​...................................

.

اى غريبى كه ز جدّ و پدر خويش جدائى ………………..خفته در خاك خراسان ، تو غريب الغربائى

چه ثنا گويمت ، اى داور هفتاد و دو ملّت .................كه ثنا خوانده خدايت ، تو چه محتاج ثنائی

.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

.

-------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------
--------------------
بسم الله

.

.
حضرت ابوالحسن ، امام علىّ بن موسى الرّضا عليه السلام به تمام زبان ها و لغات ، آشنا و مسلّط بود؛ و با مردم با زبان محلّى خودشان صحبت مى نمود.
و بلكه حضرت در لهجه و تلفّظ كلمات ، از خود مردم فصيح تر سخن مى فرمود، تا جائى كه مورد حيرت و تعجّب همه اقشار و افراد قرار مى گرفت .

اباصلت گويد: يكی از روزها به آن حضرت عرض كردم :

ياابن رسول اللّه ! شما چگونه به همه زبان ها و لغت ها آشنا شده اى ؛ و اين چنين ساده ، مكالمه مى نمائى ؟

امام عليه السلام فرمود: اى اباصلت ! من حجّت و خليفه خداوند متعال هستم و پروردگار حكيم كسى را كه مى خواهد بر بندگان خود حجّت و راهنما قرار دهد، او را به تمام زبان ها و اصطلاحات آشنا و آگاه مى سازد، كه زبان عموم افراد را بفهمد و با آن ها سخن گويد؛ و بندگان خدا بتوانند به راحتى با امام خويش سخن گويند.

سپس امام رضا عليه السلام افزود: آيا فرمايش اميرالمؤ منين ، امام على عليه السلام را نشنيده اى كه فرمود: بر ما اهل بيت - عصمت و طهارت - فصل الخطاب عنايت شده است .

و بعد از آن ، اظهار نمود: فصل الخطاب يعنى ؛ معرفت و آشنائى به تمام زبان ها و اصطلاحات مردم ؛ و بلكه عموم خلايق در هر كجا و از هر نژادى كه باشند

.

عيون اءخبارالرّضا عليه السلام : ج 2، ص 228

[Agha sayyed]

بسم الرب الحسین
السلام علی اسیر الکربات و قتیل العبرات
سلام علیکم

شروع به سر تراشیدن نمود . در خاتمه امام توجهی به سنگ دست وی نموده (( سنگ تیز کن تیغ )) سنگ تبدیل به طلا شد سلمانی عرض کرد یابن رسول الله طلا از شما نمی خواهم , تقاضای دیگری دارم .

حضرت فرمود آنچه میل داری بخواه .

عرض کرد ای مولای من آن را خواهانم که هنگام رفتن از دنیا آن وقتی که ملک الموت برای قبض روحم حاضر شود مرا فراموش نفرمائید .

امام (علیه السلام ) فرمودند : حالا طلا را بردار , ما به تو قول می دهیم که موقع مردن تو را فراموش نکنیم .

امام (علیه السلام ) به خراسان آمدند , بعد از مراسم ولایت عهدی , روزی حضرت در میان جلسه مامون خلیفه عباسی قرار گرفته بودند ،در حالیکه کلیه وزراء و رجال مملکتی اطراف ان حضرت بودند . یکباره صدای حضرت را شنیدند که فرمودند لبیک و امام را ندیدند و به فاصله کمی دیدند حضرت را که روی مسند نشسته است .

مامون گفت یابن رسول الله کجا تشریف بردید .

حضرت فرمودند : مردی سلمانی (( آرایشگر)) در راه که آمدیم در شهر نیشابور از من خواست که دم مرگ کنار بالین او حاضر شوم , من هم به او قول دادم .حالا که در مجلس نشسته بودم , صدای او که در حال احتضار بود , شنیدم مرا خواست من به وعده خود وفا کردم , کنار بسترش رفتم و سفارش او را به ملک الموت کردم و برگشتم .

بسته ام عهدکه تا زنده ام و جان دارم
پـــا بــرون از ره مــردان خــدا نــگـذارم

داده با مهر رضا(علیه السلام ) شیر مرا مادر من
تــا بـود جـان بـه تـنم بــنده ایـن دربارم

برگرفته از کتاب همای سعادت

الّلهم انّی اَشهُدکَ اَنّی ولیٌ لِمن والاهُ و عدوٌ لِمن عاداهُ
موفق باشید و خدایی.

