فرار از خدا بسوی خدا

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم

نظر دوستان را به قسمتی از دعای ابوحمزه جلب میکنم

البته در دعای بعد از زیارت امام رضا (علیه السلام) نیز مشابه آن وجود دارد

وَاَ نَا ياسَيدي عائِذٌ بِفَضْلِكَ هارِبٌ مِنْكَ اِلَيك

و من اي آقايم به فضلت پناهنده گشته و از تو به‌سوي خودت گريخته‌ام...

چه معنی دارد؟

از خدا فرار کنیم و باز بسوی او برویم....

از یکی از آقایون پرسیدم و مثال زیبایی برای این قسمت زد

آن وجودی که باید از آن خوف داشته باشیم خود خداست

وجود دیگری نیست که از آن بترسیم

و باز خود خداست که انسان را میبخشد و تنها پناهگاه بنده خود است

مانند یک بچه که بعد از انجام خطایی از پدر خود فرار میکند و سپس وقتی میبیند که خود همین پدر است که او را میبخشد

و همین پدر او را در آغوش میکشد

اللهم الرزقنی شفاعته الحسین.