[میلاد.م]

بسم الله
.
.
مهمانى بر امام رضا عليه السلام وارد شد، حضرت نزد او نشسته بود و با وى صحبت مى كرد به گونه اى كه بخشى از شب را با يكديگر مى گذراندند، در اين هنگام چراغ روشنائى داراى مشكل و خرابى شد.
مهمان امام رضا عليه السلام كه خرابى چراغ رامشاهده مى كرد دست برد تا آن را اصلاح كند.
در اين هنگام حضرت مانع كار او شد و خود ان را درست كرد و سپس فرمود:
.
انا قوم لا مستخدم اضيافنا
.
ما خاندانى هستيم كه مهمانان خود را به خدمت نمى گيريم .
.
.
بحارالنوار ج 49، ص 102

[میلاد.م]

بسم الله

.

.

يكى از اصحاب گويد: پول بسيارى نزد امام رضا (علیه السلام) آوردم ، ولى حضرت از آن شادمان نگشت .

من اندوهگين شدم و با خود گفتم : چنين پولى برايش مى آورند و او خوشحال نمى شود!!.
امام فرمود: اى غلام ! آفتابه لگن بياور، سپس روى تختى نشست و دستش را گرفت و بغلام فرمود: آب بريز،

راوى گويد: همينطور طلا بود كه از ميان انگشتانش در طشت مى ريخت ،

سپس متوجه من شد و فرمود: كسى كه چنين است بپولى كه تو برايش آورده ئى اعتنائى ندارد.
.

.

اصول كافى.. جلد 2

.

.

.

.--------------------------------------------------------

.

============================================

.

.

سوال می کند از خود هنوز آهویی ............................ که بین دام و نگاهت کدام صیاد است

دلم که دست خودم نیست این دل غمگین ................... همان دلی ست که جا مانده در گهرشاد است

بدون فن غزل بی کنایه میگویم ......................... دلم برای تو تنگ است شعر من ساده ست

.

قسمتی از شعر حمیدرضا برقعی

[میلاد.م]

بسم الله
.
.
مرحوم شيخ طوسى رضوان اللّه تعالى عليه در كتاب رجال خود آورده است :
.
در يكى از روزها، عدّه اى از دوستان امام رضا عليه السلام در منزل آن حضرت گرد يكديگر جمع شده بودند و يونس بن عبدالرّحمن نيز كه از افراد مورد اعتماد حضرت و از شخصيّت هاى ارزنده بود، در جمع ايشان حضور داشت .
.
هنگامى كه آنان مشغول صحبت و مذاكره بودند، ناگهان گروهى از اهالى بصره اجازه ورود خواستند.
.
امام عليه السلام ، به يونس فرمود: داخل فلان اتاق برو و مواظب باش هيچ گونه عكس العملى از خود نشان ندهى ؛ مگر آن كه به تو اجازه داده شود.
.
آن گاه اجازه فرمود و اهالى بصره وارد شدند و بر عليه يونس ، به سخن چينى و ناسزاگوئى آغاز كردند.
و در اين بين حضرت رضا عليه السلام سر مبارك خود را پائين انداخته بود و هيچ سخنى نمى فرمود؛ و نيز عكس العملى ننمود تا آن كه بلند شدند و ضمن خداحافظى از نزد حضرت خارج گشتند.
بعد از آن ، حضرت اجازه فرمود تا يونس از اتاق بيرون آيد.
.
يونس با حالتى غمگين و چشمى گريان وارد شد و حضرت را مخاطب قرار داد و اظهار داشت :
ياابن رسول اللّه ! من فدايت گردم ، با چنين افرادى من معاشرت دارم ، در حالى كه نمى دانستم درباره من چنين خواهند گفت ؛ و چنين نسبت هائى را به من مى دهند.
.
امام رضا عليه السلام با ملاطفت ، يونس بن عبدالرّحمان را مورد خطاب قرار داد و فرمود: اى يونس ! غمگين مباش ، مردم هر چه مى خواهند بگويند، اين گونه مسائل و صحبت ها اهميّتى ندارد، زمانى كه امام تو، از تو راضى و خوشنود باشد هيچ جاى نگرانى و ناراحتى وچود ندارد.
.
اى يونس ! سعى كن ، هميشه با مردم به مقدار كمال و معرفت آن ها سخن بگوئى و معارف الهى را براى آن ها بيان نمائى .
و از طرح و بيان آن مطالب و مسائلى كه نمى فهمند و درك نمى كنند، خوددارى كن .

.
اى يونس ! هنگامى كه تو دُرّ گرانبهائى را در دست خويش دارى و مردم بگويند كه سنگ يا كلوخى در دست تو است ؛ و يا آن كه سنگى در دست تو باشد و مردم بگويند كه درّ گرانبهائى در دست دارى ، چنين گفتارى چه تاءثيرى در اعتقادات و افكار تو خواهد داشت ؟
و آيا از چنين افكار و گفتار مردم ، سود و يا زيانى بر تو وارد مى شود؟!
يونس با فرمايشات حضرت آرامش يافت و اظهار داشت : خير، سخنان ايشان هيچ اهميّتى برايم ندارد.
امام رضا عليه السلام مجدّدا او را مخاطب قرار داد و فرمود:
اى يونس ، بنابر اين چنانچه راه صحيح را شناخته ، همچنين حقيقت را درك كرده باشى ؛ و نيز امامت از تو راضى باشد، نبايد افكار و گفتار مردم در روحيّه ، اعتقادات و افكار تو كمترين تاثيرى داشته باشد؛ مردم هر چه مى خواهند، بگويند.
..
.
بحارالا نوار: ج 2، ص 65،

[somayeh]

یا رحیم

سلطان عشق عاشقی منو بپذیر.

قال الرضاعلیه السلام :

احفظ لسانک تعز

زبان خود را نگهدار عزیز میشوی.

اصول کافی/ج2/ص113

می خواهی اگر بلند گردد نامت

آیینه عزت بشود فرجامت

جز صحبت حق که روز و شب باید گفت

ای دوست نگهدار زبان در کامت

[montazer_rm]

به نام خدا

دعای مخصوص برای حفظ حضرت صاحب الامر (علیه السلام)


«یونس بن عبدالرحمن» از حضرت رضا (علیه السلام) نقل میکند که آن حضرت دیگران را به دعا کردن برای حضرت صاحب الامر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) امر می فرمودند و آن دعا این است:





اَللّهُمَّ ادَفَعْ عَنْ وَلِیِّکَ وَ خَلیفَتِکَ وَ حُجَّتِکَ عَلی خَلْقِکَ

وَ لِسانِکَ الْمُعَبِّرِ عَنْکَ بِاِذْنِکَ النّاطِقِ بِحِکْمَتِکَ وَ عَیْنِکَ النّاظِرَةِ عَلی بَرِیَّتِکَ وَ شاهِدِکَ

عَلی عِبادِکَ الْجَحْجاجِ الْمُجاهِدِ الْعائِذِ بِکَ عِنْدَکَ وَ اَعِذَهُ

مِنْ شَرِّ جَمیعِ ما خَلَقْتَ وَ بَرَأتَ وَ اَنْشَأتَ وَ صَوَّرْتَ وَ احْفَظْهُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِه وَ

عَنْ یَمینِهِ وَ عَنْ شَمالِهِ وَ مِنْ فَوقِهِ وَ مِنْ تَحْتِهِ بِحِفْظِکَ الَّذِی لا یَضیعُ مَنْ حَفَظْتَهُ بِه

وَ احْفَظْ فیِهِ رَسُولَکَ وَ آلَ رَسُولِکَ و آبائه اَئِمَّتِکَ وَ دَعائِمِ

دینکَ وَ اجْعَلْهُ فی وَدیعَتِکَ الَّتی لا تَضیعُ وَ فِی جَوارِکَ الَّذی لایُحْقَرُ وَ فی مَنْعِکَ

وَ عِزِّکَ الَّذی لا یُقْهَرُ وَ آمِنْهُ بِاَمانِکَ الْوَثیقِ الَّذی لایُخْذَلُ مَنْ

اَمِنْتَهُ بِه وَ اجْعَلْهُ فی کَنَفِکَ الَّذی لا یُرامُ مَنْ کانَ فیه وَ اَیِّدْهُ وَ انْصُرْهُ بِنَصْرِکَ الْعَزیزَ وَ اَیِّدهُ بِجُنْدِکَ الغالِبِ

وَ قَوِّهِ بِقُوَّتِکَ وَ اَرْدِفْهُ بِمَلائِکَتِکَ وَ، و آلِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ وَ اَلْبِسْهُ دِرْعَکَ الْحَصینَةَ وَ

حُفَّهُ بِالْمَلائِکَةِ حَفّاً اَللّهُمَّ وَ بَلِّغْهُ اَفْضَلَ ما بَلَّغْتَ الْقائِمینَ بِقِسْطِکَ مِن اَتْباعِ النبیّین. اَللّهُمَّ اشْعَبْ بِه الصَّدْعَ

وَ ارِتُقْ بِهِ الْفَتْقَ وَ اَمِتْ بِهِ الْجَورَ وَ اَظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ وَ زَیِّنْ بِطُولِ بَقائِهِ الْاَرْضَ

وَ اَیِّدْهُ بِالنَّصْرِ وَ انْصُرْهُ بِالرُّعْبِ وَ قَوِّ ناصِریهِ وَ اخْذُلْ خاذِلیهِ وَ دَمْدِمْ عَلی مَنْ نَصَبَ لَهُ وَ دَمِّرْ مَنْ غَشَّهُ

وَ اقْتُلْ بِه جَبابَرَةَ الْکُفْرِ وَ عَمَدَهُ وَ دَعائِمَهُ، وَ اقْصِمْ بِهِ رُؤُسَ الضَّلالَةِ وَ شارِعَةَ الْبِدَعِ وَ مُمیتَةَ

السُّنَّةِ وَ مُقَوِّیَةَ الباطِلِ وَ ذَلِّلْ بِه الْجَبّارینَ وَ اَبِرْ بِهِ الْکافِرینَ وَ جَمیعَ الْمُلْحِدینَ فی مَشارِقِ الْاَرْضِ

وَ مَغارِبِها وَ بَرِّها وَ بَحْرِها وَ سَهْلِها وَ جَبَلِها حَتّی لاتَدَعَ مِنْهُمْ دَیّاراًً وَلاتُبْقِیَ لَهُمْ آثاراً،





ای پروردگار تو هر بلا را دفع کن از ولی خود و خلیفه خویش و حجت بر خلق عالمت و زبانت که از تو به سخن آید و به حکمت بالغه تو گویا باشد و چشم بینای تو که به امر تو می‌نگرند و گواه بندگان تو و بزرگترین مجاهدان در راه تو و پناه آرنده به حضرتت و بندگی حضور حضرتت کنند و ایشان را ای خدا از شر جمیع مخلوقات که انشاء و ایجاد فرمودی در پناه خود حفظ کن و از شرور پیش رو و پشت سر و طرف راست و چپ و از فوق و تحت از همه آنها ایشان را حفظ کن که هر کس را تو حفظ کنی مصون از هر فساد و نابودی است و نیز به وجود مبارک ایشان پیغمبر اکرمت و پدران ایشان ائمه هدی(علیه السلام) را که ارکان دین تو هستند همه را حفظ فرما و ایشان را قرار ده در مخزن ودایع خود که هرگز ضایع در جوار تو نخواهد شد و در آن محیط قوت و عزتت که هرگز مقهور نمی گردد و ایشان را در پناهگاه محکم و استوار خود ایمن بدار که هرکس آنجا درآید درامان از هر خذلان است و ایشان را در کنف حمایت خود بدار که هر کس در آنجاست بی آرام و ناشاد نگردد و ایشان را به نصرت با عزت خود منصور دار و به سپاه غالب و قاهر خویش موید فرما و به قوت و نیروی ( نامتناهی) خود قوی و نیرومند گردان و فرشتگانت را با ایشان همراه ساز و دوستان ایشان را دوست دار و دشمنان ایشان را دشمن دار و جوشن حفظ خود را بر ایشان بپوشان و گرداگرد مجود مبارک ایشان فرشتگان را برای محافظت بدار پروردگارا تفرقه و پریشانیهای خلق را بوجود ایشان جمع گردان و رخنه‌های خلق را مسدود ساز و جور و ظلم را نابود و حکومت عدل و عدالت کامل را بوجود حضرت ایشان در جهان ظاهر ساز و اهل زمین را بطول بقای ایشان زینت و کمال بخش و بیاری خود آن حضرت را موید فرما و به رعب و ترس دشمنان از ایشان را منصور بر دشمنان ساز یاوران ایشان را قوی و نیرومند و آنانکه ترک یاری ایشان کنند آنها را مخذول و مغلوب ساز و آنانکه به دشمنی ایشان قیام کنند هلاک گردان و کسانی که با ایشان مکر و دغل ورزند نابود ساز و ستمگران اهل کفر و سرکشان و روسای آنها را به شمشیر آن حضرت بخاک هلاک انداز و پشت روسای ظلالت را بواسطه ایشان بشکن و کسانی که وضع بدعت و محو سنت الهی کنند و باطل را قوی سازند درهم شکن و بوجود آن بزرگوار جباران ظالم را ذلیل گردان و کافران و ملحدان بی دین را از تمام روی زمین از مشرق و مغرب و بر و بحر و صحرا و کوه ریشه کن ساز که دیگر دیاری از کافران و اثری از آثار ملحدان در جهان باقی نگذاری

ادامه دعا را در پست بعدی میذارم.

التماس دعا برای فرج

اللهم عجل لولیک الفرج

[میلاد.م]

بسم الله.
.
.
يكى از اهالى بلخ گويد: من در سفر امام رضا عليه السلام به خراسان همراه او بودم ، روزى همه غلامان خود را كه اهل سودان و جاهاى ديگر بودند بر سر سفره غذا دعوت كرد تا با آنها غذا بخورد.
عرض كردم : فدايت شوم اگر غلامان را جدا كنى و سفره ديگرى داشته باشند بهتر است .
حضرت فرمود: ساكت باش ! پروردگار تبارك و تعالى يكتاست و پدر و مادر ما (آدم و حوا) يكى هستند و پاداش هر كس هم به اعمال اوست .
,
بحارالنوار، ج 49، ص 101